frchito

Posts Tagged ‘Paghihirap’

GANTIMPALA AT GAMBALA MULA KAY BATHALA

In Homily in Tagalog, Karaniwang Panahon, Tagalog Homily, Taon K on Hunyo 7, 2013 at 11:20

Raising-The-Widows-SonIka-10 Linggo ng Taon K

Junio 9, 2013

GANTIMPALA AT GAMBALA MULA KAY BATHALA

Kababalik ko lamang galing sa bundok ng Pulag. Panglimang akyat ko na ito sa bundok na mahal na mahal ko. Isang matandang lalaki ang aming gabay, kung kanino ko nakita ang pagmamalasakit, ang pangangalaga, at pagsisikhay sa kabila ng katandaan.

Minsan sa buhay natin ay may mga pangyayari kung kailan higit natin nararamdaman ang Diyos sa buhay natin. Sa maraming taon ko na rin bilang guro at pari, palagay ko’y masasabi kong alam ko ang aking sinasabi tungkol rito.

Tatlong magkakatulad na pagbasa ang ating natunghayan ngayon. Ang una ay ang isang karanasan ni Elias, sa Zarepat, kung saan ang isang balo ay namuhay kasama ng kanyang kaisa-isang anak na lalaki. Duon siya nakituloy. Sa mga araw kung kailan naroon siya, namatay ang bata. Ang nanay ay tumangis. Hindi lamang iyon, ginawa niya ang normal na dapat gawin ng isang ina … Nanisi siya: “Naparito ba kayo upang ako ay sumbatan sa aking mga kasalanan at patayin ang aking anak?”

Alam ng Diyos kung ilang beses ko siya sinisi. Bakit hindi? Ako na nga ang gumagawa nang dapat. Ako na nga ang nagpapagal para sa kanya, at ako pa ang parurusahan? Di ba’t ganito tayo lahat? Kapag gumawa ng mabuti nakalista. At kapag sinuklian tayo ng paghihirap, mas mahaba ang ating listahan. Mas matindi ang sisihan, at mas masahol ang ating atungal?

Pati sa ebanghelyo, isang batang lalaki rin ang namatay, anak ng isang balo mula sa Nain. Sa lahat ng parurusahan, siya pa, ika nga.

Matindi ang tao sa mundo. Walang paki ang karamihan. At kapag masaya ka, masaya rin sila, lalu na kung may pamudmod kang painom at pakain. Kapag birtdey mo at nagpaka-canton ka, o Chooks-to-go, masaya ang lahat. Pero kapag malungkot ka, mag-isa ka. Manigas ka, sabi nga nila.

Hindi ganito ang Diyos. Alam ko, sapagka’t di miminsan akong nagdusa dahil sa kanya. Ganyan magmahal ang Diyos … nagdudulot at nag-aalay ng buhay sa pamamagitan ng pagkitil ng makamundong buhay. Nangangalaga at nagkakalinga ang Diyos. Totoo. Pero ang kanyang gantimpalang biyaya ay laging kaakibat ng panggagambala.

Si Pablo ay ginamtipalaan ng biyaya ng pagbabalik-loob. Nguni’t ano ang nahita niya? Ang gantimpala ay nauwi sa gambala. “Ngunit sa kagandahang-loob ng Diyos ay hinirang niya ako upang maging lingkod niya.” Hindi na siya namayapa noong siya ay gantimpalaan. Gambalang walang patid ang naging bunga ng gantimpala.

Ilang beses rin ako ginambala nang ganito … mula sa mga taong hindi ko inaasahan, mula sa mga kapatid ko’t kasamahang walang pagmamalasakit at may halo pang pag-iimbot. Kung medyo namumunga ang puno, ika nga, marami ang pumupukol. Kung medyo nagtatagumpay ka, marami ang nalulungkot. Ito yata ang takbo ng buhay, tulad ng naranasan ng maraming santo at santa.

Isa na rito si Santa Teresa de Avila. Sabi niya, “kung ganito mo tinatrato ang mga kaibigan mo Panginoon, hindi ako nagtataka kung bakit kakaunti lang kaming mga kaibigan mo.”

Sabi ni Papa Francisco na hindi masama ang umangal sa Diyos. Isa itong uri ng panalangin. Umangal ang balo ng Zarepat. Umangal rin si Elias. At ganoon din si Pablo. Ganoon rin ako. Bakit Lord? Bakit kung sino pa ang nagsisikap ay sila ang hindi napapansin at hindi nabibigyan ng kung ano man? O sila pang sinisiraan?

Nananaghoy ako kung minsan … nananawagan. Gantimpala ba ang aking dapat tanggapin o gambala?

