frchito

Posts Tagged ‘Homiliya sa Tagalog’

, ,

LINGKOD NI KRISTO; KATIWALA NG MGA HIWAGA NG DIYOS

In Catholic Homily, Homily in Tagalog, Tagalog Sunday Reflections, Taon A on Pebrero 23, 2011 at 07:18

Ika-8 Linggo ng Taon(A)
Pebrero 27, 2011

Mga Pagbasa: Isaias 49:14-15 / 1Corinto 4:1-5 / Mateo 6:25-34

Karanasan nating lahat ang lumimot at makalimutan. Sa dami ng taon na ako ay naging guro o administrador ng paaralan, libo-libo na ang nagdaan sa aking pamamahala, at malimit kong marinig ang tanong na ito, lalu na sa facebook: “Pads, natatandaan mo pa ba ako?” Walang may gusto na lumimot, at lalung walang may gustong malimutan. Ang pagkalimot at ang pagkawala sa radar kumbaga sa buhay ng isang tao ay tila isang palatandaan na hindi masyado tumimo sa alaala ng tao ang ating pagkatao. At kung tayo ay natatandaan ng sinuman, malaking kagalakan ang dulot nito sa puso natin. Naging makahulugan, kumbaga, ang buhay natin sa taong hindi nakalimot sa atin.

Ito ang diwa ng unang pagbasa. Hindi kailanman tayo malilimot ng Diyos. “Kung mayroon mang inang lumimot sa kaniyang bunso, ako’y hindi lilimot sa iyo kahit sandali.”

Maraming paraan ang paglimot. Hindi kailangang burahin sa digital phonebook natin sa cellphone para lumimot. Hindi rin kailangang itago sa ating “wall” sa facebook upang lumimot, at lalung hindi kailangang i-delete o i-block sa ating profile ang mga taong dapat limutin o ayaw natin maging “friend” sa social networking site.

Maaari natin limutin ang isang tao, kung tayo ay nagsasalawahan, o namamangka sa dalawang ilog. Sa salitang Pinoy, mayroon tayong tinatawag na “two timing.” Sa pagkakataong ito, namamanginoon tayo sa dalawang amo, nagsasanga-sanga ang dila natin sa pagbibigay pugay at panlabas na pagsunod sa dalawang amo. Doble kara ang tawag natin dito. At kapag nangyari ito, wala sa dalawa ang tunay na amo. Nakakalimutan natin ang siyang dapat bigyan ng pagtalima at dinggin sa kanyang mga pangaral.

Nakita natin ito sa masalimuot na usapin tungkol sa mga biglang yamang mga heneral na limpak limpak na salapi ang kinamal sa loob ng apat na taong panunungkulan. Nakita natin kung paano pinaglaruan ng mga tampalasan ang sistema upang maikubli ang milyon-milyong piso sa pinagmulan at sa dapat pagbigyan. Nagkakandarapa ang mga kinauukulan sa pagtanggi, sa pagpapabulaan ng mga akusasyon. Nguni’t ang katotohanang naglaho ang pera, at may nag-encash ng mga tseke, na diumano ay para sa mga iba-ibang tao ay naganap.

Madaling lumimot kapag nagsasanga-sanga ang puso ng tao at nahahati sa dalawang amo – Diyos o si Mammon.

Lahat tayo ay may hibla sa pagkatao natin ng kabutihan at hibla ng kasamaan. Dahil sa kasalanang mana, nabahiran ang kalikasan natin bilang tao, at nagkaroon ng pagkahumaling sa masama. May kakayahan tayong lahat na gumawa ng mabuti at gumawa ng anumang maghahatid sa kapariwaraan. Lahat ng mga nasa gitna ng usaping ito ay nakarinig ng mga pangaral tungkol sa “honor, integrity, loyalty.” Lahat tayo lalu na ang mga ka-edad ko ay nakatunghay ng araling “good manners and right conduct.” At ang mga mas nakababata ay nakatunghay naman ng “sibiks at kultura” o anumang tulad nito, gaya ng “values education.”

Nguni’t maganda man ang narinig natin tungkol sa “honor, integrity, loyalty,” ang tao ay marupok, kay daling lumimot, tulad ng sinabi ni Rico Puno.

Sa araw na ito, malinaw ang paalaala sa atin ng Diyos. Una, iisa ang Diyos. Iisa ang Panginoon. Hindi natin kaya magsalawahan sa buong buhay, tulad nang hindi kinaya ng mga whistleblower na dati-rati ay kahati sa mga pagnanakaw, at nagsuplong. Hindi natin kaya mamangka sa dalawang ilog tuwina, at ang pagkasalawahan ay tanda ng isang taong wala ni hibla ng “honor, integrity, loyalty.”

