frchito

Posts Tagged ‘Katotohanang Moral’

Unawaing Mabuti at Sundin!

In Catholic Homily, Homily in Tagalog, Karaniwang Panahon, Taon B on Setyembre 1, 2012 at 08:56

Ika-22 Linggo ng Taon (B)

Setyembre 2, 2012

Mga Pagbasa: Deut 4:1-2. 6-8 / San 1:17-18.21-22.27 / Mc 7:1-8.14-15.21-23

 Image

UNAWAING MABUTI AT SUNDIN!

Kamakailan, bago ako nagpunta sa Guam, isang karanasan ang naganap na may kinalaman sa aking paksa sa araw na ito. Linggo ng gabi noon, umuulan, at walang trapiko sa Maynila. Mayroon dapat akong kausaping isang kaibigan at nakatakda kaming magkita sa MOA. Sapagka’t Linggo, makikita ko lamang siya matapos ang huli kong Misa ng a las 7 ng gabi. Kung kaya’t matapos kong mag Misa ay tumakbo na ako sa MOA.

May isang lalaking naka bisikleta sa aking daanan sa may Pasay. Batid kong wala akong kasabay at kasunod sa likod. Alam kong maluwag ang daan, kung kaya’t dahil ayaw kong ilagay sa alanganin ang naka bisikleta, lumipat ako sa kabilang linya. Nang ginawa ko iyon, bigla nagsipaglabasan na parang galing sa lungga ang siguro’y tatlong pulis. Nagkukubli pala sila. At pinatigil ako, at gusto nila ako bigyan ng tiket, dahil sa ako diumano ay “swerving.” Nang nangatwiran ako, at sinabi kong walang paglabag sa batas na tinatawag na swerving, dahil sa kailangan kong lumipat ng linya, sa di inaasahang pagkakataon, pinalitan nila ang aking paglabag! “Reckless driving” daw ako.

Sapagka’t nakasabit sa likod ang aking kasulya at damit pang Misa, nakita ng isa sa kanila na ako ay pari. Biglang nagbago ang simoy ng hangin. “Ay Father, pari po pala kayo.” “Saan ho kayo nag Mimisa?” Nang sinabi ko kung saan, ang bulalas pa ng isa ay ito: “Ay duon din ho ako nagsisimba.” At ako ay hindi na nila pinakialaman.

Ano ang nangyari sa traffic violation?

Pero hindi ito ang matindi. Ang higit pa sa rito ay nagyabang pa siya na nagsisimba siya sa simbahang yaon. Di naman ligid sa kaalaman ng lahat, na sa oras na iyon ng gabi, kahina-hinala kung bakit “napakasipag” ng pulutong ng mga pulis sa lugar na hindi naman sila nakikita, o inaasahan.

Marami pa tayong puedeng ikwento upang ilarawan ang katatayuan ng lipunan natin. Sa “daang matuwid” na ipinagmamakaingay, alam ng lahat, na tuloy ang korupyon sa customs. Hindi pa rin nakikita at natabunan na ng ibang balita ang naglahong mga containers kamakailan. Walang kumakanta, at lalung walang naghahanap. Tuloy pa rin ang droga. Tuloy pa rin ang jueteng. At tuloy pa rin ang pagpasok ng mga dayuhan sa bayan, na walang umaangal, walang nagsusuplong, at walang napaparusahan, liban sa mga hayagang kaaway ng mga nasa kapangyarihan.

Tayo ang numero unong bansang Kristiyano sa Asia. Tayo rin ang namumuno sa antas ng mga bansang pinakapalasak ang korupsyon at kriminalidad na “high profile” ika nga. Hindi nyo ba napansin na lahat ng nahuhuling may kinalaman sa droga ay mga maliliit na isda lamang, at ang mga malalaking isda ay laging nakakatakas, nakakalusot, na para bagang alam nila kung kailan may raid o operasyon ang mga tumutugis?

Sa Linggong ito, wag na tayo magmaang-maangan pa. Nangangailangan tayong lahat na isapuso at isadiwa ang mga salita sa unang pagbasa: “unawain ninyong mabuti at sundin ang tuntuning itinuturo ko sa inyo.” Ganito rin ang paalaala sa atin ni Santiago: “Kung ito’y pakikinggan lamang ninyo nguni’t hindi isasagawa, dinadaya ninyo ang inyong sarili.”

