frchito

Archive for the ‘Catholic Homily’ Category

BAGONG ARAL NA MAY KAPANGYARIHAN!

In Catholic Homily, Homily in Tagalog, Karaniwang Panahon, Taon B, Uncategorized on Enero 28, 2012 at 11:45

Ika-apat na Linggo ng Taon (B)

Enero 29, 2012

Mga Pagbasa: Dt 18:15-20 / 1 Cor 7:32-35 / Mk 1:21-28

BAGONG ARAL NA MAY KAPANGYARIHAN!

Sagana tayo ngayon sa dilubyo ng napakaraming salita. Sagana rin tayo sa tinatawag ng mga sosyolohikong “information overload.” Tulad ng sa dami ng pagkain, kung minsan, dapat tayong matutong mamili at magpigil, kung ayaw nating tumaba nang lubusan at magkasakit, dumating na ang puntong maging sa pagdaloy ng kaalaman at impormasyon, ay dapat ring tayong mag-dieta kumbaga.

Panay ang daloy ng kaalaman. Panay rin ang daloy ng kabulaanan sa lipunan. Maraming mapanlinlang na patalastas sa radio at TV at mga pahayagan, halimbawa. Wala tayo kamalay-malay, at naaakit tayo bumili ng kahit ano, na kamukat-mukatan pala ay hindi natin kailangan. Sa maraming lugar sa America at sa mayayamang bansa, bulto bulto ang patas ng kung ano-anong abubot, na bukas naman at makalawa ay ibinebenta na sa sunod-sunod na “garage sales” – na binubuo ng mga hindi pa nagagamit na kung ano-ano, sapagkat binili noong “sale” at wala nang mapaglagyan sa garahe.

Hindi ako masaya sa pagsasalin ng “authority” sa kapangyarihan. Ayon sa ebanghelyo, marami ang namangha sapagkat si Jesus ay nangaral nang may angking kapangyarihan. Nguni’t dapat natin himayin ito nang kaunti.

Sa Ingles, ang salitang “authority” ay galing sa Latin na “auctoritas,” na galing sa “auctor” (author o may-akda o may gawa), na galing rin naman sa pandiwang “augeo, augere, auxi, auctum” na ang ibig sabihin ay ang lumago o lumaki.

Nais ko sanang gawing simulain ito ng aking pagninilay sa araw na ito.

Maraming napakatabil sa TV, sa radio, at maging sa internet. Halos magkandarapa tayo sa pakikinig sa mga showbiz news, at sa maraming haka-haka tungkol sa buhay ng mga artista. Maraming salita, ngunit salitang hindi nakapagpapalago, at nakatutulong sa marami upang lumago at lumaki sa mata ng Diyos at ng tao.

Maraming pangaral tayong naririnig maging sa Simbahan. Nguni’t sa dami ng salita, na katumbas sa dami ng pagkaing walang sustansiya o nakasasama sa kalusugan, ay dapat rin nating salain … dapat rin nating piliin … at dapat siyasatin. Hindi lahat ng nagwiwika ng “panginoon, panginoon” ay kasangga ng Panginoong Jesucristo.

Kung gayon, ano ba kayang panuntunan ang dapat nating gamitin, upang magkaroon tayo ng kakayahang mamili, sumala, at kumilatis sa dami ng mga pananalitang ating naririnig?

Tingnan natin ang sinabi ni Moises sa unang pagbasa. Ang propeta, aniya, ay hindi ang sinumang nagbubuhat ng sariling bangko. Ang propeta, aniya, ay pinipili ng Diyos at sinusugo, tulad ng siya ay hinirang at ipinadala upang pamunuan ang kanyang bayan. Ito ang pangakong binitiwan ng Diyos sa pamamagitan ni Moises:  “Mula sa inyo, pipili ang Diyos ng propetang tulad ko, siya ang inyong pakikinggan.”

Ang pangakong ito ay natupad sa katauhan ni Jesucristo. Siya ang nagpakilala sa sinagoga. At nagpakilala siya hindi lamang sa pananalita, kundi lalu na sa gawa. Pinagaling niya ang mga maysakit. Pinalayas niya ang masasamang espiritu. Kung kaya’t nanggilalas ang mga tao at namangha!

