frchito

Imbakan ng Awtor


HINDI SINGAW, HINDI KATHANG-ISIP KUNDI SUGO MULA SA KAITAASAN

In Simbang Gabi 2015, Taon K, Uncategorized on Disyembre 10, 2015 at 06:22

012-012-jacob-blessing-his-sons-fullSIMBANG GABI 2015  Ikalawang Araw, Disyembre 17, 2015

[TINAPAY NG SALITA NG DIYOS]

HINDI SINGAW, HINDI KATHANG-ISIP KUNDI SUGO MULA SA KAITAASAN!

Kahapon ang bida sa ating kalye serye ay si Juan Bautista. Hindi pa tayo tapos sa kanya, kaya huwag na huwag kayong aabsent sa mga darating na araw. Kung kaya ninyo pumila sa Aldub sa Arena ay kaya nyo rin ang sumimba ng siyam na araw. Bahala na si Boss kung kayo ay antukin sa trabaho o sa eskwela.

Alam nyo, noong araw, wala pang contraception. Wala pang mga condom na ngayon ay puede nyong bilihin kahit sa 7-11 at sa tindahan sa kanto – ang tawag ng mga Pinoy ay “convenient store” sa halip na “convenience store.” Itanong nyo na lang kay Alma Moreno kung alin ang tama.

Pero bida si Jacob na may 12 anak na lalaki. Wala pa silang kalabang mga pro-choice noong araw. Puede nating sabihin na si Jacob ay Lady’s Choice … medyo masipag at masikap (at huwag nyo na tanungin sa akin kung bakit ko sinabi ito!)

Pero sa 12 anak, si Judah ang mas bida. Sa kanya manggagaling ang kanilang pinakahihintay na Mananakop. At magmula kay Judah ay maraming salin-saling lahi ang nagdaan hanggang dumating kay Jose na siyang umaktong Ama ni Jesus na nanggaling sa angkan ni David.

Walang excitement ang pagbasa sa ebanghelyo. Sino ba naman ang magiging excited sa pagbasa ng mga pangalang mahirap nang bigkasin ay mahirap pang tandaan?

Pero hindi isinulat ni Mateo ang mga pangalang iyon upang tayo ay pahirapan. Hindi niya isinulat iyon upang may mailaman siya sa kanyang facebook post tulad ng walang sawa nating posting ng mga pinuntahan natin, at kinain natin, na may kasamang pang anik-anik na mga selfie, groupie at kung ano-ano pang ka-ek-ekan!

May mensahe ang mama sa atin, at isang mahalagang mensahe.

May pinagmulan ang ating Mananakop. Hindi siya singaw o kathang-isip. Siya ay pinaghandaan ng maraming taon, at hinintay matapos ng suson-susong mga salinlahi. Siya ay may kasaysayan sapagka’t pumasok siya sa daigdig ng mga taong nilalang na may kasaysayan, may pinagdaanan, at may patutunguhan.

Hindi siya isang nilalang ng teleserye. Hindi siya isang Bunga ng malikot na isipan ng mga dabarkads sa TV. Siya ay galing sa kalooban ng Diyos, na nagbalak mula pa sa simula na ang kanyang pag-ibig ay hindi magagapi ng panahon at ng mga gawaing makatao.

Ang hinihintay nating Mananakop ay hindi isang karakter na inimbento ninuman, tulad ng mga simbahang kristiano raw pero nagsimula lamang noong 1914 sa Punta, Sta. Ana.

May kasaysayan tayo at ang kasaysayang ito ay kaakibat ng kasaysayan ng Diyos. At ang kasaysayan ng Diyos ay isang mahabang kwento ng pag-ibig. May simula. May pinagdaanan. May patutunguhan.

Nagmula sa Diyos. Nagdaraan sa daang tinahak ng kanyang Anak, at ang hantungan ay walang iba kundi Siya rin. Siya ang Alpha at Omega.

Dito na tayo sa tiyak. Dito na tayo sa tumpak. Huwag ipagpalit ang kasaysayang ito sa kasaysayang nagmula lamang kung kailan at kung saan. Dito na tayo sa orig. Siya lamang ang naghahatid sa tunay nating hantungan – ang buhay na walang hanggan. Amen


GAYA-GAYA RIN PAG MAY TIME! JUAN-DUB FOREVER!

In Simbang Gabi 2015, Uncategorized on Disyembre 10, 2015 at 06:19

stjohn

N.B. Tulad ng aking nakagawian, sisikapin kong gumawa ng pagninilay sa buong Simbang Gabi sa loob ng siyan na araw. Narito ang unang hulog.

SIMBANG GABI 2015 Unang Araw, Disyembre 16, 2015

[TINAPAY NG SALITA NG DIYOS]

GAYA-GAYA RIN PAG MAY TIME! JUAN-DUB FOREVER!

Ang Simbang Gabi ay siyam na araw kung kailan ang mga bida ng kasaysayan ng kaligtasan ay ating pinararangalan. Ang unang eksena natin ay hawak ni Juan Bautista. Hindi siya bida sa unang araw lamang. May ilang pagkakataon nating maririnig siya sa mga pagbasa at sa mga homiliya.

