frchito

Archive for the ‘Tagalog Homily’ Category

HALINA, O ESPIRITU SANTO!

In LIngguhang Pagninilay, Tagalog Homily, Taon K on Mayo 12, 2016 at 15:30

LINGGO NG PENTEKOSTES
MAYO 15, 2016

Mga Pagbasa: Gawa 2:1-11 / 1 Cor 12:3-7, 12-13 / Juan 20:19-23

IBAÕT IBA, NGUNIÕT IISA!

Tapos na ang mahabang paghihintay ng bayan. Nagwika na ang higit na nakararami.
BagamaÕt ang nagwagi sa halalan ay maaring hindi siyang pinili ng higit na
nakararaming Pinoy sa buong kapuluan, hindi maipagkakailang ang mga nagwagi
ang siyang hinirang ng lamang na numero ng mga bumoto at nagpahayag ng
kanilang damdamin. IbaÕt iba ang pinili ng balana. Sa dami ng mga kumandidato sa
pagkasenador lamang , ang mga lumutang na mga pangalan ay silang mga datihan
na at luma Ð mga pangalang naka-ukit na yata sa isipan ng mga mamboboto.

Hindi ko maipagkakailang hindi ako masaya sa resulta sa maraming kadahilanan.
Hindi ko rin maipagkakailang nasusot ako sa takbo ng mga pangyayari, ngayon, at sa
iba pang nagdaang mga eleksyon. NguniÕt dapat ko ring sabihing masaya ako
sapagkaÕt kahit man lamang ngayong taong ito, ang tunay na kalooban ng mga
mamboboto ang siyang naghari, at hindi ang malawakang dagdag-bawas!

May isang ibang uri ng hanging umiihip sa dako natin ngayon!

Hanging umiihip É ito ang isa sa malinaw na larawan sa pista ng pentekostes! Sa
pagbaba ng Espiritu Santo, ihip ng hangin at dilang apoy, at dagundong ang
natambad sa paningin natin. Ito ang kapangyarihang galing sa itaas na siya nating
pinagyayaman at ginugunita sa araw na ito.

Sa demokrasya, kapangyarihan mula sa ibaba ang naghahari Ð ang kapangyarihan
ng mamboboto, ang kapangyarihan ng taong-bayan. Sa Inang Simbahan,
kapangyarihan mula sa itaas ang siyang naghahari, ang siya nating pinaiiral.

At dito papasok ang mga samut-sari nating mga suliranin sa lupang ibabaw. Sa
mundong ito, na lupang bayan nating kahapis-hapis, puno ng pagkakaiba ang
nakikita natin, puno ng pagtatangi at pagkakahiwa-hiwalay. Naroon ang maka LP at
maka NP É naruon din ang mga balimbing na hindi mo malaman kung ano talaga
ang partido nila É naroon ang mga taong sala sa init at sala sa lamig. Narito rin
tayong mga salawahan at mga hunyango, na kung minsan ay maka-Diyos at malimit
ay makamundo at makasarili.

Ito ang larangang iniikutan natin lahat Ð ang mundong nababalot ng kultura ng
kasalanan, kultura ng kayabangan, pag-iimbot, at pagkamakasarili. Nandyan ang
lahat ng uri ng pagkakahati-hati sa ibaÕt ibang mga grupo o pulotong, ang kawalan
ng kaisahan, ang kawalan ng pagsasamahan sa ilalim ng iisang pamunuan. BagamaÕt
nanalo ang mga nanalo, alam nating hindi pa man nagsisimula sila sa kanilang
panunungkulan, ay marami nang bumabatikos sa kanila.

Ang bayan natin, tulad ng buong simbahan, tulad ng lahat ng mga sumasampalataya
kay Jesus, ay nababalot ng pagkakahiwa-hiwalay at pagkakahati-hati.

Ano ba kaya ang kailangan natin upang magkaniig at magkaisa?