Maging si Forrest Gump at ang kanyang simpleng ina ay naunawaan ito. “Stupid is, as stupid does,” ang sabi ng ina niya. Kung ano ang henyo, siya ring figura. Kung ano ang laman sa loob, siya ring pakita sa labas, dapat.

Pero may tinatawag si Jesus sa mga tulad nito: mga mapagpaimbabaw!

Ito rin ang paghamon sa bawa’t isa sa atin. Madali ang magkunwari. Madali ang magpakitang-tao lamang. Madali ang magsabing “ako ay katoliko,” pero kaliwa’t kanan ang pagbatikos sa Inang Simbahan. Madaling sabihing “ako ay naniniwala” pero hindi naman sumusunod sa turo ng simbahan tungkol sa batas moralidad at nilalaman ng pananampalataya.

Nakalulungkot na ngayon ay hati-hati tayo sa maraming bagay. Hati-hati tayo sa politica. Hati-hati rin tayo sa pag-unawa tungkol sa paghamon ng pangangalaga sa kalikasan. Sa panahon natin na palasak ang panggagayuma ng mass media, at palasak rin ang tinatawag nating mga jukebox journalists, na kumakanta lamang kapag hinulugan mo ng pera, mahirap malaman kung ano talaga ang totoo. Napaka makapangyarihan ang mass media at kaya nitong palitan ang tinatawag na public opinion. Sa paulit-ulit na pagsasabi ng kasinungalingan, ay nagiging tama ang mali, at ang mali ay nagiging tama, at ang hindi kaalyado ng may tangan ng posisyon at kapangyarihan, at madaling gawing demonyo at maipinta bilang masasamang tao.

Dumarami rin ang mga katolikong nagsasabing sila raw ay katoliko ngunit ang laman ng diwa at laman ng gawa ay malayong-malayo sa turo ng Iglesya Katolika. Mga cafeteria catholics ang tawag sa kanila – namimili … naghihirang lamang … at tinatanggap lamang ang mga turong angkop sa kanilang pananaw o punto de vista, o worldview!

Freedom of conscience ang lagi nilang sigaw. Nguni’t ang ibig lamang nilang sabihin ay personal preference, o personal choice, at hindi isang konsiyensiyang naturuan, nahubog, at naisa angkop sa objetivong batas moral at katotohanang moral

Malaki ang pananagutan nating lahat. Sapat na sigurong tandaan natin ang paalaala sa atin sa araw na ito: “Makinig kayong lahat, at unawain ang aking sasabihin!” Makinig sa Simbahan at umunawa! Ang tama ay hindi batay sa dami ng bumoto. Ang wasto ay batay hindi sa lakas ng sigaw ng mga nagsasabing katoliko raw sila pero pasaway kung ang pag-uusapan ay ang opisyal na turo ng Inang Simbahan hinggil sa pananampalataya at batas moralidad.

Advertisements

SUSI, PAPURI, PAGSUSURI

In Catholic Homily, Homily in Tagalog, Lingguhang Pagninilay sa Ebanghelyo, Taon A on Agosto 19, 2011 at 06:32

IKA-21 LINGGO NG TAON (A)
Agosto 21, 2011

Mga Pagbasa: Isaias 22:19-23 / Roma 11:33-36 / Mateo 16:13-20

Tatlong kataga ang tila nagbibigay lagom sa mga pagbasa ngayon: susi, papuri, pagsusuri.

Sa unang pagbasa, narinig natin mula kay Isaias ang pangitain tungkol sa pagkakalooob ng Diyos ng susi sa isang pagkakalooban ng mahalagang panunungkulan at pananagutan sa bayan ng Diyos – isang pahimakas sa pananagutang ipagkakaloob ni Kristo Jesus kay Simon Pedro.

Sa ikalawang pagbasa naman, natunghayan natin ang isang matulain at wagas na awit ng papuri mula sa panulat ni San Pablo. Matapos niyang suriin ang Diyos, at limiin ang lahat ng kanyang ginawa, at bagama’t hindi lubusang maarok ang kahanga-hangang mga gawa ng Diyos, walang iba kundi papuri ang pumutok sa kanyang mga labi: “Sa kanya ang karangalan magpakailanman. Amen!” (Unang pagbasa).

