frchito

Archive for the ‘Catholic Homily’ Category

, , , , ,

AMPAW NA, BULAG PA!

In Catholic Homily, Kwaresma, LIngguhang Pagninilay, Taon A on Marso 28, 2014 at 11:42

man-born-blind1
Ika-apat na Linggo ng Kwaresma (A)
Marso 30, 2014

AMPAW NA, BULAG PA!

Ewan ko ba kung bakit biglang naging uso uli ang ampaw. Pagkain namin yan noong araw, kasama ng choc-nut (na malaki pa at nakabubusog!) at balicucha (o tira-tira) na wala na ngayong pumapansin. Iba na ang gusto ng mga bata ngayon … kundi burger (burjer!) ay Mang Inasal o Starbucks!

Hindi na rin uso ang taguan kapag madilim na gabi, o tumbang preso kung maliwanag ang buwan. Wala na rin ngayong naglalaro sa labas ng bahay, at lalu na sa gabi kasi … bakit ka nga naman magtatakbo at magpapalaban ng gagamba kung puede namang mag Dota, o mag- candy crush, o mag-Flappy Bird!

Maraming ilaw sa ating panahon. Pero maraming bulag. Maraming pailaw ngayon kahit saan, lalu na yung galing sa mga posteng may letra pa ng mga pangalan ng ewan, na napapalitan naman tuwing 6 o 9 na taon! Pero marami ang bulag sa katotohanang wala na ni isang matinong bangketa sa buong Pilipinas. Nabarahan na ng mga pailaw ni Mayor o ni Congressman.

Marami ring pailaw ang COA. Marami raw silang nadidiskubreng anomalya. Pero tila bulag pa rin ang kinauukulan. Tatlo lamang ang kanilang idinidiin. At lalong bulag ang mga botante. Patuloy silang bumoboto sa mga tiwali, basta ba’t namimigay kapag piyesta, at nagpapasaya tuwing Pasko!

Kay daming liwanag sa ating panahon, subali’t kay rami ring kadiliman. Kay raming puedeng pagkunan ng sagot sa mga katanungan, subali’t kapag ang sagot ay hindi sang-ayon sa aking inaasahan, ay hindi ko tinatanggap. Kay raming kaalaman, subali’t kay rami ring kamangmangan. Kay raming karangyaan, pero kay rami rin kadayaan at kasakiman.

Hindi … hindi ko tinutukoy lamang ang mga nasa posisyon. Ang unang-unang tinatamaan sa aking sinasabi ay ako … ikaw … sila … tayong lahat.

Bulag rin ang mga taon noon sa lumang tipan. Hindi nila akalaing ang pinili ng Diyos ay ang hindi pinapansing pastol na si David. Ang liwanag ng kalooban ng Diyos ay nakatuon kung saan puro kadiliman ang nakita ng tao. Sabi rin ni Pablo na “dati ay nasa kadiliman tayo, ngunit ngayo’y nasa liwanag.”

Bulag rin ang mga Pariseo. Pinagaling na’t lahat ang lalaking isinilang na bulag ay panay pa rin ang tanong sa kanya nang paulit-ulit at mga tanong na ayaw naman nila makita ang sagot. Bulag ang mga taong walang pakundangan sa liwanag. Mas bulag ang taong nagbubulag-bulagan, at higit na mahirap gamutin ang taong nagsasakit-sakitan.

Pero lumalabas na ang isinilang na bulag ay may nakikitang liwanag na nalingid sa mga ayaw maniwala. Siya lamang ang nagsabi ng malinaw niyang nakita: “Isa siyang Propeta.”

Mahirap ang bobo na nagdudunung-dunungan. Mahirap gisingin ang taong nagtutulog-tulugan. Mahirap ang taong mas gusto pang manatili sa dilim, kaysa sa liwanag.

Para silang ampaw. Puro porma, wala namang laman. Puro hechura, wala namang hiratsa! Parang mga Pariseong wagas na ampaw na panay ang imbestigasyon sa pobreng bulag, pero ayaw naman nila makita ang totoong nagsusumigaw sa kanilang harapan. Ampaw na, bulag pa!

Bilib at saludo ako sa bulag. Marami siyang alam at lalung maraming nakita sapagkat hindi matang pisikal ang kanyang gamit, kundi ang mata ng pananampalataya, mata ng puso, matang mapagmatyag, at mapag-kilatis, at alam tukuyin kung ang kausap niya ay isa lamang ampaw, o isang propetang nagsabi sa kanya: “Siya’y nakita mo na. Siya ang nakikipag-usap sa iyo.” Siya ay hindi ampaw, kundi kaligtasan ng sanlibutan!

