frchito

Imbak para sa Kategoriyang ‘Lingguhang Pagninilay sa Ebanghelyo’

MATIBAY NA MUOG!

In Adviento,Lingguhang Pagninilay sa Ebanghelyo,Panahon ng Pagdating,Propeta Isaias,San Juan Bautista,Taon A on Disyembre 11, 2013 at 11:29

john_the_baptist_in_prison_350

images

Ikatlong Linggo ng Adbiyento Taon A
Disyembre 15, 2013

MATIBAY NA MUOG!

Sino sa atin ang hindi nagpalipad ng boka-boka noong bata pa? Gamit ay pad na pang Grade 2, at pandikit na kanin at laway, kaunting pisi o sinulid … lagyan ng buntot na gawa rin sa papel, at larga na! Lipad na! Takbo na!

Noong mga bata pa kami, mayroon kami sa aming bayan na biskwit na ang tawag ay “palipad-hangin.” Para itong boka-boka … wala masyadong laman, manipis … parang puedeng paliparin sa hangin. Ganito ang boka-boka … mabasa lang ay sira na … mahipan ng malakas na hagin ay punit na.

Tulad ng cogon sa parang. Madaling hipan ng hangin, at pasuling-suling dipende kung saan patungo ang direksyon ng hangin … walang sariling lakas … walang matibay na ugat … madaling hipan ng hangin.

Ito rin ay katumbas ng mga namumunong walang sariling bait, ika nga. Madaling madala… madaling mauto … madaling magbago ng desisyon depende sa simoy ng hangin.

May tanong ako sa aking mambabasa … Tulad ng tanong ng Panginoon, “ano ba ang inaasahan ninyong makita sa ilang? … Isang tambo na iniuugoy ng hangin?”
Ang taong walang sariling bait at desisyon at paninindigan ay walang iniwan sa tinapay na palipad-hangin, o isang boka-bokang borador, o isang bangkang papel na hindi tumatagal at hindi nananatiling nakatayo.

Isa pang tanong … Ano ba ang hanap ninyong marinig sa amin o sa Simbahan? Isa bang pabago-bago ng isip? Isa bang pangaral na umaayon sa kung ano ang gusto ng ABS-CBN o ng isang survey na dinaya naman? Ano ang gusto ninyong marinig sa amin? Mga turong napapalitan depende sa simoy ng hangin at sa uso sa buong daigdig? Tulad ng isang tambong nagsasayaw sa hangin?

May masama akong balita sa inyo. Hindi tambo si Juan Bautista. At lalong hindi siya palipad-hangin o isang boka-boka lamang. Nagwika siya. Higit pa siya sa isang propeta. Isa siyang tagapaghatid ng balita. At ang balita niya ay hindi napapalitan ng mga makapangyarihan sa Palasyo. Hindi ito nahihilot upang magbigay ng isang takdang pagkiling. Sinabi ni Juan ang totoo … ang mapagligtas, hindi ang popular at gustong marinig ng tao.

Malaki ang pinagbayaran ng isang taong tulad niya na hindi lamang parang isang tambo na walang lakas at walang paninindigan.

Sinabi niya ang totoo, ang makatarungan. Kung kaya’t itinuring siyang parang palipad-hangin at ipinapatay … pero naging isang mistulang matibay na muog ng katotohanang mapagligtas at balitang naghahatid sa tunay at walang hanggang buhay.

Magsaya! Gaudete Sunday ngayon. Magalak sapagka’t narito na ang tagapaghatid ng balitang maghahanda ng daraanan ng Panginoon!

TAMA NA ANG PANINISI … TANGGAPIN AT AMININ!

In Adviento,Homily in Tagalog,Lingguhang Pagninilay sa Ebanghelyo,Panahon ng Pagdating,Propeta Isaias,San Juan Bautista,Taon A on Disyembre 7, 2013 at 11:18

advent2A_3

Ikalawang Linggo Adbiyento Taon A
Disyembre 8, 2013

TAMA NA ANG PANINISI … TANGGAPIN AT AMININ!

Aaminin ko, mahirap ang tumanggap ng anumang mapait. Mahirap ang tumanggap na tayo ay mahina at walang kakayahan. Mahirap rin ang magbahagi ng isang bagong pag-asa, kung ang lahat ng nakikita natin ay kawalang pag-asa.