Hindi kapanyarihang makamundo ang naging dahilan ng pagkamangha sa kanyang ginawa. Nangaral siya ng parang may kapangyarihan, totoo. Nguni’t hindi lamang kapangyarihang inaasahan ng mundo ang kanyang ipinakita, kundi ang kakayahang magpalago, magpalaki, magpaganap sa mga nanlulupaypay dahil sa karamdaman, dahil sa kapansanan, at higit sa lahat, sa pinakamatinding kapansanang dulot ng kasalanan!

Mayaman at malalim ang turo sa atin ng mga pagbasa sa araw na ito. Sa dami, dapat rin tayong mamili at isaisantabi muna ang iba, at ipokus natin sa iisang diwa ang pagninilay natin.

Ang diwang ito ay ang pagiging “auctor” ni Jesus, na nagdulot sa kanya ng kakayahang mangaral nang may “auctoritas,” na sa Tagalog ay nasalin bilang “kapangyarihan.”

Mayroon siyang kakayahan. Mayroon siyang angkin at taglay na kakayahan upang tayo ay mapagbago, upang tayo ay mapanuto. Marami sa atin ang gulong-gulo sa maraming bagay … Marami sa atin ay laging balisa sa maraming suliranin sa buhay. Hindi natin alam kung minsan kung saan susuling, saan babaling, at kanino hihiling ng kaliwanagan at kaalaman.

Marami sa atin ang bumabaling sa feng shui … sa horoscopio … sa mga manghuhula … at iba pa. Marami sa atin ay kagya’t nadadala ng iba’t ibang uri ng panlilinlang sa paligid natin.

Sa araw na ito, ipinaaalala sa atin na tanging si Jesus at ang kanyang sugo ay may pangaral na makapagpapalago sa atin. Tanging ang pananalita ni Jesus, na nagtuturo sa pamamagitan ng Simbahan ang siyang makapagbibigay sa atin ng timon, at guia, upang marating ang tadhanang inilaan niya sa atin. Tanging salita lamang ng Diyos ang may “auctoritas.” Tanging ang kanyang pangaral lamang ang maghahatid sa atin sa kaganapan ng panloob at tunay at wagas na kalayaan, na siyang maghahatid sa atin sa kaligtasan.

Huwag sana tayo madala sa sabi-sabi. Huwag sana tayo padala sa kinang ng ginto at ningning ng pilak, at busilak ng kamukat-mukatan natin, ay pwet lamang pala ng baso at hindi diamante. Maging mapanuri. Maging mapili. At matutong kumilatis. Manatili tayong naka-on-line o nakahimpil sa tamang estasyon … hindi ng radio, TV, o web site, o anuman.

Pakinggang natin si Jesus … tanging siya ang may bagong aral na may kapangyarihan!

SA MGA KATULAD NILA NAGHAHARI ANG DIYOS!

In Catholic Homily, Homily in Tagalog, Santo Nino, Tagalog Homily, Taon B on Enero 13, 2012 at 20:08

Pista ng Santo Nino(B)
Enero 15, 2012

Mga Pagbasa: Is 9:1-6 / Efeso 1.3-6.15-18 / Mk 10:13-16

SA MGA KATULAD NILA NAGHAHARI ANG DIYOS!

Mga bata ang pokus ng araw na ito … dahil sa iisang kadahilanan … naging sanggol rin si Jesus, lumaki at lumago sa kaalaman, sa karunungan, at sa biyaya ng Diyos Ama.

Nguni’t diretsuhin natin agad … ang sanggol na si Jesus, ay hindi nanatiling sanggol. Lumaki siya at lumago, gaya nga ng nasabi natin. Subali’t tila hindi niya lubusang itinatwa ang pagiging bata. Sinansala pa niya ang mga disipulo na nagbabawal sa mga batang paslit na lumapit sa kanya. Pinagwikaan niya ang mga ito at sinabing hayaan silang lumapit, sapagka’t sa kanila raw naghahari ang Diyos!

