frchito

Archive for the ‘Pagbibinyag kay Jesus’ Category

AKING PINILI AT KINALULUGDAN!

In Catholic Homily, Pagbibinyag kay Jesus, San Juan Bautista on Enero 12, 2013 at 12:36

baptism_of_the_lordPagbibinyag sa Panginoon

Enero 13, 2013

Mga Pagbasa: Is 42:1-4.6-7 / Gw 10:34-38 / Lc 3:15-16.21-22

ANG AKING PINILI AT KINALULUGDAN!

Tapos na ang Pasko. Wala na dapat mga palamuti, mga parol, at lahat ng may kinalaman sa paskong pambata at pangkomersyo. Pero hindi natatapos ang hiwaga ng Pasko – lalu na’t kung ang pinag-uusapan ay ang kahulugan ng pagiging tao ng Diyos tulad natin, upang tayo ay maging Diyos tulad Niya.

Noong isang Linggo, ipinagdiwang natin ang isang aspeto ng hiwaga ng kanyang pagpapakilala sa daigdig – ang Epipaniya. Ngayon, ang ikalawang aspeto ng kanyang pagpapahayag o pagpapakilala ang siya nating pinagninilayan – ang kanyang pagbibinyag.

Pero may kaakibat na kwento ito … Isang kwentong hindi gaanong nabibigyang-pansin – ang kwento tungkol sa isang taong naghatid, nagturo, nangaral tungkol sa kanya, nakakilala, nakakita, nakaunawa, ngunit sa takdang panahon ay kumalas, nagparangya, umurong, upang higit na makilala ang dapat makilala ng madla – ang Panginoong Jesucristo, ang Mananakop at tagapagligtas.

Mahirap para sa ating lahat ang maging supporting actor lang, ika nga. Matindi ang maging taga-dala lamang ng portfolio ng tanyag na tao, taga-paypay lamang kumbaga, at sunud-sunuran lamang sa kung saan pupunta ang mahalagang taong pinaglilingkuran. Hindi natin gusto ang dakilang taga karga lamang ng maleta.

Pero ito ang ginampanan ni Juan Bautista. Ito ang pinanindigan niya at nang dumating ang siyang pinakahihintay, ay hindi siya nag-atubiling magsabi: ‘hindi ako ang Kristo. Mayroong darating na higit na dakila kaysa akin, at hindi man lang ako karapat-dapat magkalag ng sintas ng kanyang sandalyas.”

Ilan sa atin ang nakakakilala ng tama at wasto, at handang bitawan ang pinanghahawakan nating totoo (sa ating akala)? Ilan sa atin ang matahimik at simpleng uurong na lamang sa eksena at hahayaan ang bida ang siyang makita sa gitna ng entablado? Ilan sa atin ang handang magparangya at magbigay, makilala lamang ang tunay na Diyos, ang iisang Diyos, at wala nang iba?

Sabi ng mga dalubhasa sa ating panahon, ang ating henerasyon daw ay gumagawa ng milyon-milyong mga narsisista, mga taong makasarili, at walang iniisip kundi ang sariling ginhawa, sariling kapakanan, sariling larawan at sariling luho. Lubha itong palasak lalu na sa facebook, kung saan wala kang makikita kundi ang walang kupas na kagalingan, walang patid na kagandahan o kagwapuhan ng mga kabataang tila walang kaubusan ang pera at tila laging nasa starbucks at lahat ng kinakain at ginagawa ay naka-post sa facebook.

Gumagawa tayo ngayon ng isang salinlahi ng mga taong puro pagkamakasarili ang natututunan.

Hindi ito ang turo ng araw na ito ng binyag ng Panginoon. Hindi ito ang pakita ni Juan Bautista, at lalung hindi ito ang gusto para sa atin ng Diyos.

Hindi nagdoble-isip ni Juan na magsabi … “Hindi ako ang Kristo.” Nang medyo naguluhan ang mga tao, mga tagasunod niya dahil nakita nilang may marami na ring tagasunod si Jesus, hindi siya nag-atubili… Hindi nagulumihanan, bagkus nagwika: “May darating na higit na dakila kaysa sa akin.”

At bakit higit na dakila?

Siya na sana ang magwika sa pamamagitan ng Kanyang Salita … “ito ang lingkod ko na aking itataas, na aking pinili at kinalulugdan.” Natupad ito sa araw ng binyag ni Kristo kung saan ating narinig: “Ikaw ang minamahal kong Anak; lubos kitang kinalulugdan.”

Lahat tayo ay nag-aasam makita ang Diyos … ngayon pa man, kundi balang araw. Naghahanap tayo kahit man lamang mga tanda na siya ay tunay, at hindi isang kathang-isip lamang.