Matulain at mabulaklak ang mga salita ni Isaias na naririnig natin tuwing magpapasko. Mga pangitain … mga panaginip o panagimpan ng Diyos para sa kanyang pinakamamahal na bayan. Ito rin ang mga pangarap ng mga taong ngayon ay sadlak sa hirap … nawala ang bahay, nawala ang kabuhayan, at napawi ang lahat ng tulay tungo sa kinabukasan. Marami ang nagbabaka sakali sa ibang lugar … naglilipatan … naghahanap ng masusulingan. Ubos na ang bangka ay ubos pa rin ang mga niyog. Marami ay namatayan pa at ang mga katawan ay hindi na matagpuan.

Kahapon ay isang mapait na katotohanan ang nagpatangis sa akin. Isang malapit na itunuturing kong kaibigan ang pinaslang sa sariling tahanan ng mga tampalasang ang hanap lamang ay pera.

Mahirap makita rito ang matulaing pangarap ni Isaias.

Pero bago tayo manghinawa at magpadala sa kawalang pag-asa, teka muna sandali at pakinggan natin ang sinasabi ng dalawa pang pagbasa …

Unahin natin si Pablo. Sa kanyang liham sa taga Roma, ipinaalala niyang ang Kasulatan ay nakatuon sa “ikatututo natin,” sa “kalakasan ng loob,” at sa pagkakaroon ng pag-asa.

Naikwento ko na noong nakaraang mga pagninilay na sa likod ng bawat kapaitan ay may nagkukubling kaliwanagan. Nang manalasa ang bagyo, at tumambad sa kaalaman ng mundo ang dami ng namatay, ang dami ng winasak na kabuhayan at kinabukasan, mahirap isipin na ang pamumuhay na marangal na sinasaad ng kasulatan ay tunay na kapani-paniwala.

Walang iniwan ito sa kalagayan ng isang bansang tulad natin, na sa kabila ng ating pagiging Kristyano, ay pinamumugaran ng pinakamasahol na uri ng kurapsyon. Parang hindi na sinasagian ng hiya ang sinuman. Parang wala nang pakundangan sa dignidad ng tao ang mga salarin, tulad ng pumatay sa isang batang-batang dalagang ang tanging pagkakamali ay ang mapunta sa maling lugar, sa maling oras, kung kailan naghahanap ng mabibiktima ang mga kriminal na tila wala nang puso, wala nang konsiyensya, at wala nang damdaming makatao. Wala raw silang intensyong gawan siya ng masama. Wala raw silang masamang hangad sa babaeng walang awang sinakal at sinaksak sa loob ng kanyang sariling kotse. Wala ring iniwan ito sa ginawa ng dalawang binatilyo sa aking kaibigang walang kalaban-laban, walang kalakas-lakas upang makaganti, at walang masamang binhing ipinunla sa tanang buhay niya at ng kanyang pamilya.

Wala na ring hiya ang mga nasa kongreso. Wala ni isang umaamin. Walang tumatanggap. Walang nagsisisi yaman din lamang at lahat daw ng kanilang pirma ay ginaya lamang. Bilyon-bilyong piso ang naglaho na lamang at sukat, pero wala ni isa diumano ang nakaaalam kung paano nawala ito.

Ang masamang balita ay ito … tayo man ay maraming palusot. Kanya-kanya tayong gawa ng istorya. Wala ang tumatanggap ng pananagutan. “Kasalanan ko bang ako ay isinilang nang mahirap?” “Masama bang magmahal nang lubos?” (kahit may tunay nang asawa at anak!) “Minana ko lamang ang problemang ito!” “Wala akong magagawa. Isinilang akong ganito.” “Wala akong intensyong masama!” (kahit masama ang ginagawa, may palusto pa rin).

Alam kong ayaw natin marinig ang salitang ito, pero hindi nag-atubili si Juan Bautista na tawagin ang mga ganitong tao nang ganito: “Kayong lahi ng mga ulupong!”

Masakit Kuya Eddie! Pero walang tama at totoo, lalo na’t tumitimo at tumatagos, ang masasabi nating hindi masakit.

Malinaw na ayaw ni Juan Bautista ang mga palusot natin. Malinaw na gusto niyang tayo ay manindigan at tumayo ayon sa tama. Tama na ang mga pasulot natin. Tama na ang paninisi ng iba. Wag na nating sisihin ang ating magulang, ang nakaraan, ang ating bayang sinilangan, ang kakulangan nito at kakulangan noon. Sapat na ang ipinagkaloob sa atin.

Panindigan ang tuwid na daan at kung hindi ay tuwirin at ihanda para sa kanya. Tama na ang palusot. Tama na ang paninisi. “Pagsisihan ninyo at talikdan ang inyong mga kasalanan.”

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 327 other followers