Ang mahirap sa mga hindi na musmos ay masyadong maalam magpanggap … masyado marunong magkunwari, at bihasa sa panlilinlang ng kapwa. Maraming matanda sa ating buhay na walang pinagtandaan, at walang natutunan. Marami sa atin, marahil kasama ang bawa’t isa sa atin, na sa halip na manatiling tulad ng bata ay natutong mag-asal hayop sa isa’t isa.

Hindi sa tulad nating matandang walang pinagkatandaan naghahari ang Diyos. Ito ay tiyak …. Masakit man tanggapin.

Maraming mga panlilinlang ang nagaganap sa paligid natin. Maraming mga kabulaanan ang ipinangangalandakan ng mass media. Maraming kasinungalingan ang hatid ng mga survey, ng mga pagsasaliksik, na ang pakay ay ang hubugin ang pananaw ng balana, na naniniwala sa lahat ng lumilitaw sa TV at naririnig sa mga komentarista sa radio.

Ang gumagawa ng mga ito ay hindi mga bata, na ang pokus ay ang maglaro, magsaya, at hindi magkalat ng lagim sa lipunan.

Ang mga gumagawa nito ay tayong mga natuto nang magbalatkayo, ang mga nasanay nang gumawa ng masama, habang mistulang gumagawa ng mabuti.

Obserbahan natin ang mga musmos. Hindi sila marunong magtanim ng galit. Hindi sila marunong maglista ng anumang masasamang ginawa ng kanilang mga magulang. Bagama’t nagtatampo kung minsan, ang bata ay tapat sa kanyang sinasabing dinaramdam … walang pagkukunwari, walang pagkukubli, walang pagpaplano ng masama, walang pagsasabing ginagawa diumano ay prinsipyo lamang, ngunit ang nasa likod naman pala ay paghihiganti.

Malaki ang dapat nating matutunan sa sanggol. Malaki ang itinuturo sa atin ng banal na sanggol na si Jesus. At ang isa sa mga aral na ito ay walang iba kundi ito: malaki rin ang tiwala ng Diyos sa mga musmos. Malaki ang kanyang pagmamalasakit sa kanila, at lalung malaki ang kanyang pagmamahal sa kanila.

Malayo tayong matatandang walang pinagkatandaan. At kung kabilang tayo sa mga ito, ang tanging daan ay ang daan na tinahak ng sanggol na si Jesus, ang daan ring itinuro sa atin ni Jesus … Sa mga batang tulad nila, aniya, naghahari ang Diyos.

Nais kong hilingin sa aking mga tagabasa ang isang pabor. Alam nating nasasadlak muli tayo sa isang madilim na kabanata sa ating kasaysayan. Ang mga namumuno sa atin at may posisyon ay parang mga batang nagbabangay, nag-aaway at naghahamit para sa kani-kanilang agenda. May mga bagay na nasa likod ng tila walang hambas na pagtugis sa mga kinikilalang criminal ng administrasyong ito. Bagama’t hindi ko papel ang kumatig at kumampi sa alinmang panig, tungkulin ko at karapatan ko ang mangamba sa mga kahihinatnan ng lahat ng ito.

Ipagdasal nawa natin na anuman ang maging bunga ng kanilang pag-aaway at paghahanap ng sinasabi nilang tama at matuwid na daan, ay magbunga ng mabuti ito para sa lahat, at ang tunay at wagas na hustisya ay maghari.

Hindi sinabi ni Jesus na mag-asal bata. Ang sinabi niya ay maging tulad ng mga batang kinabig niya sa kanyang tabi. Ito ang mahalagang dapat natin tandaan. Ang paghahari ng Diyos ay hindi nakalaan sa mga nag-aasal batang matandang walang pinagkatandaan, o sa mga nagbabata-bataang walang inisip kundi ang maghiganti o magpakasasa.

Sa tulad ng mga batang ito, aniya, naghahari ang Diyos! Kabilang ba kaya tayo dito?