frchito

Posts Tagged ‘Banal na Eukaristiya’

TUNAY, TOTOO, AT MAKATOTOHANAN

In Uncategorized on Agosto 15, 2015 at 10:02

Detail_of_the_'Christ_Feeding_the_People'_mural_by_Fyffe_Christie

[TINAPAY NG SALITA NG DIYOS]

Ika-20 Linggo ng Taon B

Agosto 16, 2015

TUNAY, TOTOO, AT MAKATOTOHANAN

Tatlong ulit ko sinabi ang parehong bagay sa pamagat. Gaya-gaya lang ako, kasi ang tatlong pagbasa ay tumutumbok nang tatlong beses sa iisa rin katotohanan – ang KARUNUNGAN!

Isang paanyaya ang dulot ng unang pagbasa: “Lisanin ang kamangmangan upang kayo ay mabuhay, at ang landas ng unawa ang tahakin at daanan.”

Isang paalaala naman ang hatid ni San Pablo: “Mamuhay kayong tulad ng matatalino, at di tulad ng mga mangmang.”

At sa ebanghelyo naman, ay malinaw na ipinahihiwatig ni Kristong siya ang pagkaing binanggit sa Aklat ng Kawikaan: “Halikayo’t inyong kainin ang pagkain ko, at tunggain ang inuming inilaan ko sa inyo.”

Sabi nga sa salitang ginamit kamakailan ni Lacierda at Joey Salgado, “trulalu” na ang dulot ng Panginoon ay di lamang pagkain, kundi tunay na karunungan.

Talagang kailangan natin ngayon ng karunungan. Litong lito tayong lahat. Hindi natin alam kung alin ang totoo at tunay … ang sinasabi ba ng mainstream media? Ang sinasabi ng mga survey? Ng SWS, o Pulse Asia? Ang sinasaad sa New York Times? Ang ipinangangalandakan ng ABS-CBN, GMA-7 at Interaskyon 5?

Madaling mahilot ang “totoo” at nabibili sa panahon natin ang “tama.”

Nais kong isipin na sa araw na ito, ang ganap at buong karunungan ang alay ng Diyos para sa atin. Hindi tayo tulad ng mga taong pinakain lamang ng Panginoon sa ilang at nagutom na muli. Hindi rin tayo katulad ng mga taong nagsipagsunuran sa Panginoon, hindi sapagka’t naghahanap sila ng dagdag pang pangaral kundi sapagka’t sila ay nabusog at gustong maka-libre muli ng McDo sa ilang.

Sa araw na ito, hindi lang sandwich o tapsilog ang bigay ng Panginoon. Ang tunay na kaloob Niya at ganap na karunungan: ang kapakanang pang kaluluwa at kapakanang pang katawan nating lahat.

Malinaw na hindi lang sandwich ang alay ng Panginoon. Malinaw na tunay at ganap na karunungang naghahatid sa tunay na buhay ang kanyang alay sa atin ngayon: “Ako ang pagkaing nagbibigay buhay na bumaba mula sa langit.”

Malinaw na buo at ganap ang kanyang pakay para sa atin – ang ganap at tunay na buhay na hindi kailanman magwawakas. “Mabubuhay magpakailanman ang sinumang kumain nito.”

Hindi lang tsibog ang kanyang dulot. Hindi lang pangkatawang kapakanan ang kanyang pakay. Ang hanap niya ay kapakanang pangkaluluwa, o pang espiritwal, higit sa lahat.

Di ba’t ito ang paalaala ni San Pablo? “Huwag kayong mga hangal. Unawain ninyo kung ano ang kalooban ng Panginoon.”

Wag lang tayo tumayo at tumunganga sa Misa. Huwag lang tayo maupo sa labas at mag-text habang nagsesermon ang pari. Huwag lang tayong masiyahan na sumilay o magpakita lamang sa Simbahan, para masabing gumawa tayo ng ating tungkulin sa Diyos.

Hanapin natin ang tunay … sige na – ang trulalu! Ang tapat, ang totoo at makatotohanan!

Tikman at tingnan ang kabutihan ng Panginoon! Taste and see the goodness of the Lord!

Tunay na wala na kayong ibang hahanapin pa! “Ang sinumang kumain sa akin ay mabubuhay dahil sa akin.”

DUNONG AT DULANG

In Catholic Homily, Eukaristiya, Homily in Tagalog, Karaniwang Panahon, Pagninilay sa Ebanghelyo, Tagalog Sunday Reflections, Taon B on Agosto 11, 2009 at 18:58

Eucharist-12g

Ika – 20 Linggo ng Taon (B)
Agosto 16, 2009

Mga Pagbasa: Kawikaan 9:1-6 / Efeso 5:15-20 / Juan 6:51-58

Dunong ang paksa sa una at ikalawang pagbasa. Inihalintulad sa isang tao, nag-aanyaya ang dunong sa isang dulang, isang mesang puno ng pagkain, isang handaang ang hain ay pang-unawa at hindi kahangalan. “Halina, kumain ng aking pagkain, at uminom ng alak na aking inihanda! Talikuran ang kahangalan at mabuhay; umunlad sa daan ng pang-unawa.”

Ang dunong ay kaakibat ng dulang. Ito ang malinaw na pagsasalarawan ng dalawang naunang pagbasa.