Kailangan natin ng mga dilang apoy na bababa rin sa atin upang tupukin ang lahat
ng hidwaan sa bayan natin. Kailangan natin ang Espiritu Santo. At sa dahilang sa
araw na ito ay ginugunita natin ang kanyang pagbaba, minarapat kong paalalahanan
ang lahat na sapagkaÕt dumating na Siya at bumaba, ang tanging dapat natin gawin
ay ang tanggapin siya nang buo ang loob, at walang pasubali, walang pagtanggi, at
may ganap na pagtanggap.

Kailangan natin ng malakas na hangin. Sa panahong ito kung kailan sinusunog tayo
ng El Nino, minarapat ko ring ipaalaala sa ating lahat, na higit pa sa El Nino ang init
ng ating mga pagtutungayaw at pag-aalipusta sa isaÕt isa. Kaisahan ang dulot ng ihip
ng hangin É hindi lamang kaisahan kundi katapangan. Ang mga nahihintakutang
mga disipulo ay nangagsipaglabasan sa kanilang pinagtataguan upang mangaral,
magpahayag, at mamuno sa mga taong lupasay sa takot at pangamba.

Sari-saring hangin ang umiihip sa buhay natin bilang bayan. Nandyan ang ihip ng
paghihiganti É ang paghahanap na magbayad ang mga kinamumuhiang kalaban at
katunggali sa politika. Nandyan ang ihip ng hangin ng kayabangan ng mga taong
naihalal lamang ay Òfeeling greatÓ na, at Òfeeling powerfulÓ na. Nandyan ang ihip ng
hangin ng mga hambog at bulaan na ang pangako sa bayan ay hanggang sukdulan ng
langit, nguniÕt wala namang laman kundi hangin É parang ampaw na walang bigat,
walang dating, walang laman!

Maraming nakapinid sa buhay natin ngayon É hindi lamang pinto na nakakandado.
Nakapinid ang mga mata at isipan sa maaaring mabago, maaaring mapahusay at
mapabuti. Kay raming mga kontrabida sa poll automation. Kay raming mga propeta
ng kapariwaraan. Nang magtagumpay, masaya ang lahat. Kay raming mga propeta
na, hindi pa man nagsisimula ang bagong administrasyon, ay puro kabulukan na ang
kanilang awit. Sala-salabat na ang kanilang mga dila sa pagbatikos sa problemang
hindi pa nangyayari.

Sa araw na ito, lakas mula sa itaas ang dumarating. Hindi mga survey at mga
mapanlasong mga pluma at papel at periodiko. ÒSumainyo ang kapayapaan!Ó Ito ang
sabi ng Panginoong muling nabuhay at umakyat sa kanan ng Ama. Ito ang pangako
at tagumpay na kaloob ng Panginoong nagkaloob pa nang higit pa É ang pagdatal at
pagbaba ng Espiritu Santo.

Halina, O Espiritu Santo! Liwanagan kaming lahat É puspusin kaming lahat ng iyong
lakas at biyaya. Sunugin ang mga peklat ng lipunan naming hindi na yata
makahulagpos sa lahat ng uri ng katiwalian. Hipan nang malakas ang mga balakid sa
buhay namin na siyang hadlang sa aming pag-unlad na ganap. Patungan kami ng
dagundong ng kulot na maggigising sa aming pagka-idlip sa paggawa ng mabuti.
Pukawin ang mga isipan namin upang, tulad ng mga apostol, kami ay
mangagsipaglabasan, at mangaral sa ngalan mo, at sa Iyong kapangyarihan. IbaÕt iba
ang aming mga ibinoto. IbaÕt iba ang mga sinuportahan namin. IbaÕt iba ang mga
paniniwala namin.

SubaliÕt IISA ka, O Diyos! Iisa ang iyong kaloobÉ Iisa ang Espiritung sa amin ay
lumukob. Halina, O Espiritung banal. Lukuban kaming ganap upang mapanuto at
upang makatunghay ng isang bagong bukang liwayway ng ganap na pagbabago at
buhay ayon sa kaloob mong alay!

Pagpalain Mo kaming iyong bayan, dine sa lupang bayang kahapis-hapis, tungo sa
langit na tunay naming bayan. Amen!

