frchito

Archive for the ‘Tagalog Homily’ Category

, , , ,

KAGANAPAN, KABANALAN

In Catholic Homily, Homily in Tagalog, Karaniwang Panahon, LIngguhang Pagninilay, Tagalog Homily, Taon A on Pebrero 21, 2014 at 10:02

open-highway-traffic-jams-quote1

Ika-7 Linggo Taon A
Pebrero 23, 2014

KAGANAPAN

Makailang beses ko nang nasabi ito … ang maling gamit ng mga mamamahayag sa salitang “kaganapan.” Para sa kanila, ito ay nagtuturo sa mga pangyayaring nagaganap sa isang lugar. Subali’t ang kaganapan ay hindi ang mga bagay na nangyayari. Ang kaganapan ay ang kabuuan ng mga pangyayari at pagiging “ganap” ng mga ito – perpeksyon, kaganapan, katuparan.

Kaganapan ang nais ng Diyos para sa atin, hindi karangyaan … at lalong hindi lang tagumpay at kagaanan sa buhay.

Ang talino ng mundo ay nakatuon sa dalawang ito, karangyaan at kagaanan sa pamumuhay. Bakit kan’yo ang daming mga Madame na nagpapaikot-ikot sa Senado, Kongreso, DBM at mga parking lot? Bakit kan’yo ang daming mga naghahatid ng sandwich at fudz (?) sa mga kagalang-galang? Mahina tayong lahat kung hindi natin makuha ito.

Tila kalokohan ang turo ni Moises: “Magpakabanal kayo, sapagka’t akong Panginoon ay banal.” Tila kamangmangan ang pangaral ni Pablo, na ituring ang katawan bilang templo ng Diyos. Ano? Hindi pa nga ako nagpapa Belo, templo na ako ng Diyos? At hindi lang yan … Parang kabulastugan ang turo ng Panginoon, na ialay ang kabilang pisngi kapag nasampal ka na sa isang pisngi. Shunga! Sino makapapayag dito?

Pero aminin man natin o hindi, ito ang takbo ng isipan ngayon. Mahina ka, kung tutuka ka na lamang at sukat ay palalampasin mo pa ang pagkakataon. Pera na, naging bula pa. Abilidad ang tawag dito. At mahina ang mga taong hindi marunong kumagat kapag may makakakagat. At timang ang taong sasalungat sa opinyong popular ng madla. Sino puedeng sumalungat sa survey ng SWS at Pulse Asia? A ver?

Isa sa mga mainit na usapan ay may kinalaman sa buhay ng tao. Magsalita ka at magpahayag ng iyong saloobin at tiyak na dudumugin ka ng sandamakmak na haters at naysayers, lalo na ang maiingay at maraming pondong Pro-choice. (Hmmm … saan kaya sila kumukuha ng pondo sa mga website, mga trolls, at mga patalastas galing sa mga komentarista sa radyo at TV?) Magturo ka ng laban sa kalakaran ng mundong mababaw at ikaw ay lilitsunin nila ng buhay. Kumampi ka sa mga nagpapahalaga ng buhay, at tingnan natin kung hindi papatayin sa tingin, sa libak, at sa masasakit na pananalita. Ano ang kanilang tulak? Sobra nang dami ang tao ngayon, kung kaya’t dapat kitlin o wag payagang matuloy ang mga batang hindi pa isinilang, o kasisilang pa lamang. Bawasan ang tao, pero saan ka? Wala ni isa man sa kanila ang magvovolunteer na sila ang mauna.

Malinaw na parang baliw ang turo ng Panginoon natin ngayon: mahalin ang nagpapahirap sa iyo … mahalin ang kaaway … ipagdasal ang namumuhi sa iyo … wag gaganti … wag magmamalabis … maging banal tulad ng Diyos … magpunyagi upang marating ang kaganapan … ang pagiging ganap tulad ng Diyos … ang pagiging banal, at sa ating panahon ang kaganapang ito ay nangangahulugang ganap kang kaaway ng mga hindi sumasang-ayon sa turo ng ebanghelyo.

Pero, isang salitang nagdudulot ng consuelo sa mga kagaya kong nagpaka buwang o nagpaloko ika nga sa Panginoon … Konting tiis pa … konting lakad pa … konting punyagi pa … “Ang ating Panginoong Diyos ay nagmamagandang loob!”