Ang tatlong pagbasa ngayon ang tugon … Ang Diyos ay nagkakalinga, nagbibigay ng gantimpala. Pero Siya rin ang nagkakaloob ng gambala. Hindi puedeng sitting pretty lamang lagi. Kailangan magpagal. Kailangan kumilos at gumawa para sa bagong ebanghelisasyon. Kailangan magsikap para sa Kanyang Kaharian.

At huwag kalimutan. Sa kabila ng gantimpala at gambala, ang huli ang siyang mahalaga: “Binata, bumangon ka!” Sapagka’t ang Diyos ay Diyos ng biyaya, at Diyos ng gambala, at Diyos rin ng gantimpala!

SA DATING BAGAY, O SA BAGONG BUHAY?

In Homily in Tagalog, Panahon ng Pagkabuhay, Tagalog Homily, Taon K on Abril 27, 2013 at 21:27

new-heaven-new-earthIkalimang Linggo ng Pagkabuhay (Taon K)

Abril 28, 2013

SA DATING BAGAY, O SA BAGONG BUHAY?

Mahirap makita ang ganda ng bago kundi natin nakita kung ano ang luma. Hindi natin mapahahalagahan ang anumang ginawang bago kung hindi natin nakita kung ano hechura noong luma.

Pangitain ni Juan sa Pahayag ang isang bagong langit at isang bagong lupa. Ano ba ang kahulugan nito para sa atin?

Una … isang pagbabalik-tanaw. Si Pablo at Barnabas as magkasamang nangaral sa Listra at Iconio, sa Pisidia, Pamfilia at Atalia. Ito ang bago. Ano naman ang luma? Di ba’t dati-rati ay isa siyang masugid na tagapag-usig? Di ba’t siya ang kilabot ng mga unang mananampalataya sapagka’t siya ay masipag na tagapagpahirap sa mga tagasunod ng Galileo?

May luma at may bago, at may kakayahan tayong magpanibago. Tulad ni Pablo. Ang lumang Pablo ay taga-usig, nguni’t nang makaranas siya ng pag-ibig at patawad ng Diyos, ay tila bumaba na para sa kanya ang pangitain ni Juan – isang bagong langit at bagong lupa!

Pangitain ni Juan … puno ng pag-asa … puno ng pag-aasam … Ito ang bagong nilulunggati niya. Ano ba ang luma? Heto … nakita niyang nagunaw at nawasak ang lungsod ng Jerusalem, noong taong 70 AD. Nakita niyang nasalaula ang kanilang lungsod na tampulan ng lahat ng kanilang pag-asa.

Puno rin ng damdamin ang turo ni Jesus. Una, nagpaalam siya … “Kaunting panahon na lamang ninyo ako makakasama.” Ikalawa, nagwika siya ng kasukdulan ng pagbabago … ang oras ng pagpapahayag ng karangalan ng Anak ng Tao. Ano ba ang luma? Heto … walang iba kundi ang pagkakanulo sa kanya ni Judas, na sa oras na ito ayon sa ebanghelyo ay lumisan.

Dumadaan tayo sa maraming kalumaan … Ano-ano ba ang mga kalumaang ito? Marami … ang inggit, ang paninira, ang pagkakawatak-watak at kawalan ng kaisahan, ang pag-iimbot, ang pagiging masiba at makasarili … Sa isang salita, kasalanan!

Ito ang mga kalumaan. Ito ang lumang tugtugin ng mga taong nalugmok sa pagkakasala.

Tigib ng pag-asa ang hatid sa atin ngayon ng Panginoon. “isang bagong langit at bagong lupa” … ito ang magaganap at mangyayari pagdating ng tamang panahon. Sa gitna ng kalumaan, sa gitna ng ating kalungkutan sapagkat napakaraming lumang kagawian at estruktura ng kasalanan ang namamayagpag sa lipunan, mag bagong darating ayon sa Panginoon. “At papahirin niya ang kanilang mga luha. Wala nang kamatayan, dalamhati, pag-iyak, at sakit sapagka’t lumipas na ang dating mga bagay.”

Ayaw nyo ba nito? Mawawala ang dating mga bagay. At ano ang daan? Paano natin ito mararating?

Heto ang sabi ng Panginoon … “Mag-ibigan kayo. Kung paanong inibig ko kayo, gayon din naman, mag-ibigan kayo.”

Luma ang hindi magpatawad. Luma ang hindi magmalasakit sa kapwa. Luma rin ang magpahirap sa kapwa. Lumang politika ang bilihan ng boto. Luma rin ang magpaloko sa mga tampalasan at makasarili.

Halina sa bago. Lumisan na sa dating mga bagay. Dumako na tayo sa bagong langit at bagong lupa. “Kung kayo’y mag-iibigan, makikilala ng lahat na kayo’y mga alagad ko.”

Saan ka pa, kapatid? Sa dating bagay, sa bagong buhay?