SA BAHAY NG AKING AMA!

In Panahon ng Pasko, Tagalog Homily, Taon K, Uncategorized on Disyembre 26, 2015 at 10:11

Banal_na_Pamilya_2015[TINAPAY NG SALITA NG DIYOS]

Kapistahan ng Banal na Pamilya

Disyembre 27, 2015

SA BAHAY NG AKING AMA!

Walang Pasko kung wala ang pamilya. Ang Pasko ay laging kaakibat at kaugnay sa pamilya.

Nakita ko ito noong bisperas ng Pasko. Libo-libo ang nagsikap humabol at umuwi patungong bahay, kahit na siksikan at mahaba ang pila sa mga istasyon ng bus patungong probinsiya. Sa mga posting sa facebook, damang-dama ko ang mga kaibigan kong malayo sa pamilya sapagka’t nasa trabaho sa abroad. Para sa Pinoy, ang pasko at pamilya ay hindi puedeng paghiwalayin.

Tamang-tama at matapos ang araw ng Pasko, ay ipinagdiriwang ng Simbahan ang pista ng Banal na Pamilya. Pati ang pamilya ni Jose, Maria at Jesus ay nagbuklod matapos siya isilang. Pero sa naiibang paraan …

Matapos siya isilang ang buhay ng banal na pamilya ay hindi na pareho. Pinag-usig ang bata, pinagbantaan, at pumatong sa kanilang mga ulo ang matinding problema at paghamon nang kung paano pananatilihing buo ang kanilang pamilya.

Ito ang dahilan kung bakit sila nangibang-bayan, tulad ng maraming Pinoy na nagtitiis nang malayo sa pamilya, maitawid lang sila sa kahirapan. Ang dati nilang buhay na simple ay naging komplikado nang pinagbalakang gawan ng marahas ang sanggol dahil sa inggit ni Herodes.

Ang pamilya ngayon ay nagdadaan rin sa maraming modernong pagsubok at paghamon. Nariyan ang pagsubok ng pagwawalang-halaga sa buhay – ang walang habas na pagpaslang sa mga inosente. Nariyan ang pagsubok ng droga at masasamang gamut … nariyan ang paghamon galing sa isang kulturang ang inuuna ay pagpapasasa sa sarili, at pagiging makasarili at mapaghanap lamang ng luho at sarap sa katawan.

Nariyan rin ang paghamon na galing sa katotohanang hindi sapat ang trabaho sa bansa, at kung meron man, ay hindi naman sapat ang kita. Kung ang banal na pamilya ay napilitang mangibang-bayan, ngayon rin, maraming pamilya ang nagkakahiwa-hiwalay sa paghahanap ng magandang kinabukasan.

May isang araw na turo sa atin ang banal na pamilya. Una at higit sa lahat, ang paglalagay sa unang hanay ng pagtupad ng kalooban ng Diyos ang siyang dapat bigyang-pansin ng lahat.

Si Jesus ay lumisan sa kanilang pamilya, at ito ay ikinalungkot ng kanyang mga magulang. Tinanong siya nang siya ay matagpuan, at ito naman ang kanyang sinabi: “Hindi nyo ba alam na nararapat akong magtungo sa bahay ng aking Ama?”

Sa harap ng paghamon at pagsubok sa atin, iisa ang dapat nating unahin – ang pagtupad sa kalooban ng Diyos!

Ang pananatili sa bahay ng Ama ang ibig sabihin nito – hindi ang pakikituluyan sa bahay ng may bahay. Hindi tayo mga taga hotel lamang, o nakatira sa mga bahay panuluyan. Kailangan natin ng isang uwian, ng isang tahanan o tiyak na tirahan kung saan dapat magmula ang paggawa ng mabuti at tama.

Simulan natin sa dapat pagsimulan. Umuwi muna tayo sa Diyos. Tumuloy muna tayo sa tahanan … simulan natin ang misyon natin mula sa “bahay ng ating Ama!”

Ikaw, saan ka ba nakatira?