frchito

Posts Tagged ‘Ika-22 Linggo ng Taon B’

PORMA, PAKIRAMDAM, PAGGAWA

In Uncategorized on Agosto 29, 2015 at 13:04

Hoffman-ChristAndTheRichYoungRuler

[TINAPAY NG SALITA NG DIYOS]

Ika-22 Linggo ng Taon – B

Agosto 30, 2015

PORMA, PAKIRAMDAM, PAGGAWA

Medyo mahirap ang pangaral ngayon. Tagos to the max, ika nga. May tama at kurot sa puso at damdamin. Payo ni Moises sa mga Israelita ay ito: “unawain ninyong mabuti at sundin ang tuntuning itinuturo ko sa inyo.” Dalawang beses pa inulit: “Unawain ninyo ito at sunding mabuti.”

Mahirap ito lusutan. Hindi rin ito tinantanan ni Santiago na nagdagdag pa: “Huwag lang daw pakinggan, kundi isagawa.” Gawa, hindi ngawa, ika nga.

Ito ang isa sa mga uso ngayon … panay pa-cute … puro pabebe … puro porma, kahit wala namang sustansiya. Kapag SONA, talaga namang pag narinig mo ang talumpati na sinulat ng ibang tao, pakiramdam mo lutas na ang lahat ng problema ng bansa. Pero, sa araw-araw na ginawa ng Diyos, trapik na nga at lahat, ay mayroon pang mga pabebe at pasaway, una sa Padre Faura, at tapos ay sa EDSA.

May alam akong grupo na bihasa sa ganitong panlilinlang … ang mga Eskriba at Pariseo. Sanay sila sa porma. Sanay sila sa drama. Kapag hugasan ng kamay at batas tungkol sa anik-anik na bagay, sumangguni kayo sa mga Pariseo. Pati kng ilang hakbang ang puedeng gawin ng isang tao sa araw ng Sabado, alam nila. At hind puede sa kanila ang pawisik-wisik. At pag hindi ka sumunod sa titik ng batas ay talagang makasalanan ka.

Hmmm … malinis ang labas, pero marumi ang loob?

Iyan ang napapala natin kapag porma lang at damdamin ang pakay natin.

Nais kong isipin na ang turo ng pagbasa ngayon ay akmang-akma sa buhay nating lahat. Lahat tayo ay naging ipokrito sa buhay natin. Lahat tayo ay nagdaaan sa panahong puro pa-show ang asta natin. Lahat tayo ay nag-asam magkaroon ng signature items para umangat ang pogi points natin. Lahat tayo ay nag-isip gumawa ng hakbang upang mapuri tayo at mabigyan ng parangal, kahit na ang nagawa natin ay walang timbang sapagka’t ampaw lang, tulad ng mga kalsadang kapag inulan ay parang popcorn na bumubusa at nabubutas.

Malaki ang tama nitong lahat sa akin ngayon. Mahirap lansihin. Mahirap ilagan. Nanunuot sa kasu-kasuan. Sa looban … sa kaibuturan …

At ito ang para sa ating lahat na puro porma at pabebe at pa-cute lang ang pakay … “Hindi ang pumapasok sa bibig ng tao ang nakapagpaparumi sa kanya sa mata ng Diyos, kundi ang mga nagmumula sa kanya. Sapagkat sa loob – sa puso ng tao- nagmumula ang masasamang isipang nag-uudyok sa kanya …”

Wag tayong masiyahan sa porma at pakiramdam lang. Dapat na ito ay mauwi at magbunga sa paggawa.

Walang short-cut sa buhay ng tao. Walang instant. Walang nakukuha sa pabebe o pa-cute. Ang lahat ay pinaghihirapan, at hindi nakukuha sa porma, pakiramdam, kundi sa paggawa.

Guilty much? Welcome to the club of saints and sinners!

Advertisements

Unawaing Mabuti at Sundin!

In Catholic Homily, Homily in Tagalog, Karaniwang Panahon, Taon B on Setyembre 1, 2012 at 08:56

Ika-22 Linggo ng Taon (B)

Setyembre 2, 2012

Mga Pagbasa: Deut 4:1-2. 6-8 / San 1:17-18.21-22.27 / Mc 7:1-8.14-15.21-23

 Image

UNAWAING MABUTI AT SUNDIN!

Kamakailan, bago ako nagpunta sa Guam, isang karanasan ang naganap na may kinalaman sa aking paksa sa araw na ito. Linggo ng gabi noon, umuulan, at walang trapiko sa Maynila. Mayroon dapat akong kausaping isang kaibigan at nakatakda kaming magkita sa MOA. Sapagka’t Linggo, makikita ko lamang siya matapos ang huli kong Misa ng a las 7 ng gabi. Kung kaya’t matapos kong mag Misa ay tumakbo na ako sa MOA.

May isang lalaking naka bisikleta sa aking daanan sa may Pasay. Batid kong wala akong kasabay at kasunod sa likod. Alam kong maluwag ang daan, kung kaya’t dahil ayaw kong ilagay sa alanganin ang naka bisikleta, lumipat ako sa kabilang linya. Nang ginawa ko iyon, bigla nagsipaglabasan na parang galing sa lungga ang siguro’y tatlong pulis. Nagkukubli pala sila. At pinatigil ako, at gusto nila ako bigyan ng tiket, dahil sa ako diumano ay “swerving.” Nang nangatwiran ako, at sinabi kong walang paglabag sa batas na tinatawag na swerving, dahil sa kailangan kong lumipat ng linya, sa di inaasahang pagkakataon, pinalitan nila ang aking paglabag! “Reckless driving” daw ako.