Higit tayo sa mga ibon sa parang. Higit tayo sa mga damong natutuyo at namamatay sa tindi ng init. Mayroong isang dakilang hantungan ang naghihintay sa atin, ayon sa balak ng Diyos.

Ito ang hindi natin dapat limutin. At Siya na tanging Panginoon at Diyos, na hindi marunong lumimot ay siya ring hindi natin dapat siphayuin, kaligtaan, at tuluyang limutin.

Ang pagka-alaala sa Kanya at sa Kaniyang utos ay ang tinatawag na metanoia, pagbabalik-loob. Ngunit walang pagbabalik-loob kung walang pagbabalik-isip sa nagawa natin.

Ito ang dahilan kung bakit tayo nagtipon sa araw na ito – ang gunitain, ang kilalanin, at ang alalahanin, na tayo ay mga lingkod ni Kristo at katiwala ng mga hiwaga ng Diyos!

Huwag sana natin limutin ito!

, , , , ,

TILA LIWANAG SA KATANGHALIAN!

In Catholic Homily, Homily in Tagalog, Karaniwang Panahon, Tagalog Homily, Taon A on Pebrero 1, 2011 at 19:33

Ika-5 Linggo ng Taon (A)
Pebrero 6, 2011

Mga Pagbasa: Isaias 58:7-10 / 1 Cor 2:1-5 / Mateo 5:13-16

TILA LIWANAG SA KATANGHALIAN

Una sa lahat ay isang mapitagang pagbati sa aking mga tagabasa sa iba’t ibang sulok ng daigdig, kung saan may mga Pilipinong nagpapagal at naghahanap-buhay. Nakatataba ng puso na mabatid na marami-rami rin pala akong nakakatalamitam sa pamamagitan nitong panulat na ito sa maraming bahagi ng mundo.

Pamagat ng pagninilay na ito ang huling mga kataga sa unang pagbasa galing kay Propeta Isaias. Matapos niya pagtagubilinan ang mga tao na gumawa ng nararapat sa mga gutom, mga hubad, at walang tirahan, nagbitaw siya ng isang pangako na galing sa Diyos … “ang kadilimang bumabalot sa inyo ay magiging tila liwanag sa katanghalian.”

Ito ang panig ng Diyos, ang pangarap niya at saloobin para sa lahat.

Pero, sa panig ng tao, ano ba ang nakatambad sa ating harapan? Huwag na tayo lumayo pa. Tingnan lang natin ang circus na nagaganap sa senado, sa kongreso, sa ejecutivo, sa legislatibo, at sa judicatura. Ang larawang tumatambad sa ating kamalayan ay isang malawak, malalim, sapin-sapin at susun-susong sitwasyon ng kadiliman … pagiging ganid at swapang, pagiging duhapang sa kapangyarihan at sa salapi, at ang walang kahihiyang pandarambong ng mga naturingang tagapaglingkod ng bayan!

Lumapit pa tayo nang kaunti at kung tayo ay tapat sa ating sarili, ay wala nang dapat pang puntahan liban sa ating sariling bakuran. Ano ba ang nasa loob ng ating bakod? Ano ba ang nilalaman ng ating budhi? Ano ang mga ikinukubli nating mga kalalabisan na siya nating mabilis na ipinupukol sa mga nakatira sa mga palasyong kristal ng lipunan nating tila pinamugaran na ng lahat ng uri ng karumihan at kasalanan?

Anong uri ng kadiliman ang dinadala natin at ikinakalat natin?

Huwag na sana tayo magpatumpik-tumpik pa o magmaang-maangan pa. Aminin natin. Kasama tayo sa kulturang ito ng kadiliman. Ang lahat, sabi ni San Pablo, ay kapos kung ihahambing sa luwalhati ng Diyos. Ang lahat ng nagkasala. Ang lahat ay may pananagutan.

Galit tayo sa mga politicong hindi tapat sa asawa. Subali’t ilan sa mga kapitbahay ninyo, ilan sa mga kamag-anak ninyo; ilan sa mga kumpare ninyo, o kapatid ninyo; ilan sa inyo ang may dalawa o higit pang sinusustentuhan? Ilang pamamahay ang inyong itinataguyod?

Galit tayo sa mga tagapaglingkod “kuno” sa bayan ang nangurakot ng bulto bultong salapi sa kaban ng bayan. Totoo. Kasama ako rito. Ngunit sa totoo lang, ilan sa atin ang nagnakaw ng panahon sa ating kompanya at hindi nagtrabaho nang wastong oras? Ilan sa atin ang nagpupuslit ng mga gamit na pag-aari ng kompanya, kasi “mayaman naman” ang kompanya?

