frchito

Archive for the ‘Tagalog Homily’ Category

, , ,

HINALA, O TIWALA PARA SA KATIWALA?

In Homily in Tagalog, Lingguhang Pagninilay sa Ebanghelyo, Tagalog Homily, Tagalog Sunday Reflections, Taon K on Setyembre 20, 2013 at 10:25

Luke-16-1-13-a

Ika-25 Linggo Taon K
Setyembre 22, 2013

TIWALA, O HINALA PARA SA KATIWALA?

May pagkakataong angkop na angkop ang wika natin upang gawing tulay ng pagninilay. Ang ebanghelyo sa araw na ito ay isang halimbawa.

Isang katiwala ang hindi naging tapat sa kanyang amo. Nilustay ang perang hindi kaniya. At dahil darating na ang amo para hingan siya ng pagtutuos o cuentas claras, kumbaga, mabilis siyang nag-isip at nagpasya. Namudmod ng perang hindi kanya, at binura ang bahagi ng pautang ng kanyang amo sa kanyang mga kostumer.

Ito ang matindi. Pinuri pa siya ng Panginoon dahil sa katalinuhang ipinamalas nito. Isa isantabi natin sumandali ang usapin kung tama o mali ang kanyang ginawa. Hindi para sa atin ngayon ang pagtalunan kung wasto o mali ang pandarayang ginawa ng katiwala upang magkaroon siya ng kaibigang tutulong pag nagkataon.

Katalinuhan! Ito ang dahilan kung bakit pinuri siya. Pagpapasya! Ito ang naging bunga ng kanyang katalinuhan. Mabilis nag-isip. Mabilis kumilos. Sapagka’t alam niya ang kanyang gusto – ang makagawa ng mga kaibigang tutulong sa kanya sa kanyang darating na pangangailangan.

Minsan, tayo ay sinasagian ng matinding mga suliranin. Kapag dumapo ang matinding krisis, may mga taong hindi makapagpasya, hindi makapag desisyon. Sa harap ng krisis, ang mga taong ito ay tila nagiging parang tuod, walang buhay, walang malay, walang alam gawin. Hindi alam kung saan susuling, saan babaling. Mali man o tama ang ginawa ng katiwala, hindi natin siya mapupulaan ng kawalan ng pasya, o kawalan ng wisyo, o kakulangan ng kilos.

Sa ating panahon, matindi at malawak ang kaguluhan. Maraming sala-salabat na suliranin. Maraming iba-iba at sanga-sangang mga problemang dapat harapin. May mga taong sa harap nito ay nanlulumo, nanghihina, nawawalan ng ulirat at hinahayaan na lamang magnaknak ang mga sugat. Walang pasya. Walang desisyon. At lalong walang ginagawa!

Isa sa liksyong puede nating makuha sa ebanghelyo ay ito. Kailangan ng juicio upang harapin ang problema. Kailangan ng talino upang lapatan ng lunas ang anumang suliranin. Kailangan ng karunungan upang harapin ang mga pagsubok at gawan ng paraan upang malutas.

Ito ang ipinamalas ng katiwala!

Pero hindi pa tapos ang talinghaga. Matapos ipamalas ni Jesus na kailangang magpasya at kumilos upang harapin ang krisis, dinagdagan niya ang pangaral. At dito pumapasok ang iba pang dapat taglayin ng isang katiwala upang hindi mauwi sa paghihinala, o kawalan ng tiwala ng pinaglilingkuran.

Ano ba ang dagdag na kailangan pa bukod sa karunungan?

Ito ang turo ng Panginoon … kailangan rin ng katapatan, diumano. Kailangan maging tapat sa maliit man o sa malaki. At ang paalaala sa atin ay ito: “Ang mapagkakatiwalaan sa maliit na bagay ay mapagkakatiwalaan din sa malaking bagay; ang magdaraya sa maliit na bagay ay magdaraya rin sa malaking bagay.”

Nahubaran ngayon ang maraming tao dahil sa malakihan at malawakang kurapsyon. Daan daang milyong piso ang posibleng ibinulsa ng mga taong hindi katiwa-tiwala sa loob at labas ng pamahalaan.

Sa harap ng mapait na katotohanang ito, hindi puede ang pabandying-bandying lamang. Hindi puede na hindi pairalin ang karunungan. At lalung hindi puedeng hindi pairalin ang pagpapasya at pagdedesisyon sa paggawa ng tama. Sa harap ng krisis, hindi puede ang patulog-tulog at pag-aasal Juan Tamad na naghihintay na lamang na malaglag ang bayabas.

Kailangan natin ng karunungan upang malaman kung ano ang dapat gawin. Subali’t kailangan rin natin ng desisyon at pagkilos upang unti-unting mapawi ang kinasadlakan nating kapalaluang malawakan.