O ano? Mamili ka … kwarta o kahon? Hindi! Ampaw o ilaw? ILAW!

, , , ,

KAGANAPAN, KABANALAN

In Catholic Homily, Homily in Tagalog, Karaniwang Panahon, LIngguhang Pagninilay, Tagalog Homily, Taon A on Pebrero 21, 2014 at 10:02

open-highway-traffic-jams-quote1

Ika-7 Linggo Taon A
Pebrero 23, 2014

KAGANAPAN

Makailang beses ko nang nasabi ito … ang maling gamit ng mga mamamahayag sa salitang “kaganapan.” Para sa kanila, ito ay nagtuturo sa mga pangyayaring nagaganap sa isang lugar. Subali’t ang kaganapan ay hindi ang mga bagay na nangyayari. Ang kaganapan ay ang kabuuan ng mga pangyayari at pagiging “ganap” ng mga ito – perpeksyon, kaganapan, katuparan.

Kaganapan ang nais ng Diyos para sa atin, hindi karangyaan … at lalong hindi lang tagumpay at kagaanan sa buhay.

Ang talino ng mundo ay nakatuon sa dalawang ito, karangyaan at kagaanan sa pamumuhay. Bakit kan’yo ang daming mga Madame na nagpapaikot-ikot sa Senado, Kongreso, DBM at mga parking lot? Bakit kan’yo ang daming mga naghahatid ng sandwich at fudz (?) sa mga kagalang-galang? Mahina tayong lahat kung hindi natin makuha ito.

Tila kalokohan ang turo ni Moises: “Magpakabanal kayo, sapagka’t akong Panginoon ay banal.” Tila kamangmangan ang pangaral ni Pablo, na ituring ang katawan bilang templo ng Diyos. Ano? Hindi pa nga ako nagpapa Belo, templo na ako ng Diyos? At hindi lang yan … Parang kabulastugan ang turo ng Panginoon, na ialay ang kabilang pisngi kapag nasampal ka na sa isang pisngi. Shunga! Sino makapapayag dito?

Pero aminin man natin o hindi, ito ang takbo ng isipan ngayon. Mahina ka, kung tutuka ka na lamang at sukat ay palalampasin mo pa ang pagkakataon. Pera na, naging bula pa. Abilidad ang tawag dito. At mahina ang mga taong hindi marunong kumagat kapag may makakakagat. At timang ang taong sasalungat sa opinyong popular ng madla. Sino puedeng sumalungat sa survey ng SWS at Pulse Asia? A ver?

Isa sa mga mainit na usapan ay may kinalaman sa buhay ng tao. Magsalita ka at magpahayag ng iyong saloobin at tiyak na dudumugin ka ng sandamakmak na haters at naysayers, lalo na ang maiingay at maraming pondong Pro-choice. (Hmmm … saan kaya sila kumukuha ng pondo sa mga website, mga trolls, at mga patalastas galing sa mga komentarista sa radyo at TV?) Magturo ka ng laban sa kalakaran ng mundong mababaw at ikaw ay lilitsunin nila ng buhay. Kumampi ka sa mga nagpapahalaga ng buhay, at tingnan natin kung hindi papatayin sa tingin, sa libak, at sa masasakit na pananalita. Ano ang kanilang tulak? Sobra nang dami ang tao ngayon, kung kaya’t dapat kitlin o wag payagang matuloy ang mga batang hindi pa isinilang, o kasisilang pa lamang. Bawasan ang tao, pero saan ka? Wala ni isa man sa kanila ang magvovolunteer na sila ang mauna.

Malinaw na parang baliw ang turo ng Panginoon natin ngayon: mahalin ang nagpapahirap sa iyo … mahalin ang kaaway … ipagdasal ang namumuhi sa iyo … wag gaganti … wag magmamalabis … maging banal tulad ng Diyos … magpunyagi upang marating ang kaganapan … ang pagiging ganap tulad ng Diyos … ang pagiging banal, at sa ating panahon ang kaganapang ito ay nangangahulugang ganap kang kaaway ng mga hindi sumasang-ayon sa turo ng ebanghelyo.

Pero, isang salitang nagdudulot ng consuelo sa mga kagaya kong nagpaka buwang o nagpaloko ika nga sa Panginoon … Konting tiis pa … konting lakad pa … konting punyagi pa … “Ang ating Panginoong Diyos ay nagmamagandang loob!”