Isa sa mga malungkot na katotohanan na narinig ko ay ito. Ang mga graduate namin sa aming school ay ayaw nang tanggapin ng isang malaking kompanya… Bakit? Ang unang pangkat na tinanggap nila ay napakabilis natutong pumeke ng inventory, palitan ang mga numero at iuwi ang mga akala nila ay hindi na madidiskubre. Resulta? Ayon … pati mga kasunod nilang walang malay ay hindi na tinatanggap at hindi na kailanman tatanggapin!

Galit tayo sa mga heneral na naghilata sa milyon milyong piso at daan libong dolyares kada buwan! Nguni’t ilan sa atin ang mabilis ring matutong bumaling na lamang ang tingin kapag pabor sa atin ang mga pangyayari? Ilan sa bureau of immigration, bureau of customs, at department of education ang nakukuha sa envelopmental approaches na tinatawag? Ilan sa atin ang hindi napadala sa mga pakimkim mapadulas lamang ang takbo ng mga papeles na kailangan natin?

Kadiliman! Ito ang tumatambad sa paningin nating lahat sa mga araw na ito. Itaga nyo sa bato … wala tayong mahihita sa mga imbestigasyon sa senado. Bakit? Mahirap yatang pagtiwalaan ang isang aso na magbantay sa iyong pagkain!

Sala-salabat na, sapin-sapin, at susun-suson ang mga ugat na nagkakabuhol-buhol nang sitwasyon ng korupsyon sa buong bayan natin.

Masamang balita? Oo, sa biglang wari. Ngunit isa pang masamang balita ang nasa likod nito … Kasama tayong lahat sa sitwasyong ito.

Bilib ako sa mga taong sa mahabang panahon ay nagumon sa masamang bisyo, na sa oras na napagtanto nila at nakita ang mapait na kahihinatnan ng lahat, ay nagpasya na lamang at sukat na wakasan ang paninigarilyo (cold turkey ang tawag dito sa Ingles). Nakuha nilang tumigil noon din o “ahora mismo!” Ano ang kailangang para gawin ito? Isang malaki at buong-loob na desisyon. Isang metanoia, isang pagbabalik-loob, isang pagtalikod nang ganuon na lamang at sukat sa isang masamang bisyo.

Ito ang ipinangangaral ni Pablo. At kung sakaling akalain ninyo na ito ay isang madaling bagay, pakinggan natin siya uli: “Ipinasya kong wala akong ipangangaral sa inyo kundi si Jesucristo na ipinako sa krus.”

Ito ang tugon sa ating matinding katanungan … walang ibang daan liban sa daang tinahak ng Manliligtas, ang daan ng krus, ang daan ng pagtalikod, daan ng pagbabago, daan ng pagtahak sa tunay na landas na matuwid, na hindi nakukuha sa pa-cute at pogi points na galing sa kotseng Porshe atbp.

Ang kadiliman ay hindi mapapawi sa pamamagitan lamang ng isang press release o sound bytes na pakagat ng mga showbiz experts. Ang kadiliman ay hindi mapapawi sa pamamagitan ng paninisi lamang sa naunang administrasyon o sa ibang bansa na nagpapalabas ng mga travel advisory. Ang kadiliman ay hindi mawawala sa pamamagitan lamang ng mga sunod-sunod na imbestigasyon sa Senado na walang nararating kundi pataasin ang rating ng mga honorable na puro dakdak sa harapan ng camera.

At hindi mapapawi ang kadiliman kung kaming mga pari ay walang ginawa kundi magbinyag, magkasal, at maglibing lamang at hindi kumikilos upang magampanan ang panawagan ng bagong ebanghelisasyon!

Kadiliman! Walang sagot dito liban kay Kristo at sa mga alagad na handang gawin ang nais ni Kristo. Ano ba ang kanyang nais?

Heto! … “Kayo’y asin sa sanlibutan. Kayo’s ilaw sa sanlibutan … Walang nagsisindi ng ilaw at naglalagay nito sa ilalim ng takalan. Sa halip ay inilalagay ito sa talagang patungan upang matanglawan ang lahat ng nasa bahay.”

Huwag na natin hintayin na umamin ang mga salarin. Gawin na lamang natin ang dapat. At ang dapat ay inilista na ni Isaias sa itaas, tinunton na ni Pablo sa kanyang liham, at itinuro na ni Jesus sa atin. Kung magsisimula tayo, sa kabila ng kadilimang bumabalot sa bayan natin, tayo ay magiging “tila liwanag sa katanghalian.”

Patnubayan nawa ng Diyos Maykapal!