Sapagka’t nakasabit sa likod ang aking kasulya at damit pang Misa, nakita ng isa sa kanila na ako ay pari. Biglang nagbago ang simoy ng hangin. “Ay Father, pari po pala kayo.” “Saan ho kayo nag Mimisa?” Nang sinabi ko kung saan, ang bulalas pa ng isa ay ito: “Ay duon din ho ako nagsisimba.” At ako ay hindi na nila pinakialaman.

Ano ang nangyari sa traffic violation?

Pero hindi ito ang matindi. Ang higit pa sa rito ay nagyabang pa siya na nagsisimba siya sa simbahang yaon. Di naman ligid sa kaalaman ng lahat, na sa oras na iyon ng gabi, kahina-hinala kung bakit “napakasipag” ng pulutong ng mga pulis sa lugar na hindi naman sila nakikita, o inaasahan.

Marami pa tayong puedeng ikwento upang ilarawan ang katatayuan ng lipunan natin. Sa “daang matuwid” na ipinagmamakaingay, alam ng lahat, na tuloy ang korupyon sa customs. Hindi pa rin nakikita at natabunan na ng ibang balita ang naglahong mga containers kamakailan. Walang kumakanta, at lalung walang naghahanap. Tuloy pa rin ang droga. Tuloy pa rin ang jueteng. At tuloy pa rin ang pagpasok ng mga dayuhan sa bayan, na walang umaangal, walang nagsusuplong, at walang napaparusahan, liban sa mga hayagang kaaway ng mga nasa kapangyarihan.

Tayo ang numero unong bansang Kristiyano sa Asia. Tayo rin ang namumuno sa antas ng mga bansang pinakapalasak ang korupsyon at kriminalidad na “high profile” ika nga. Hindi nyo ba napansin na lahat ng nahuhuling may kinalaman sa droga ay mga maliliit na isda lamang, at ang mga malalaking isda ay laging nakakatakas, nakakalusot, na para bagang alam nila kung kailan may raid o operasyon ang mga tumutugis?

Sa Linggong ito, wag na tayo magmaang-maangan pa. Nangangailangan tayong lahat na isapuso at isadiwa ang mga salita sa unang pagbasa: “unawain ninyong mabuti at sundin ang tuntuning itinuturo ko sa inyo.” Ganito rin ang paalaala sa atin ni Santiago: “Kung ito’y pakikinggan lamang ninyo nguni’t hindi isasagawa, dinadaya ninyo ang inyong sarili.”

Maging si Forrest Gump at ang kanyang simpleng ina ay naunawaan ito. “Stupid is, as stupid does,” ang sabi ng ina niya. Kung ano ang henyo, siya ring figura. Kung ano ang laman sa loob, siya ring pakita sa labas, dapat.

Pero may tinatawag si Jesus sa mga tulad nito: mga mapagpaimbabaw!

Ito rin ang paghamon sa bawa’t isa sa atin. Madali ang magkunwari. Madali ang magpakitang-tao lamang. Madali ang magsabing “ako ay katoliko,” pero kaliwa’t kanan ang pagbatikos sa Inang Simbahan. Madaling sabihing “ako ay naniniwala” pero hindi naman sumusunod sa turo ng simbahan tungkol sa batas moralidad at nilalaman ng pananampalataya.

Nakalulungkot na ngayon ay hati-hati tayo sa maraming bagay. Hati-hati tayo sa politica. Hati-hati rin tayo sa pag-unawa tungkol sa paghamon ng pangangalaga sa kalikasan. Sa panahon natin na palasak ang panggagayuma ng mass media, at palasak rin ang tinatawag nating mga jukebox journalists, na kumakanta lamang kapag hinulugan mo ng pera, mahirap malaman kung ano talaga ang totoo. Napaka makapangyarihan ang mass media at kaya nitong palitan ang tinatawag na public opinion. Sa paulit-ulit na pagsasabi ng kasinungalingan, ay nagiging tama ang mali, at ang mali ay nagiging tama, at ang hindi kaalyado ng may tangan ng posisyon at kapangyarihan, at madaling gawing demonyo at maipinta bilang masasamang tao.

Dumarami rin ang mga katolikong nagsasabing sila raw ay katoliko ngunit ang laman ng diwa at laman ng gawa ay malayong-malayo sa turo ng Iglesya Katolika. Mga cafeteria catholics ang tawag sa kanila – namimili … naghihirang lamang … at tinatanggap lamang ang mga turong angkop sa kanilang pananaw o punto de vista, o worldview!

Freedom of conscience ang lagi nilang sigaw. Nguni’t ang ibig lamang nilang sabihin ay personal preference, o personal choice, at hindi isang konsiyensiyang naturuan, nahubog, at naisa angkop sa objetivong batas moral at katotohanang moral

Malaki ang pananagutan nating lahat. Sapat na sigurong tandaan natin ang paalaala sa atin sa araw na ito: “Makinig kayong lahat, at unawain ang aking sasabihin!” Makinig sa Simbahan at umunawa! Ang tama ay hindi batay sa dami ng bumoto. Ang wasto ay batay hindi sa lakas ng sigaw ng mga nagsasabing katoliko raw sila pero pasaway kung ang pag-uusapan ay ang opisyal na turo ng Inang Simbahan hinggil sa pananampalataya at batas moralidad.