frchito

Archive for the ‘Homily in Tagalog’ Category

ESKANDALO SA HANDAAN!

In Homiliya sa Pangkaraniwang Panahon,Linggo ng Karaniwang Panahon Taon K,Taon K,Uncategorized on Hunyo 7, 2016 at 22:25

 

Ika-11 Linggo ng Taon (K)
Junio 12, 2016

ESKANDALO SA HANDAAN!

Malaking eskandalo iyon, kumbaga! Si Jesus … nasa handaan … kasama mga
malalaking tao ng lipunan, ang mga Pariseo at mga Eskriba … mga big time, ika nga.
Heto at biglang pumasok ang kilalang makasalanang babae sa bayan. Lumapit sa
likuran ni Jesus. Iniyakan ang kanyang mga paa, hinugasan ng kanyang mga luha, at
tinuyo ng kanyang buhok…

Wag nyo nang dagdagan pa ang kwento ko … baga maging teleserye na. Pero,
malaking dagok ito sa dignidad ng Guro, di ba? Sa biglang wari, para itong isang
malaking eskandalo.

O ikumpara nyo kaya sa ginawa ni David. Sa kanyang pagnanasa kay Batsheba,
ipinadala niya si Urias sa unang hanay ng giyera, upang iligpit siya ika nga, at
mawala ang balakid sa kanyang maitim na balak.

O hala! Yaman at narito na tayo sa usapang ito, ikumpara natin kay Saul, na isang
masugid na taga-usig at tagapagpahirap sa mga unang Kristiano … Ewan ko kung
ano ang kasalanang nagawa ng babae, pero alam natin ang ginawa ni David, ni Saul.
Alam rin natin ang ating sariling mga kasalanan … Aminin!

Pero hindi telenobela ang pakay natin dito. Wala tayong tinutugis na aswang dito, at
wala tayong pinatatamaan dito .. Aminin natin tulad ng pag-amin ni David: “Tunay
akong nagkasala sa Panginoon!” Aminin natin at tanggapin tulad sa pagtanggap ni
Saul na naging Pablo: “Ang tao’y pinawalang-sala sa pananalig kay Jesucristo.”
“Namatay na akong kasama ni Kristo sa krus.” Ito si Saul na dati-rati ay mabangis na
tagapag-usig.

Wag na nating pahabain pa ang kwento. Wag na nating idiin pa ang babaeng
makasalanan. Walang babae o lalake rito sa usapang ito. Lahat tayo ay nagkasala.
Lahat tayo ay marupok, madaling lumimot, at lalong madaling tumalikod sa
pangako.

Pero hindi ito ang kwentong iginuguhit ng mga pagbasa. Ang dapat lumutang sa
ating isipan ay kung ano ang sinabi ni Papa Francisco kamakailan. Hindi napapagod
ang Diyos sa pagpapatawad. Ang tao … tayo ang napapagod humingi ng
kapatawaran.

Naunawaan ito ng babaeng makasalanan. Natumbok niya, kumbaga, ang kahinaan
ng Diyos. Tumangis siya. Kumilos at humingi ng patawad. Sa harap ng pag-ibig na
nag-uumapaw, pati ang Panginoon ay nadala ng kanyang dakilang habag.
“Ipinatawad na ang iyong mga kasalanan!”

Eskandalo kamo sa handaan? Hindi … kundi isang dakilang kwento ng kapatawaran!

PAG-IBIG, PAGTUPAD, PATNUBAY

In Homily in Tagalog,Panahon ng Pagkabuhay,Uncategorized on Abril 30, 2016 at 21:45

Ika-anim na Linggo ng Pagkabuhay Taon K
Mayo 1, 2016

Mga Pagbasa: Gw 15:1-2.22-29 / Pah 21:10-14.22-23 / Jn 14:23-29

PAG-IBIG, PAGTUPAD, PATNUBAY!

Maraming bagong usong salita ngayon sa Tagalog … pati ang salitang “kaya” ay iba na ang kahulugan ngayon. Marami ngayon ang napapa-praning dahil sa maraming dahilan. Noong kami ay bata pa, walang salitang “praning.”

Sa araw na ito, ang habilin sa atin ni Kristong muling nabuhay ay ito … hindi dapat tayo ma-praning … walang lugar ang pagkabalisa o pag-aagam-agam sa puso ng isang nagmamahal, at tumutupad sa mga salita niya.

Praning na praning kamakailan ang mga taga South Korea dahil sa pagbabanta ng mga taga Nokor. Praning rin ang mga kandidatong hindi nangunguna sa mga survey. Balisa rin ang taong hindi tiyak na may nagmamahal sa kanya, kung hindi siya siguradong pinahahalagahan ninuman.

Ito ang paraan ayon sa Panginoon para mapawi ang pagkabalisa … ang magmahal at tumupad sa kanyang mga salita. Di ba’t malinaw na kapag tayo ay nagkasala ay wala tayong kapayapaan sa kalooban? Di ba’t kapag tayo ay sumuway sa magulang o sa nakatatanda ay hindi rin tayo panatag? Walang kapanatagan ang taong walang pananagutan, walang responsabilidad, at walang anumang pinagmamalasakitan.

Tatlong mahahalagang paalala ang hatid ng Panginoon sa atin: pag-ibig, pagtupad at patnubay.

Hangga’t wala tayong minamahal at pinagmamalasakitan, wala rin tayong kapanatagan. Hindi nagdudulot ng kasiyahan ang taong pasaway at pakawala. Masaya ang mag-inom, pero pag nalasing ay sakit ng ulo at katawan ang dulot kinabukasan. Hindi ito nagbubunga ng tunay na kapanatagan at kaligayahan. Hagga’t wala tayong minamahal at inaalagaan, wala tayong tunay na kagalakan ng puso.

Pero, hindi lamang isang damdamin ang pag-ibig. Kasama nito ang pagtupad. Ang pag-ibig sa Diyos ay hindi lamang kapag Pasko o fiesta, o kung kailan maganda ang panahon. Ang tumutupad ng kanyang salita ang siyang tunay na may pag-ibig. Hindi ito nakukuha sa pangako o sa mga magandang pananalita at talumpati bago mag-eleksyon, kundi sa tunay na pagtupad sa pangako.

Salamat na lamang at may patunay rin ang pangako ng Diyos. Nagsugo siya ng Patnubay, ang Espiritu Santo, na magtuturo sa atin ng lahat at maggagabay sa atin.

Sa ngayon, napa-praning pa rin ako sa maraming bagay … sa trapiko, sa daming problema sa lipunan, sa iba-ibang pagsubok sa buhay. Maraming problema ay walang solusyon. Maraming dapat tanggapin na lamang at tiisin, sapagka’t wala tayong angking kapangyarihang pagbaguhin nang iglap ang maraming bagay.

Nguni’t sa araw na ito, sapat nang mabatid natin na may pangakong hindi napapako sa kawalan ang Panginoon – kapayapaan! Ito ang kapayapaang hindi kayang ipagkaloob ng mundo, ng mga tao. Ito ang kapayapaang galing sa kabatirang tayo ay nagmamahal at may pananagutan sa ating minamahal – tumutupad sa turo ng Panginoon.

“Huwag kayong mabalisa. Huwag kayong matakot.” Kasama natin ang Diyos. Kaakbay natin ang Espiritu Santo. Hindi tayo dapat ma-praning kailanman. May kinabukasan ang mga sumasampalataya sa kanya!

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 548 other followers