, , , ,

KAPANGYARIHAN NG DIYOS, HINDI KARUNUNGAN NG TAO

In Karaniwang Panahon, LIngguhang Pagninilay, Propeta Isaias, Tagalog Homily, Taon A on Pebrero 7, 2014 at 14:32

saltandlight

Ikalimang Linggo Taon A
Pebrero 9, 2014

KAPANGYARIHAN NG DIYOS, HINDI KARUNUNGAN NG TAO

Paksa ng tatlong pagbasa ang liwanag o ilaw. Tamang-tama, lalu na’t hanggang ngayon ay paapu-apuhap pa rin sa dilim ang maraming lugar na sinalanta ni Yolanda. Parang bumalik uli ang Candelaria sa diwa ng mga pagbasa. Iyan ang nakikita natin sa biglang wari.

Pero sa pangalawang tingin ay may nakikita tayong higit pa. Hindi sapat ang magliwanag. Kay raming ilaw sa ating mga siudad. Kay raming mga taong malinaw kung magsalita. Kay raming mga kagalang-galang sa kongreso ang mahusay magpaliwanag lalu na’t nasa harap ng camera sa TV. Kay rami rin naming mga paring mahusay bumulalas ng mga bagay na banal. Kay raming mga gurong maliwanag pa sa sikat ng araw ang kanilang mga liksyon, tulad ng marami ring ang gawa ay mag-check lamang ng attendance at magtinda ng tsinelas at kung ano-ano pa para mabuhay.

Hindi sapat ang magsabing ako ay liwanag. Hindi sapat na bilang pari ako ay magturo kung paano pumunta sa langit. Kailangan ko ring ipakita ito sa gawa, hindi lamang sa salita.

Maraming mahusay magtalumpati sa ating lipunan. Maraming magaling gumawa ng pasinaya, at tuwing fiesta, maraming handa (kahit utang na babayaran nang mahabang panahon ang inihanda). Maraming honorable sa ating lipunan, kahit na ang pinaggagagawa ay hindi naman honorable o kagalang-galang. Madali ang gumawa ng pailaw, lalu na sa pasko. Madaling itago ang mga barong-barong sa likod ng mga parol at makukulay na pailaw.

Hindi sapat ang ilaw. Pati si Pablo ay sinasabi ito. Dapat, ika nga noong lumang patalastas ng Royal Tru-Orange, ay mayroong pulp bits ang orange drink. Kailangan ng patunay. Heto ang sabi ni Pablo: “Kaya mahina, takot, at nanginginig akong humarap sa inyo. Sa pananalita at pangangaral ko’y hindi ko kayo inakit ng matatamis na pangungusap batay sa karunungan ng tao, kundi sa pamamagitan ng patotoo ng Espiritu at ng kapangyarihan ng Diyos.”

Hindi tayo makakabingwit ng isda sa salita lamang. Kailangan masilo ito sa bunganga. Kailangan kumilos at gumawa, hindi lamang ngawa.

Ito marahil ang malaking pagkukulang sa ating bayan nating mga Pilipino. Tanging tayo ang Kristianong bayan sa Asya, pero tayo rin ang pinakamalakas uminom (pangatlo sa katunayan) at isa sa mga pinaka korap sa mga bayan sa Asya. Halos tatlong daan ang ating mga kongresista at 24 ang mga senador. Bilangin ninyo ang perang ginagastos sa kanila pa lamang, at huwag nyo nang hanapin kung saan napupunta ang pork barrel funds.

Kaming mga pari ay ilan sa mga pinaka-aral sa ating lipunan. Mahaba at maraming taon ang aming formation process. Pero sa hindi kakaunting pagkakataon, talong-talo kami ng mga laiko sa pagpapahayag ng magandang balita. Hitik kami sa pangaral tungkol sa liwanag, subali’t kulang sa pagbibigay-lasa sa buhay ng karamihang Pinoy.

Kailangan ng higit pa sa ilaw. At ito ang turo ng ebanghelyo. Kailangang maging asin, at magbigay lasa sa buhay ng mga taong karaniwan. Kailangang maging liwanag, pero kailangan ring magpagal upang ang liwanag ay magdulot ng pagbabago sa lipunan.

Magandang halimbawa ang ipinakita ngayon ni San Pablo. Nanginginig, nagpakumbaba, tumatanggap ng kanyang kahinaan at karupukan. Pero tumatanggap rin ng katotohanang sa kabila ng aming karupukan at kasalanan bilang pari at bilang tao, mayroon isang bagay at katotohanang hindi maaaring ipagkaila – na ang lahat ng produkto at katotohanang aming itinutulak bilang pari at tagapaghatid ng magandang balita, hindi “batay sa karunungan ng tao, kundi sa pamamagitan ng patotoo ng Espiritu at ng kapangyarihan ng Diyos.”

Maging liwanag at asin nawa tayong lahat!