Higit sa lahat, kailangan nating isapuso at isadiwa ang mahalagang turo ngayon ng Panginoon, bukod sa pagiging mapagpasya at kagya’t kumikilos o gumagawa ng dapat … Kailangan nating alalahanin tuwina, na ang tunay na tagasunod at isang katiwalang hindi kahina-hinala, kundi tampulan tiwala at paglilingkod. Sapagka’t … at dapat nating uliting muli … “Hindi ninyo mapaglilingkuran nang sabay ang Diyos at ang kayamanan.”

Bilang katiwala ng Diyos, ano ba ang para sa atin kaya? … hinala o tiwala?

, ,

KABULUHAN, KALIGAYAHAN, AT KALUGURAN

In Homily in Tagalog, Karaniwang Panahon, Tagalog Homily, Taon K on Agosto 1, 2013 at 17:21

rich-fool-watchful-servants-nelly-bubeIka-18 Linggo ng Taon K

Agosto 4, 2013

KABULUHAN, KALIGAYAHAN, AT KALUGURAN

Wala raw kabuluhan, walang kakabu-kabuluhan, ani Kohelet ang mga bagay na karaniwang pinagkakaabalahan ng tao sa mundo. “Anumang gawin niya ay nagdudulot ng balisa at hinanakit.”

Tama ba ito? Ang alam ko ay maraming napapasaya ang mamahaling selfon. Alam kong marami ang nag-aasam magkaroon ng Maserati, ng Rolls Royce, at ng mamahaling mga sapatos na puedeng ipakita ang larawan sa Facebook. Alam ko ring, masarap din namang kumain kain pag may time, o pumasyal-pasyal din pag may time …

Kung Facebook ang pagbabatayan, wala yatang malungkot sa Pilipinas. Lahat ay may selfie, may larawang sila mismo ang kumuha, at marami sa kanila ay nag-lalike rin ng kanilang sariling posting kahit na walang iba ang mag-like.

Pero medyo parang KJ o bad trip ang dating ni Kohelet. Ano ba yan? Wala raw kabuluhan ang lahat ng bagay … walang kakabu-kabuluhan!

Teka … ilagay natin sa tamang konteksto ang lahat. Masarap ang mga bagay materyal sa mundo. Walang masama na mag-asam at magkamit ng bagay na mahalaga, tulad ng walang masamang magkaroon ng kompyuter, o smartphone, o iPad, o kahit Android tablet.

Pero eto, ang dapat nating malaman. Hindi ito ang hangganan at hantungan ng buhay natin. Hindi lang dito nagwawakas ang kabanata ng ating buhay. May higit pa sa buhay kaysa sa mga ito.

Ito ang paalaala ni Pablo.  Aniya, bagama’t walang masama na magkaroon ng bagay na makamundo, hindi tama ang manatili  lamang sa libel na ito. Hindi wasto na mahirati na lamang at sukat sa mga makamundong mga layunin at adhikain. Ang kanyang payo? Heto: “Ang pagsumakitan ninyo ay ang mga bagay na nasa langit na kinaroroonan ni Kristo na nakaupo sa kanan ng Diyos.”

May dagdag pa ang Panginoon sa ebanghelyo. Isang binata ang nagsumbong sa kanya: “Iutos nyo po sa kapatid ko na ibigay sa akin ang bahagi ko sa aming mana.”

Sa mga kahilingang ibinato sa Panginoon, ito ang hindi niya pinaunlakan. Hindi raw siya, referee, sabi ng Panginoon.

Balitang malaki sa social media ang lahat ng kaswapangan sa customs, sa pork barrel, at marami pang iba. Walang pinagbago sa datihan ang mga balita. Ang nag-iba lamang ay dati-rati ay nakapaiingay ng mga pahayagan. Ngayon ay parang nabusalan lahat.

Tamang-tama sa pahatid mensahe ng Panginoon ngayon. “Mag-ingat kayo sa lahat ng uri ng kasakiman; sapagka’t ang buhay ng tao ay wala sa laki ng kayamanan.”

Nakapagtatakang dalawang magkasalungat na balita ang natutunghayan natin sa mga araw na ito. Sa unang banda, ang mga taong nanggigitata sa karukhaan … sa kabilang dako naman ay ang pagdating ng Maserati, ng Rolls Royce, at ang mga larawan ng mga taong kung magdiwang ng birthday sa Hollywood ay parang walang katapusan ang kanilang yaman.

Hindi masama ang mag-asam. Walang masama sa magsikap at magkamit. Pero may paala-ala ang Diyos sa atin sa araw na ito. Ang lahat ng ito, kumpara sa mga dapat nating hintaying makamit sa kabilang buhay, ay walang kakabu-kabuluhan. Ibig sabihin nito ay simple lang … Mahalaga ang yamang mundo. Nguni’t may mas mahalaga kaysa rito – ang yamang espiritwal, na hindi lamang para sa mundong ibabaw.

Narito ang wagas na kaluguran. Narito ang tunay na kaligayahan!