Sa aking karanasan, laging may nagaganap, nangyayari sa ating buhay na patunay na ang Diyos ay tunay at buhay, at laging tila may nagdadaig na palumpong na nagpapakitang ang Diyos ay naggagabay pa rin ngayon sa buhay nating lahat, tulad nang Siya ay nagpakita kay Moises. Pero, tanging ang may pananampalataya lamang ang nakakakita, at nakakatunghay. Ang lahat ng iba ay walang pansin, walang nakikita, hindi dahil sa hindi totoo ang Diyos, kundi sapagka’t pulpol ang mata nila ng pananampalataya.

Ito ang tanong natin ngayon. Anong uri ba ng salamin ang suot natin at hindi natin nakikita ang pagpapahayag ng Diyos? Diyos baga ang may suliranin o tayo?

Nakita ni Juan Bautista ang Panginoon. Hindi siya nag-atubiling ituro siya sa lahat ng tao: “Narito ang Kordero ng Diyos!” Nang mabinyagan niya si Jesus, narinig niya at nakita ang pahayag mismo ng Diyos Ama: “Ikaw ang minamahal kong Anak; lubos kitang kinalulugdan.”

Ano ang nakikita mo? Meron ka bang napapansin? Meron pa bang dapat hanapin pa bukod sa kanyang ipinangako at natupad na: “Ito ang lingkod ko na aking itataas, na aking pinili at kinalulugdan.”baptism_of_the_lord

KABABAAN, KALUWALHATIAN, KALIGTASAN

In Homily in Tagalog, LIngguhang Pagninilay, Pagbibinyag kay Jesus, Pagninilay sa Ebanghelyo, San Juan Bautista on Enero 8, 2009 at 20:41

baptism_of_jesus

PAGBIBINYAG SA PANGINOON(B)
Enero 11, 2009

Mga Pagbasa: Is 55:1-11 / 1 Jn 5:1-9 / Mk 1:7-11

Parang tulay ang kapistahan natin ngayon. Namamagitan sa panahon ng Kapaskuhan, at sa karaniwang panahon. Wakas ngayon ng Pasko, at simula ng karaniwang panahon (unang Linggo ng karaniwang panahon).

Tubig ang larawang ipinipinta sa unang pagbasa. Pamatid-uhaw ang pahatid ng hula ni Isaias … isang paanyaya sa mga nauuhaw … isang panawagan sa mga nagugutom … Subali’t ang dulot ng hula ni Isaias ay ang kabusugang maipagkakaloob lamang ng Diyos, isang pamatid-uhaw na tanging Diyos lamang ang makapagbibigay.

Ito ang tubig na tumutuon sa katotohanang may kinalaman sa kaligtasang hatid ng Mananakop.

Isa sa mga katangian ng tubig ay ang katotohanang hinahanap nito ang pinakamababang level sa tuwina. Habang tumataas ang level nito ay lumalakas ang presyon, nagsusumikap na makakita ng butas upang umagos sa pinakamababang lugar. Kababaan ang hanap ng tubig … kababaan ang likas na katangian ng tubig.

Masasabi natin na ang tubig ay mas makapangyarihan habang nagsusumikap na bumaba mula sa mataas na lugar. Masasabi natin na habang tumataas ito ay lalung lumalakas ang kapangyarihan nito, lalung sumisirit sa tubo o sa hose, at lalung nagiging higit na malakas ang presyon.

Ito ay maari natin gamitin bilang simulain sa isang pagninilay tungkol sa kapistahan sa araw na ito. Ang Panginoon ay hindi nangailangan ng binyag mula sa kamay ni Juan Bautista. Subali’t napasa ilalim siya kay Juan Bautista at nagpakababa, bilang tanda ng kanyang pagtugon sa hula ni Isaias at sa panawagang kanyang binitiwan noong una: “halina at dumulog … halina at kumain at uminom nang walang bayad.” Ito ang tugon sa paanyaya na tugon natin sa unang pagbasa: “Kakadlo kayo ng tubig mula sa bukal ng kaligtasan.”

Nguni’t tulad ng tubig na habang tumataas ay nagiging makapangyarihan, ang kababaan ni Kristo, ang pagpapakumbaba niya ay nagbunga na kapangyarihan mula sa itaas. Sa kanyang pagpapakababa, ay nagtamo siya ng kaluwalhatian at kapangyarihan mula sa Kanyang Ama: “Ikaw ang aking pinakamamahal na Anak, na lubos kong kinalulugdan.”

