frchito

Imbak para sa Kategoriyang ‘Homily in Tagalog’

SUSURROS DE AMOR (MGA BULONG NG PAG-IBIG)

In Catholic Homily,Homily in Tagalog,Karaniwang Panahon,LIngguhang Pagninilay,Tagalog Homily,Taon A on Agosto 8, 2014 at 09:54

images

Ika-19 na Linggo Taon A
Agosto 10, 2014

SUSURROS DE AMOR!

Sandamakmak ang maingay kahit saan ka magpunta. Sa Jollibee, maraming maingay ngayon kasi walang chicken joy diumano. Kaya’t chicken sad raw sila. Sa SM panay ang daan ng maiingay na bata, dala ng mga dyip sapagka’t ngayon, ang mga “outbound tours” na dati-rati ang tawag ay educational tours ay hindi na educational. Tulad ng Family alcohol, hindi lang pang pamilya, pang isports pa. Kahit saan ka magpunta, sa Robinson’s, sa Liana’s, sa Gaisano (kasi nasa Cebu ako habang sinusulat koi to), kay raming ingay … kay lakas ng usapan … nakabibingi ang tawanan at kantyawan.

Pero, hindi nyo ba napansin? Kapag may namamagitan sa dalawang tao, hindi ingay ang maririnig nyo. Makikita nyo na lang na nagbubulungan. Ang mga magsing irog ay hindi naghihiyawan. Ang mga mag-“on” ay hindi nagsisigawan. At lalong hindi nagkakantyawan. Nagpupunta sila kung saan mas tahimik at doon ay nagbubulungan!

Wag kayong madaling maniwala sa mga maingay na pangako. Wag kayong madala sa mga malakasan at madramang bitaw na salita sa harapan na kamera at sa telebisyon. Wag kayong madaling matangay sa mga SONA. Sa tanda kong ito, wala akong napala sa mga bangkang papel, sa mga patunay ng mga gradweyt daw ng TESDA (na 2009 pa pala!), at sa mga numero at makukulay na powerpoint. Sa aking pagiging pari sa loob ng mahigit na 30 taon, sa dinami-dami ng mga fund raising na ginawa ko, ang mga maiingay … ang mga nagbibilang na ng pera bago pa man magbigay sila … ang mga nagtatanong na kung saan ko raw inilagay ang pera kahit hindi pa nagsisimula ang kampanya … sila ang hindi nagbibigay. Ang mga tahimik at walang kibo … ang mga hindi mo mariringgan ng kahit gaputok na tanong o himutok … sila ang nagbibigay mula sa puso, at hindi galing sa bibig.

Surros de amor! Mga bulong ng pag-ibig … ito ang dapat nating bigyang halaga. Hindi ang mga tungayaw … hindi ang maingay na bulyawan … hindi ang madrama at matunog na mga pangakong nakalista sa tubig.

Nakatutuwang isipin ang nangyari kay Elias. Sa bundok Horeb ay nakita niya ang isang kamangha-manghang katangian ng Diyos. Hindi siya nagwiwika sa karahasan, sa ingay, sa madagundong at mapanganib. Nagwiwika siya sa katahimikan, sa kapayakan, sa kahinahunan.

Si Pablo ay binagabag rin ng pag-aagam-agam. Hindi siya natuwa na maraming Israelita ang hindi tumanggap kay Kristo bilang Mesiyas. Ang inaasahan nila ay isang matikas na heneral na mamumuno sa kanila laban sa mga Romano. Ang hinintay nila ay isang maingay na pinunong tatakutin ang mga pagano upang bigyan sila ng minimithing kalayaan. Pero mali sila sa kanilang paghahanap.

Ang mundo natin ngayon ay hindi lamang puno ng ingay. Puno rin tayo ng pangamba. Puno rin tayo ng takot. Sa Iraq at Syria, libo-libong mga kristiyano ang nanganganib. Marami na ang pinatay. Marami ngayon ang nangangambang sila ay patayin, pugutan ng ulo at gawin ng kung ano-anong mga kahalayan at pananampalasan. Ang munting bangka (hindi bangkang papel ni GMA) ng mga sumasampalataya ay patuloy na ginugulo, ginagambala, at hinahampas ng maiingay at masusungit na alon. Puno tayo ng takot.

Ngunit iisang pangaral ang tinutumbok ngayon ng ebanghelyo. Hindi tulog ang Diyos. Hindi siya nagkukubli sa likod ng katahimikan. Batid niya ang nagaganap at patuloy siyang nagbabantay. Ang kanyang pagparoon sa bundok at tanda ng kanyang pakikipagniig sa kanyang Ama, larawan ng katahimikang punong-puno ng kaisahan ng pag-ibig ng Ama at ng Anak. Hindi nakalilimot ang tunay na nagmamahal, sa kabila ng tila walang kibong katahimikan.

Sa gitna ng ating mga suliranin at agam-agam, nais kong isipin na si Kristo ay nagmamasid, ngunit ang pagbabantay na ito ay nakabatay sa makahulugang katahimikan at pananalangin.

Nais ko sanang papagtibayin natin ang katig ng bangka natin. Ang tunay na katigan ng ating pananampalataya ay kung ano ang wika niya ngayon sa atin: “Huwag kayong matakot; si Jesus ito!” At kung tayo man, tulad ni Pedro ay magulumihanan at masapawan ng alon at matakot, ito ang panalangin natin: “Sagipin ninyo ako, Panginoon!”