Sa sulat ni Pablo sa mga taga Efeso, karunungan sa halip na kahangalan, ang kanya ring tagubilin: “Tingnang mabuti kung paano kayo mamuhay, hindi tulad ng mga hangal, bagkus tulad ng mga paham, na gumagamit ng lahat ng pagkakataon, sapagka’t ang panahon natin ay tigib ng kasamaan.”

Nguni’t bagama’t ang dunong ay kaakibat ng dulang, sa liham ni Pablo, ang dunong ay inihalintulad sa pagdalo sa handaan, hindi sa tunggaan, hindi sa lasingan: “At huwag magpadala sa pagkalasing, na mitsa ng kapariwaraan, bagkus mapuno ng Espiritu.”

Madali para sa atin ang mapuno ng lahat ng uri ng pagpapakasasa. Madali sa mga kabataan ang madala ng kalakaran ng kultura. Madali ang madala ng tawag ng internet. Sa halip na mag-aral, ay panay surfing na lamang ang gawa ng mga bata, o dili kaya’y online games. Madali sa bata at matanda ngayon ang madala ng kultura ng “fastfood” – ang lahat ng madalian, mabilisan, at masarapan, na madalian ding nagsisira sa kalusugan. Madali ang maniwala sa mga artista at mga celebrity … Lahat na yata ng pagpapahalagang Pinoy ay galing s kultura ng “Pinoy Big Brother,” “Wowowee” at marami pang ibang mga panooring hungkag, at salat sa tunay na pagpapahalagang Kristiyano.

Madali ang madala ng kung ano ang popular, ang kinahuhumalingan ng balana, ang pinaka-uso at pinaka-“in” sa mga kabataan. Kaya’t sa dami ng “call centers” na ang inihahain at pinadadama sa mga call center agents ay pawang kulturang Kano at banyaga, kay raming mga talubatang Pinoy ang nagkakasakit sa bato, sa atay, sa puso, o sa alta presyon.

Dunong, hindi lamang dulang na mababaw ang pahatid ng mga pagbasa ngayon. Dunong, maging sa larawan ng isang handaan ang pahatid sa atin ng liturhiya. Handaan … Oo, pero hindi tunggaan!

Ano bang uri ng handaan ang kaakibat ng dunong na pinag-uusapan natin? Ano ba ang kahalagahan ng dunong na isinalarawan at inihalintulad ng aklat ng Kawikaan sa isang dulang?

Karugtong ito ng tugon natin sa unang pagbasa, na atin ring tugon noong nakaraang Linggo: “Tikman at tingnan ang kagandahang-loob ng Diyos.” Sa madaling salita, hindi lang isang mababaw na piyestahan at kainan o tunggaan ang pinag-uusapan natin dito. Ito ay may kinalaman sa isang natatanging kaloob ng Diyos sa atin, na dahan-dahan at unti-unting ipinahayag at ipinakilala ng Diyos mula pa sa Lumang Tipan, hanggang sa Bagong Tipan.

Ito ay may kinalaman sa tunay na pagkaing kaloob ng Diyos para sa Kanyang bayan. Ito ay may kinalaman sa kung ano ang binabanggit ng Ebanghelyo natin sa araw na ito. At dito sa pagkaing ito tunay na uusbong at maghahari ang karunungang tunay na binabanggit sa una at ikalawang pagbasa.

Kailangan ba kaya ng dunong sa pagtanggap ng tunay na pagkaing nabanggit?

Oo … marami ang nasisilaw sa palsong pagkain. Marami ang nasisiyahan na sa mababaw na mga bagay makamundo. Marami ang nasisilaw sa mga tila batong diamante, na kamukat-mukatan mo’y puwet lang pala ng baso. Marami ang natatangay sa paimbabaw na mga pangako ng mga politikong tampalasan, ang kanilang mga pagkukubli sa likod ng katanyagan ni Cory Aquino, ang mga mabababaw at pakitang-taong mga pagbibigay ng senyas o tanda ng “Laban” kahit ang kanila namang ipinaglalaban ay walang iba kundi ang sarili nilang bulsa at upuang makapangyayari.

Oo … kailangan natin ng dunong upang makilatis ang tunay at ang palso, ang tama at ang peke, ang diamante at ang puwet ng baso. At sa buhay natin, mayroong higit pa sa pagpili ng kandidato, higit pa sa pagtanto kung ano ang dapat nating kunin karera sa kolehiyo.

Sa larangan ng buhay na walang hanggan, dunong hindi lamang kaalaman o titolo ang dapat pairalin ng tao. May mga bagay na hindi makakamit sa dami lamang ng kursong tinapos, titolong narating, o mga letra pagkatapos ng pangalan ng tao.

Ang karunungang binabanggit ng mga pagbasa natin ay walang iba kundi ang tunay at wagas na dunong na may kinalaman sa dulang na naghahatid sa buhay na walang hanggan – ang Eukaristiya!

Ito ang pagkaing galing sa langit.

Ito ang tinapay na nagbibigay buhay … buhay na walang hanggan. At para marating ito, kailangan natin ng dunong.

Maging marunong nawa tayong lahat, hindi lamang maalam. Maunawaan nawa natin nang lubos ang siyang pahatid sa atin sa loob ng ilang magkakasunod na Linggong nagdaan, kasama ng araw na ito: “Ang kumain ng tinapay na ito ay mabubuhay magpakailanman.”