Isa sa mga trahedya at komedya ng ating lipunan ay ang walang patid na mga imbestigasyon, mga walang katapusang mga paglabasan ng sari-saring mga eskandalo sa parte ng mga politico at makapangyarihang tao sa lipunan. Trahedya ang mga ito sapagka’t ang lahat halos ay may kinalaman sa katiwalian na walang umaamin, katiwaliang alam ng lahat ay nauuwi sa paglawig ng kahirapan ng bayan, at patuloy na pagyaman ng mga mayayaman at makapangyarihan. Komedya rin ito sapagka’t ang karamihan ay may kinalaman sa mga maling grammar, mga pagpipilit na pagsasalita ng Ingles na nauuwi lamang sa pagiging katawa-tawa. Komedya ang mga ito dahil sa kabila ng mga seriosong mga pagkukunwari ng mga kinauukulan, alam ng lahat na ang hanap ng marami sa kanila ay ang tinatawag na pogi points lamang sa harapan ng camera, upang makita ng buong bayan sa telebisyon.

Malaking komedya at lalung malaking trahedya ang magpakatayog, magpakataas na wala namang ibubuga … ang maging parang ampaw na walang laman liban sa hangin. Nakatutuwang isipin na ang globo (balloon) ay pumapailanlang sapagka’t wala itong laman kundi katumbas ng utot. Habang nagyayabang ang tao, habang umaangat o nagpapanggap umangat, ay lalu namang walang laman kundi puro pautot lamang, ika nga.

Kababaan ang liksyon sa atin ng Panginoon na nagpabinyag kay Juan Bautista. Nguni’t ang kababaang ito ay nagbunga ng kapangyarihan at kaluwalhatian na hindi ihip ng hangin lamang kundi ihip ng panibagong buhay mula sa Espiritu, na bumaba sa kanya sa anyo ng kalapati. Ang kaluwalhatian at kapangyarihang kanyang tinanggap ay hindi isang pautot lamang, kundi wagas at tunay na pagsasakatuparan ng hula ni Isaias noong sinauna pa.

Pero tanong natin ngayon ay ito… Saan hahantong ang kapangyarihang ito? Ang tugon nito ay puede natin makita sa salaysay ng kapaskuhan. Nagsimula ang kapaskuhan kay Juan Bautista. Nguni’t nagwakas rin ang kapaskuhan kay Juan Bautista … sa araw na ito. Para siyang isang buhawi na nagdaan sumandali sa escena, sa entablado. Isa siyang napakababa ang loob na nagsabing hindi man lamang siya karapat-dapat magkalas ng sintas ng sapatos ni Jesus. Subali’t tulad ng kanyang Panginoon, ang kanyang kababaan ang kanyang kaluwalhatian; ang kanyang kahinaan ang kanyang kapangyarihan. “Dapat siyang tumaas, at ako ay bumaba.” Ito ang sinabi niya tungkol kay Kristo.

Ipinapanalangin ko ang mga hungkag na payaso sa gobyerno at lipunan natin na parang ampaw na puno lamang ng hangin. Para silang globo na utot lamang ang taglay sa kalooban. Idinadalangin ko ang mga pinuno ng bayan natin na puro pautot at pakitang-tao lamang ang hanap sa kanilang “public service.”

At ipanalangin natin ang sarili natin … na hindi tayo madala sa ihip ng hanging nagpapalobo lamang ng ating kayabangan. Idalangin natin ang sarili natin na tulad ni Juan Bautista, tulad ni Jesus, tulad ng ilang mabubuting tao na natitira sa lipunan natin na naninindigan para sa tama, sa katotohanan, at sa katarungan – sa kabila ng pwersa at kapangyarihan ng mayayaman at makapangyayari, ay mananatili tayong matatag sa pagkapit sa pangako ni Isaias, at ng buong kasulatan … kababaan, kapangyarihan, at kaligtasan. Ang tatlong ito ay hindi magkakasalungat ayon sa Banal na Kasulatan, at ayon sa buhay ni Juan at ni Jesus.

Isang paki-usap ang nais kong hilingin sa inyong lahat. Wala akong nadampot na “letterhead” na puedeng papirmahan mula sa isang taong lubhang makapangyayari sa lipunan natin. Ako ay simpleng tao lamang. Pero nais ko sanang ipagdasal natin at suportahan ang isang David na ngayon ay naninindigan sa harap ng mga Goliat ng mga politico at mga nagtutulak ng droga, kasama ng mga tiwaling fiscal, hukom, pulis, at makapangyayaring tao sa lipunan.

Alam kong takot ako para sa aking tinutukoy na David. Nangangamba ako sa tutoo lang. Pero ang pinanghahawakan ko ay ang pangako ng Diyos na nasa panig ng kababaan. Siya ang Diyos na pinagmumulan ng kapangyarihan, at Siya rin ang bukal at simulain ng kaligtasan!