frchito

Archive for the ‘Taon K’ Category

PAG-IBIG, PAGTUPAD, PATNUBAY

In Lingguhang Pagninilay sa Ebanghelyo, Panahon ng Pagkabuhay, Tagalog Homily, Taon K on Mayo 4, 2013 at 16:43

6_pasc_bIka-anim na Linggo ng Pagkabuhay Taon K

Mayo 5, 2013

Mga Pagbasa: Gw 15:1-2.22-29 / Pah 21:10-14.22-23 / Jn 14:23-29

PAG-IBIG, PAGTUPAD, PATNUBAY!

Maraming bagong usong salita ngayon sa Tagalog … pati ang salitang “kaya” ay iba na ang kahulugan ngayon. Marami ngayon ang napapa-praning dahil sa maraming dahilan. Noong kami ay bata pa, walang salitang “praning.”

Sa araw na ito,  ang habilin sa atin ni Kristong muling nabuhay ay ito … hindi dapat tayo ma-praning … walang lugar ang pagkabalisa o pag-aagam-agam sa puso ng isang nagmamahal, at tumutupad sa mga salita niya.

Praning na praning kamakailan ang mga taga South Korea dahil sa pagbabanta ng mga taga Nokor. Praning rin ang mga kandidatong hindi nangunguna sa mga survey. Balisa rin ang taong hindi tiyak na may nagmamahal sa kanya, kung hindi siya siguradong pinahahalagahan ninuman.

Ito ang paraan ayon sa Panginoon para mapawi ang pagkabalisa … ang magmahal at tumupad sa kanyang mga salita. Di ba’t malinaw na kapag tayo ay nagkasala ay wala tayong kapayapaan sa kalooban? Di ba’t kapag tayo ay sumuway sa magulang o sa nakatatanda ay hindi rin tayo panatag? Walang kapanatagan ang taong walang pananagutan, walang responsabilidad, at walang anumang pinagmamalasakitan.

Tatlong mahahalagang paalala ang hatid ng Panginoon sa atin: pag-ibig, pagtupad at patnubay.

Hangga’t wala tayong minamahal at pinagmamalasakitan, wala rin tayong kapanatagan. Hindi nagdudulot ng kasiyahan ang taong pasaway at pakawala. Masaya ang mag-inom, pero pag nalasing ay sakit ng ulo at katawan ang dulot kinabukasan. Hindi ito nagbubunga ng tunay na kapanatagan at kaligayahan. Hagga’t wala tayong minamahal at inaalagaan, wala tayong tunay na kagalakan ng puso.

Pero, hindi lamang isang damdamin ang pag-ibig. Kasama nito ang pagtupad. Ang pag-ibig sa Diyos ay hindi lamang kapag Pasko o fiesta, o kung kailan maganda ang panahon. Ang tumutupad ng kanyang salita ang siyang tunay na may pag-ibig. Hindi ito nakukuha sa pangako o sa mga magandang pananalita at talumpati bago mag-eleksyon, kundi sa tunay na pagtupad sa pangako.

Salamat na lamang at may patunay rin ang pangako ng Diyos. Nagsugo siya ng Patnubay, ang Espiritu Santo, na magtuturo sa atin ng lahat at maggagabay sa atin.

Sa ngayon, napa-praning pa rin ako sa maraming bagay … sa trapiko, sa daming problema sa lipunan, sa iba-ibang pagsubok sa buhay. Maraming problema ay walang solusyon. Maraming dapat tanggapin na lamang at tiisin, sapagka’t wala tayong angking kapangyarihang pagbaguhin nang iglap ang maraming bagay.

Nguni’t sa araw na ito, sapat nang mabatid natin na may pangakong hindi napapako sa kawalan ang Panginoon – kapayapaan! Ito ang kapayapaang hindi kayang ipagkaloob ng mundo, ng mga tao. Ito ang kapayapaang galing sa kabatirang tayo ay nagmamahal at may pananagutan sa ating minamahal – tumutupad sa turo ng Panginoon.

“Huwag kayong mabalisa. Huwag kayong matakot.” Kasama natin ang Diyos. Kaakbay natin ang Espiritu Santo. Hindi tayo dapat ma-praning kailanman. May kinabukasan ang mga sumasampalataya sa kanya!

