[TINAPAY NG SALITA NG DIYOS]
Ika-14 na Linggo Taon B
PAGKADAPA NG SANGKATAUHANG MASUWAYIN
Maulan habang sinusulat ko ito. Tulad ng unang pagbasang, higit pa sa ulan ng kalungkutan ang paksa … Sabi ng Panginoon kay Ezekiel: “Susuguin kita sa bansang suwail … naghihimagsik sila sa akin hanggang ngayon.”
Parang maulan rin ang kapaligiran sa lungkot ng liham ni Pablo. “Ako’y binigyan ng isang kapansanan sa katawan” Nakaranas siya na maging “mahina, kutyain, pahirapan, usigin at magtiis.”
Pero walang tatalo sa Panginoon na hindi man lang pinansin sa kanyang sariling bayan. Pinagdudahan pa. Pinagdiskitahan, ika nga, sa makalumang Tagalog. “Paano siya nakagagawa ng mga kababalaghan?”
Kaming mga pari ay sanay sa ganitong trato ng mga tao kahit saan. Kahit saan kami magpunta, laging mayroon masaya (karamihan, sa biyaya ng Diyos!). Pero lagi rin mayroong ang tawag ko ang panghabang buhay na kontra bulate … laging may angal, laging parang nalalamangan, at laging may gustong ireklamo.
Ganito rin ang ginawa nila kay Kristo … kung kaya’t nasabi niya na ang propeta ay tinatanggap sa lahat ng lugar liban sa kanyang sariling bayan.
Maganda ang sinabi ni Fr. Greeley. “Kung may makita raw kayong ganap at perpektong simbahan, sumali ka sa kanila. Pero pakatandaan lamang na kapag sumali ka, hindi na perpekto ang simbahang iyon.”
May tama ba siya?
Pero, tama o mali, ito ang mahalaga para sa ating lahat. Hindi napadala si Ezekiel sa mga kontra pelo. Hindi napigil si Pablo ng mga kontra bulate. At lalong hindi nanghinawa ang Panginoon sa pagtupad ng kanyang misyon mula sa Ama.
Ito ang magandang balita para sa ating lahat sa araw na ito. Tayo ay tinatawag ng Diyos upang sumunod at tumulad kay Kristo. Tayo ay isinugo Niya upang gumanap sa isang misyon na karugtong sa misyon ng Panginoon.
Wag sana tayo manghinawa. Ating isapuso ang panalanging binigkas ni Father sa simula ng Misa: “Pakundangan sa pagpapakumbaba ng Anak mong masunurin, ibinangon Mo sa pagkadapa ang sangkatauhang masuwayin. Ipagkaloob mo sa amin ang banal na kagalakan upang kaming sinagip mo sa kaalipinan ay magkamit ng iyong ligayang walang katapusan.”
Sa ngalan ni Kristong aming Panginoon. Amen!
Kalakbay at Katoto 