Ngunit tulad ng sinuri ni Pablo ang mga ebidensya, at mga patunay sa kadakilaan ng Diyos, isa ring pagsusuri ang narinig natin sa ebanghelyo (Mt 16:13-20). Sinuri ni Jesus ang kanyang mga alagad. Tinanong niya ang kanyang mga disipulo. Nguni’t ibang uri ng pagsusuri ang ginawa niya, hindi tulad ng ginagawa ng Social Weather Station, o ng anu pa mang ibang pagsasaliksik na nakikita natin sa panahon natin, kung saan mga bilang at numero ang pinagsisikapang makita.

Kakaiba sa isang survey, hindi “ano” ang tanong ng Panginoon kundi “sino.” Hindi siya nagsuri kung ano ang libel ng kanyang katanyagan, o kung marami ang sumusunod sa kanyang pangaral. Hindi siya gumawa ng isang survey upang mapagtanto kung gaano siya kapopular, o kung ang higit na nakararaming mga tao ay nasa panig niya, o sa panig ng katotohanang moral.

Subali’t sa kabila nito, pagsusuring ganap at malalim pa rin ang ginagawa ng Panginoon, sa mga disipulo, at lalu na, kay Simon Pedro. “Sino raw ang Anak ng Tao ayon sa mga tao?”

Panay na panay, at sunud-sunod ang mga survey sa panahon natin. Ano ang sabi ng marami tungkol sa RH bill? Ano ang pandama ng nakararami tungkol sa mga isyung bumabalot sa lipunan? Matapos walang puknat na banatan ng mass media ang isang usapin, matapos walang patid na ilahad ang kanilang posisyon, o posisyon ng mga nagbabayad sa kanila, matapos walang habas na ituon ang opinyong popular sa isang panig, isang survey ang magpapatunay na ang karamihan ay panig sa kanilang isinulong na ideolohiya o usapin!

Matapos bansagan ang mga Obispo at tinaguriang “Pajero 7” ng isang iresponsableng mamamahayag, isang survey ang kanilang isinasagawa upang patunayang wala diumanong kredibilidad ang simbahan at hindi na dapat sundin.

Numero … bilang … isang mapanlinlang na propaganda at marami pang iba … ito ang araw-araw na naririnig ni Juan de la Cruz … na ang simbahan ay makaluma, na ang mga pari at Obispo ay walang iniwan kay “Padre Damaso,” at hindi na dapat sundin at paniwalaan.

Sa araw na ito, hindi “ano” ang tanong sa bawa’t isa sa atin. Gusto natin ngayong malaman kung ano ang “susi” ng tunay na pananagutan, ayon sa pangarap ni Isaias na nabanggit sa unang pagbasa. Gusto natin tingnan kung ano ang tunay na batayan upang tayo ay patuloy na magpuri at magpugay sa Diyos, tulad ng ginawa ni San Pablo.

At para natin masagot ito, dapat nating suriin ang batayan ng lahat ng pagpupunyagi at pagsisikap natin. Dapat natin tukuyin ang tunay na haligi ng paniniwala at pananampalataya natin bilang mga tagasunod ni Kristo.

Ang batayang ito ay hindi isang survey … hindi sapagka’t ang “higit na nakararami” ay ganito o ganire ang posisyon o paniniwala. Ang batayang ito ay hindi “ano” kundi “sino.”

Hindi nasiyahan ang Panginoon sa unang sagot ng mga disipulo. Sagot ito galing sa isang “survey.” “Sabi po ng ilan ay si Juan Bautista kayo. Sabi naman ng iba, si Elias kayo. At may nagsasabi pang si Jeremias kayo o isa sa mga propeta.”

Sabi nila … Sabi ng survey … sabi ng nakararami … sabi ng mga statistics …. Numero … paramihan … Mas maraming nakataas ang kamay, mas tama!

Pagsusuring wagas ang dulot sa atin ng liturhiya sa araw na ito. Hindi “sila” ang gustong marining sa atin ng Panginoon ngayon. Hindi “sabi-sabi” ang nais niyang makita sa atin ngayon. Hindi “sila” kundi “ikaw.” Hindi “ano” kundi “sino” at “kayo!” “Kayo naman, ano ang sabi ninyo? Sino ako?”

Pumasa sa matinding pagsusuri si Simon Pedro. Siya lamang ang sumagot ng wasto … sagot na galing sa puso, hindi sa isipan; sagot na galing sa kaibuturan ng kanyang pagkatao, at hindi galing sa survey. “Kayo po ang Kristo, ang Anak ng Diyos na buhay.”

Ito ang susi na naghatid sa wastong papuri. Ito ang pagsusuri na dapat natin gawin ngayon sa sarili natin: “Sino si Kristo para sa iyo?”