Pero ngayon, hayaan natin ang sarili nating tumiwalag muna kahit sandali sa kalye serye ng bayan, at ibaling ang ating atensyon sa katauhan ni Juan.

Si Juan ay walang yaya at lalong walang yabang. Hindi siya nakapasok sa isang malaki at dambuhalang arena upang magpasikat, subali’t sikat rin siya at higit pa sa Philippine Arena ang tinapakan.

Wala siyang marangyang damit galing sa UNIQGLO at H&M, pero fashionista rin si Juan … ang isinuot niya ay walang katulad, walang kagaya, at walang sinuman ang makagaya.

Wala siyang Buffet 101 at Vikings, pero ang pagkain niya ay hindi natikman ng mga taong marangya noong araw – tipaklong at pulut pukyutan.

Pero wala rito ang kadakilaan ni Juan. Ang kanyang tunay na kadakilaan ay galing mismo sa kanyang ipinakilala at itinanghal – walang iba kundi si Jesus na ating hinihintay: “Siya ay isang ilaw na nagdaig at nagliwanag!”

Pero walang saysay ang isang sermon kung ang gagawin natin ay manonood na naman ng katumbas ng isang kalye serye. Walang bisa ang Misa natin kung ang pag-uusapan natin tuwing sermon ay ang kadakilaan at luwalhati ng Dyos at ng kanyang mga masugid na taga-sunod.

Dapat tayong pumasok sa eksena. Dapat nating makita ang ating mga sarili sa kwentong napapaloob sa Banal na Kasulatan. Dapat tayong magising sa katotohanang ang Misa – at ang Simbang Gabi – ay hindi lamang Simbang Tabi, o Simbang Ligaw, o Simbang Uso dahil sa karamihan ng mga Pinoy ngayon ay handang makipag puyatan hanggang matapos ang panata.

Ang Misa ay hindi lamang isang santong dasalan, at lalong hindi isang santong paspasan. Naparito tayo upang matuto. Naparito tayo upang higit na magmahal sa Diyos, na sa totoo lamang ay kung minsan ay mahirap mahalin.

Mahirap mahalin ang Diyos kung wala tayong marangyang pamasko. Nagtatampo rin tayo paminsan-minsan. Mahirap mahalin ang Diyos sapagka’t ika nga, hindi araw-araw ay pasko, at may araw na tayo ay parang nasa Biyernes Santo. Mahirap mahalin ang Diyos sapagka’t hinihingi niya ang ating pagsunod at pagtalima sa wastong araw pang moralidad. Mahirap mahalin ang Diyos lalo na’t nagtatampo tayo at ang Pilipinas ay nananatiling kulelat sa ibang bansa sa maraming bagay.

Sa MRT at LRT pa lamang ay talagang iiyak na kayo sa hirap, sa pawis, at sa pagod sa kapipila. Sa trapik na trapik pa lamang ay talagang maghihintay kayo, hindi ng Pasko, kundi ang mabawasan ang mga trisikad at kariton at tindahan at palengke na sumakop na sa lahat ng lansangan.

Oo, aminin natin … mahirap ang buhay natin, at mas mahirap pa siguro sa buhay ni Juan Bautista sa ilang.

Pero di man tayo sagana … di man tayo halimbawa ng isang bayang nagpapasasa sa kagandahan at kaginhawahan ng buhay ay ito naman ang aking masasabi …

May pag-asa tayong maging tulad ni Juan … May pagkakataon tayong ibahin ng lahat ng lahi sa buong mundo. Lahat ng lahi ay nahirati na sa paghahanap ng higit pa, ng mas marami, ng mas masarap at mas maganda. Lahat ng lahi ay pumapatay sa kanilang mga supling na lampas sa isa o dalawa, o gagawa ng lahat para lamang maka-angat, kahit pandaraya at panlalamang.

Oo, magulo ang politica natin at maraming ganid sa mga namumuno.

Pero may tao pa ring nananatiling tapat. Para silang mga Juan Bautista na ang tingin ng lahat ay weirdo at baliw. Katulad sila ni Juan na kahit kakaiba ang suot at ang pagkain ay kung ano ang kinukuha sa gubat, ay isang taong iginalang, hindi lamang ng balana, kundi pati na rin kanyang Panginoon.

May pag-asa tayong mga Pinoy – ang hindi makilala bilang isang bansang mayaman at sagana, kundi ang bayan ng mga tapat, may moralidad, may takot sa Diyos at pagmamalasakit sa kapakanang pangkalahatan.

Hala, huwag lang tumulad kay Aldub at kay Kabayo! Tumulad kay Juan, sapagka’t siya ay isang ilawang nagdaig at nagliwanag ng tama, ng wasto, at ng kaaya-aya sa kalooban ng Diyos! Gaya-gaya rin tayo pag may time!

At ngayon na ang oras upang gumaya at tumulad kay Juan! Juan –dub forever!