frchito

Posts Tagged ‘Homiliya sa Tagalog’

MATUWID BA O BALUKTOT?

In Uncategorized on Disyembre 17, 2014 at 08:14

straight-path

Ikatlong Araw ng Simbang Gabi

Disyembre 18, 2014

Pagbasa: Jer 23:5-8 / Mt 1:18-24

MATUWID BA O BALUKTOT?

Malimit natin marinig ngayon ang katagang “matuwid.” Bago dumating ang eleksyon noong 2010, kay raming paninira ang napukol sa baluktot na daan – ang C5 extension na paliko-liko, at tila pinadaan sa gustong daanan ng sinumang naka-isip noon at nagbalak.

Magandang larawan; mainam na palaisipan … sino baga ang ayaw tumunton at maglakad sa isang tuwid na daan? Di ba’t ayon sa pisika ay ang pinakamalapit na distansya sa pagitan ng dalawang lugar ay isang tuwid na daan?

Wala tayong pag-aawayan dito … Lahat tayo ay naniniwala na sa lahat ng aspeto ng buhay natin, mahalagang ang tinatahak nating landas ay matuwid, deretso, at hindi paikot-ikot, o paliko-liko. Pangarap ito ng lahat ng manlalakbay. Sa dinami-dami na ng bundok na aking inakyat, nakita kong kung magagawan ng paraan, ang hiker ay maghahanap at maghahanap ng pinaka maikling daan – ang tuwid na daan.

Sayang nga lamang at ang pangarap na ito ay nananatili pa ring pangarap. Sayang nga lamang at ang pangakong pinakamimithi ng tanan, ay nanatiling napako sa kawalan. Tuloy pa rin ang ligaya ng mga tampalasan. Tuloy pa rin ang pangungulimbat ng mga kinauukulan.

Pero, teka muna … hindi natin gustong ipokus ang lahat ng ating usapin sa mga nasa kapangyarihan. Sa likod ng lahat ng katiwalian at korupsyon, ay isang bagay na pinagdadaanan ng lahat ng tao – ang kasalanan. At ang kasalanan ay nagmumula sa puso ng bawa’t isa, politico man o hindi, pari man o laiko, banal man o makasalanan.

Balik tingnan natin ang pangaral ni Jeremias. Nabigo ang bayang Israel sapagka’t ang kasalanan ay naghari sa mga pinunong itinanghal ng Diyos. Ang mga hari matapos ni Solomon, ay naging mapusok, mapag-imbot, at palalo. Di ba’t ito ang kwento ni David, na gumawa ng lahat ng paraan para mapasakanyang kandungan si Batsheba at mawala sa landas niya si Urias na asawa ni Batsheba? Di ba’t sa kabila ng tagubilin ni Yahweh, ay nahatak ang mga Israelita na sumamba rin sa diyus-diyusan, ang bisirong ginto na itinanghal tulad ng diyos ng mga hentil?

Kailangan natin muling marinig ang pangako at hula ni Jeremias: “Pasisibulin ko mula sa lahi ni David ang isang sangang matuwid, isang hari na buong karunungang maghahari.” Kailangan natin muling isadiwa at isabuhay ang pangakong dapat lamang maging totoo ngayon at dito, sa pamamagitan ng pakikipagtulungan natin sa Diyos. Kailangan nating magtiwala na sa dinami-dami ng mga suliranin natin at pasakit, ay babalik rin tayo, tulad ng mga Israelita, sa “sariling lupa at doon muling mamumuhay.”

Pero ang pangarap na ito ay hindi isang hungkag na kathang-isip lamang. Ito ay tunay. Ito ay totoo. At ang pagiging totoo nito ay nakasandig sa katotohanang ang tao ay inaasahan ng Diyos na makikipagtulungan sa Kaniya, upang ang kaligtasan ay maganap, maging tunay, at maisakabuhay ng lahat ng sumasampalataya sa Kaniya.

Meron ba naman kaya tayong patunay na ito ay puedeng mangyari at maganap?

Huwag na tayong maghanap pa sa malayo. Sa ebanghelyo sa araw na ito, isang babae ang itinatanghal sa ating harapan na modelo at huwaran ng tunay na pakikipagtulungan sa biyaya ng Diyos – walang iba kundi si Maria. Sa kaniyang pakikipagtulungan, naganap ang lahat ayon sa wika ng anghel.

Meron pa ba? Eto pa … sa pamamagitan ng isang taong matuwid, na hindi lamang slogan ang kanyang pagiging matuwid, kundi tunay na tanda ng kanyang kabanalan – si Jose, “isang taong matuwid.”

Iisa ang tinutumbok ng pagninilay na ito – ang katanungan para sa bawa’t isa sa atin ngayon: tuwid ba o baluktot? Deretso ba o paikot-ikot ang daang tinatahak ng buhay natin.