SA DATING BAGAY, O SA BAGONG BUHAY?

In Homily in Tagalog, Panahon ng Pagkabuhay, Tagalog Homily, Taon K on Abril 27, 2013 at 21:27

new-heaven-new-earthIkalimang Linggo ng Pagkabuhay (Taon K)

Abril 28, 2013

SA DATING BAGAY, O SA BAGONG BUHAY?

Mahirap makita ang ganda ng bago kundi natin nakita kung ano ang luma. Hindi natin mapahahalagahan ang anumang ginawang bago kung hindi natin nakita kung ano hechura noong luma.

Pangitain ni Juan sa Pahayag ang isang bagong langit at isang bagong lupa. Ano ba ang kahulugan nito para sa atin?

Una … isang pagbabalik-tanaw. Si Pablo at Barnabas as magkasamang nangaral sa Listra at Iconio, sa Pisidia, Pamfilia at Atalia. Ito ang bago. Ano naman ang luma? Di ba’t dati-rati ay isa siyang masugid na tagapag-usig? Di ba’t siya ang kilabot ng mga unang mananampalataya sapagka’t siya ay masipag na tagapagpahirap sa mga tagasunod ng Galileo?

May luma at may bago, at may kakayahan tayong magpanibago. Tulad ni Pablo. Ang lumang Pablo ay taga-usig, nguni’t nang makaranas siya ng pag-ibig at patawad ng Diyos, ay tila bumaba na para sa kanya ang pangitain ni Juan – isang bagong langit at bagong lupa!

Pangitain ni Juan … puno ng pag-asa … puno ng pag-aasam … Ito ang bagong nilulunggati niya. Ano ba ang luma? Heto … nakita niyang nagunaw at nawasak ang lungsod ng Jerusalem, noong taong 70 AD. Nakita niyang nasalaula ang kanilang lungsod na tampulan ng lahat ng kanilang pag-asa.

Puno rin ng damdamin ang turo ni Jesus. Una, nagpaalam siya … “Kaunting panahon na lamang ninyo ako makakasama.” Ikalawa, nagwika siya ng kasukdulan ng pagbabago … ang oras ng pagpapahayag ng karangalan ng Anak ng Tao. Ano ba ang luma? Heto … walang iba kundi ang pagkakanulo sa kanya ni Judas, na sa oras na ito ayon sa ebanghelyo ay lumisan.

Dumadaan tayo sa maraming kalumaan … Ano-ano ba ang mga kalumaang ito? Marami … ang inggit, ang paninira, ang pagkakawatak-watak at kawalan ng kaisahan, ang pag-iimbot, ang pagiging masiba at makasarili … Sa isang salita, kasalanan!

Ito ang mga kalumaan. Ito ang lumang tugtugin ng mga taong nalugmok sa pagkakasala.

Tigib ng pag-asa ang hatid sa atin ngayon ng Panginoon. “isang bagong langit at bagong lupa” … ito ang magaganap at mangyayari pagdating ng tamang panahon. Sa gitna ng kalumaan, sa gitna ng ating kalungkutan sapagkat napakaraming lumang kagawian at estruktura ng kasalanan ang namamayagpag sa lipunan, mag bagong darating ayon sa Panginoon. “At papahirin niya ang kanilang mga luha. Wala nang kamatayan, dalamhati, pag-iyak, at sakit sapagka’t lumipas na ang dating mga bagay.”

Ayaw nyo ba nito? Mawawala ang dating mga bagay. At ano ang daan? Paano natin ito mararating?

Heto ang sabi ng Panginoon … “Mag-ibigan kayo. Kung paanong inibig ko kayo, gayon din naman, mag-ibigan kayo.”

Luma ang hindi magpatawad. Luma ang hindi magmalasakit sa kapwa. Luma rin ang magpahirap sa kapwa. Lumang politika ang bilihan ng boto. Luma rin ang magpaloko sa mga tampalasan at makasarili.

Halina sa bago. Lumisan na sa dating mga bagay. Dumako na tayo sa bagong langit at bagong lupa. “Kung kayo’y mag-iibigan, makikilala ng lahat na kayo’y mga alagad ko.”

Saan ka pa, kapatid? Sa dating bagay, sa bagong buhay?