Magandang ulitin ang kanyang sagot sa atin: “Halika!”

Wag na tayong magpapaniwala sa ingay. Ang Diyos ay wala sa hangin. Ang Diyos ay wala sa lindol. Ang Diyos ay wala sa apoy.

Siya ay nasa katahimikan at kahinahunan. Tara na at magbantay kasama niya. Tunay ngang Siya ang Anak ng Diyos! Wala nang iba. Wala nang dapat hanapin pa. Ito ang mga mahalagang susurros de amor ng Diyos … ang kanyang mga bulong ng pag-ibig!

TABANG-LAMIG, O TUNAY NA KABUSUGAN AT KALUSUGAN?

In Catholic Homily,Homily in Tagalog,LIngguhang Pagninilay,Tagalog Homily,Taon A on Agosto 2, 2014 at 09:52

Feeding+the+5000

Ika-18 Linggo ng Taon A
Agosto 3, 2014

TABANG-LAMIG O TUNAY NA BUSOG AT MALUSOG?

Marami tayong salita sa Tagalog na walang katumbas sa Ingles. Isa na rito ang “tabang lamig.” Ito ay para sa isang taong mataba kung tingnan, pero hindi tunay na malusog. Kung baga, parang ampaw … husto sa bilog at pintog, pero tila puro hangin lang ang nasa loob.

At dahil nasa paksa tayo ng mabilog o mapintog, dumako tayo sa pagkain. Wala akong kilalang hindi gusto ng masarap na pagkain, liban ang maysakit. Mayroon rin akong kilalang kahit maysakit ay magana pa rin kung kumain. Pero alam nating lahat na may pagkaing malusog at may pagkaing puro taba lamang ang dulot. Ito ang naghahatid sa isang taong magkaroon ng “tabang lamig” o “tabang kanin,” o tabang sopdrink, kung na adik tayo sa sopdrink.

Panay pagkain ang paksa sa una at ikatlong pagbasa. Pero, tila parang sandwits na pumapagitna ang isang walang kinalaman sa pagkaing material, pero bunga ng tunay na pagkaing isinasagisag sa mga pagbasa.

Paanyaya ni Isaias na maghanap tayo ng pagkaing hindi natutumbasan ng pera lamang. Ito ang pagkain ng kalooban ng Diyos na higit pa sa anumang masarap na pagkain: “Makinig kayo sa akin at sundin ang utos ko at matitikman ninyo ang pinakamasarap na pagkain.” (Unang pagbasa)

Sagot natin sa unang pagbasa ang siyang turo naman ng ikatlong pagbasa: “Pinakakain mong tunay kaming lahat, O Maykapal!” Ito ang buod ng milagrong ginawa ni Jesus nang pakanin niya ang higit sa limang libong katao (hindi kasama rito ang bata at mga babae!).

Sa buhay natin, kay raming nagpapanggap na masarap, makinang, maganda at kapaki-pakinabang. Tingnan nyo na lang ang mga larawan ng pagkain sa Jollibee at McDonald’s. Ang gaganda ng larawan! Pero pag dating ng order mo, ibang-iba sa nasa piktyur!

Madali tayo malinlang ng palsong pagkain … madali tayong madala ng kinang ng tila isang diamante kung tingnan, pero pwet lang pala ng baso. Madali tayo mahuli ng isang tila ginto, pero palara lang naman pala, at palsong pilak na walang laman kundi panandaliang kinang. Maraming pagkain na parang masarap, subali’t ang dulot ay sandamakmak na kolesterol o asukal sa katawan.

Tunay na pagkain ang dulot sa atin ng mga pagbasa. Hindi panlamang tiyan lamang. Tulad ng pinakain ng Panginoon ang limang libo, hindi lamang tinapay at isda ang kanyang dulot, kundi kung ano ang pinangaral niya matapos silang busugin – ang pangaral sa tunay na pagkain at sa tunay na buhay na walang hanggan.

Huwag sana tayo masiyahan sa sarap lamang, sa alat o tamis, o sa mantikang lumulutang sa pagkain. Huwag sana tayo mabulag sa kinang, sa ganda, o sa tila magagandang dulot ng mga bagay na hindi nagtatagal.

Ang aking puso ay nakatuon ngayon sa mga Kristiyanong pinahihirapan ng mga namumuhi kay Kristo sa Iraq at sa Syria. Sa biglang iglap, sila ay mga refugees, mga taong kahit anong sandali ngayon ay maaaring patayin, pahirapan, at sikilin. Gutom sila sa pagkaing material. Gutom sila at salat sa mga bagay na marangya, masarap at kaaya-aya.

Pero mayroon silang pagkaing hindi alam ng daigdig, at hindi alam ng mga walang pananampalataya. At ito ay sandwits na pumapagitna sa una at ikatlong pagbasa ngayon … “Sino ang makapaghihiwalay sa atin sa pagmamahal ni Kristo? Ang paghihirap ba, ang kapighatian, ang pag-uusig, ang gutom, ang kahubaran, ang panganib o ang tabak?”

Huwag sana tayo masiyahan sa tabang lamig lamang. Hanapin sana nating lahat ang tunay na kabusugan, at tunay na kalusugan, sa piling ng Diyos, patungo sa langit na tunay nating bayan!

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 327 other followers