At ito ang mahalaga … ang pagiging tuwid o baluktot ng daan ay hindi nakukuha sa propaganda at patalastas o pahayag-ulat sa TV at radio at social media. Ang tuwid na daan ay ipinakikita at isinasabuhay. At ito ay hindi nagmumula sa Senado at Kongreso, kundi sa mababang kapulungan ng ating konsyensiya, puso, at kaibuturan ng ating pagkatao. Nagmumula ito samakatuwid, sa bawa’t tao, sa akin at sa iyo, sa kanya at sa kanila … sa ating lahat!

Matuwid ba, o baluktot ang daang tinatahak ng buhay mo?

KATANUNGAN, KATOTOHANAN, KALIGTASAN

In Uncategorized on Disyembre 14, 2014 at 17:22

Advent-Joy-300x249

Ikatlong Linggo Adbiyento – Taon B

Disyembre 14, 2014

KATANUNGAN, KATOTOHANAN, KALIGTASAN

Malimit natin marinig sa social media ang KKK. At wala itong kinalaman sa katipunan nina Bonifacio at iba pang bayani ng bayan. Sa Linggong ito, linggo ng Gaudete, ayon sa tradisyon ng simbahan, nais kong bigyang-pansin ang kakaibang KKK. Basahin nyo na lang ang pamagat sa itaas.

Parang mga taga radio at TV ang nagtanong kay Juan Bautista. Panay tanong. Kulang naman sa pakikinig. Puro katanunga, pero hindi handang tumanggap ng katotohanan. Walang iniwan ito sa mga taong namumuhi sa ating mga Katoliko … marami rin silang tanong, pero ang tanong nila ay hindi upang marinig ang totoo, kundi upang palalimin ang pagdududa nila at hindi pagtanggap sa katotohanan: “Sino k aba?” “Ikaw ba si Elias?” “Ikaw ba’y ang propeta?” “Ano ang masasabi mo sa iyong sarili?”

Bagama’t panay ang tanong na mapag tuligsa, nanindigan si Juan Bautista. At para niya magawa ito, kinuha niya muna ito sa pagsasansala sa mga mali nilang akala: “Hindi ako si Elias.” Hindi ako ang propeta.” “Hindi ako ang inyong inaakala.”

Malinaw kay Juan ang totoo, at hindi siya tulad natin na nasa facebook o sa anumang sangay ng social media, na paiba-iba at pabago-bago ang profile, kahit malayo sa katotohanan. Sa facebook, malimit na ang larawan natin ay pinapayat, pinabata, pinaganda o pinaguapo. May mga kaibigan ako sa facebook na marami diumanong alam na lingguahe, mataas ang pinag-aralan, at laging nasa Starbucks, at umiinom ng kape na hindi naman nila pinapansin sa bahay.

Malinaw kay Juan ang totoo at hindi niya na kailangang magpanggap o magbalatkayo. “Ako ang tinig ng sumisigaw sa ilang. Tuwirin ninyo ang daraanan ng Panginoon!” Walang labis; walang kulang! Walang kabulaanan, walang dagdag at walang duda!

Malayong-malayo sa mga politico sa ating bayan … walang ginawa kundi magpahindi sa mga bintang, nguni’t hindi nagsasabi ng totoo, liban sa mga praise releases na walang patumangga at walang kahihiyan.

Ito ang magandang balita sa araw na ito. Ang totoo lamang at hindi anumang dagdag-bawas. Hindi si Juan ang Mesiyas. Hindi si Juan ang dakilang propetang pinakahihintay, kundi tagapagturo lamang. Walang problema kay Juan ang magpakatotoo. Walang problema sa kaniya ang manatiling supporting actor lamang, basta’t makilala ng tanan ang tunay na tagapagligtas.

Dapat tayong magalak sa araw na ito, hindi sapagka’t marami tayong gagastusin … hindi sapagka’t mayroon tayong bagong cellphone, o bagong phablet, o bagong damit. Maging mapagpasalamat tayo sa mga bagay na iyon, kung meron man. Ngunit ang kagalakang dulot ng mga pagbasa ngayon ay malinaw na may kinalaman sa ating hinihintay, nang higit sa lahat – ang taon ng Panginoong puspos ng biyaya, at pagdating ng kaganapan ng kaligtasan.

Marami tayong mga katanungan tulad ng mga nakikinig kay Juan. Nguni’t ang mga katanungan natin ay dapat lamang mauwi sa pagtanggap ng katotohanan, at ang rurok ng katotohanang ating mithi ay walang iba kundi ang ating kaligtasan.

Nagtatanong pa ba kayo kung bakit dapat tayo magalak?