frchito

Posts Tagged ‘Pagninilay sa Ebanghelyo’

, , ,

SI DAVID, SI ZACARIAS, AT ANG KABAN: FEELING GUAPO O EXTREME MAKE-OVER?

In Adviento, Homily in Tagalog, Pagninilay sa Ebanghelyo, San Juan Bautista, Taon B on Disyembre 23, 2008 at 08:45

Ika-9 na Araw ng Simbang Gabi
Diciembre 24, 2008

Mga Pagbasa: 2 Samuel 7:1-5, 8-12, 14,16 / Lk 1:67-79

paskomano-po

Muli tayong pinag-iisip ng unang pagbasa sa magandang balakin ni David. Na-konsiyensia kumbaga siya, na nakatira sa isang magarang palasyo at ang kaban ng tipan, tulad ng sinabi natin noong isang araw, ay nasa isang tolda lamang. Tinamaan ng malaking kabaitan si David at nagbalak gawan ng isang magarang bahay ang kaban ng tipan.

Pero, ito nga kaya ang tunay na nangyari?

Nagbalak si David gumawa ng isang bahay. Subali’t hindi bahay ang gusto ng Diyos, kundi buhay. Bagama’t nasagot na Niya ng “oo” si David, pagkagabihan, ay isinugo si Natan upang bawiin ang Kanyang sinabi. Sa halip na bahay ay tinunton ni Natan para kay David ang kanyang buhay. Sinaliksik … Isinalaysay … Ipinagunita … Ipinaalaala … Pero, teka lang … buhay nga ba ni David ang pinagmulan ng lahat? Sino nga ba ang bida rito? Si David nga ba na sa panahong yaon ay nahihilata na sa isang marangya at maalwang bahay?

Tingnan natin ang salaysay ng aklat ni Samuel …

Nagtanong ang Diyos kay David: “Ikaw ba ang dapat gumawa ng isang bahay para sa akin?” Teka … nakakalimutan mo yata ang tunay na kasaysayan. Ikaw na pinagmalasakitan ko at tinulungan at ipinagtaguyod sa mula’t mula pa? … Huwag mong sabihin na ikaw ang gagawa ng bahay para sa akin, ang wari ko’y kahulugan ng sinabi ng Panginoon sa pamamagitan ni Natan.

Ang tao’s marupok; kay daling lumimot talaga. Tama si Rico Puno sa isa sa mga una niyang kantang sumikat, maraming taon na ang nakararaan. Kay daling nakalimot si David. Nakatikim ng kaunting rangya at kapangyarihan ay kagya’t nakalingat.

Siya pa ngayon ang gagawa ng bahay para sa Diyos! … Siya, na hinugot ng Diyos sa pastulan …

Siya pa ngayon ang magtatayo ng tahanan ng Diyos! … Siya na dati-rati’y tagapag-alaga lamang ng tupa!

Siya pa ngayon ang bubuo ng isang gusaling karapat-dapat sa Diyos! … Siya na pinulot ng Diyos sa katumbas ng kangkungan ni Erap, at ginawang kumander ng dakilang bayang Israel! …

Extreme make-over talaga si David. Sabi nga ng isa pang lumang kanta … Dati-rati’y ang pangit-pangit mo … ngayon ay feeling guapo. Makisig ang magpatayo ng kung anu-ano … tulad ng mga daan at tulay ng mga politicong walang patutunguhan, tulad ng isang di tapos na overpass sa Loboc, Bohol na deretsong tinutumbok ang mahigit na 300 daang taong gulang na simbahan! May simula nguni’t walang hangganan … parang kapangyarihan ng mga politicong, sila na lang nang sila ang puedeng magbigay ng “public service” – hanggang sa apo sa tuhod at apo sa kaapu-apuhan.

Extreme make-over din tayo kapag ang tagumpay ay sumusuot at nananahan sa ating kukote. Nananahan … kaya’t ang naisip ng makisig na si David ay magpatayo ng isang tahanan para sa Kaban! Extreme make-over tayo kapag tumaas ang posisyon at na-promote. Wala nang kakilala … iba na magsalita … parang laging mga congressmen na kahit tatatlo ang kausap ay parang nagtatalumpati sa tatlumpung libong “constituents.”

Extreme make-over tayo kapag ang mithiin natin ay hindi angkop at ugma sa mithiin ng Diyos. Kailangan natin ng “reality check.” Kung minsan, ang reality check na ito ay nangangahulugang ang nangangarap ng gising ay dapat mauntog at mabukulan. Tulad ng mga nasa public service na nangangarap na hindi na bumaba sa puesto, o kahit man lamang pahabain ito at palawigin.

Gusto ni David sa kwento ni Samuel ang isang extreme make-over para sa Kaban. Pero ang hindi niya alam ay siya mismo ang nagdaan na sa isang extreme make-over. Dati rati ang pangit-pangit niya, ngayon ay feeling guapo… kaya’t pati ang Kaban ay dapat parang Metro Gwapo. Hindi bagay sa beauty niya ang tirahan ng Kaban. Dapat guapo rin tulad niya.

Malaking palaisipan para sa atin ito. Dalang-dala na tayo ng kalakaran sa lipunan na ang lahat ay batay na sa pogi points o popularity survey. Pag kulang ang pogi points, ay walang kikilos, walang magpapaayos. Kung kaya’t ang lahat ng ikabubuti at ikapapanuto ng kapakanang pangkalahatan, ang lahat ng tunay na mabuti at maganda, kung hindi ayon sa survey, ay hindi na nagaganap, hindi nangyayari.

Pero ang tunay na kaguapuhan ng pagkatao ay hindi nakukuha sa Glutathione at Glutaphos at ibang pang “essential medicines” na may gluta (monosodium glutamate kaya, puede rin?). Ito ay laging nagkukubli sa biglang wari, nguni’t napapagtanto sa asal at pag-uugali ng tao. At ito ang ipinamalas n Zacarias … nawalan pa nga ng kakayahang magsalita. Subali’t nang bumalik ang kanyang tinig, ang una niyang inasam at binigkas ay hindi ang gumawa ng magarang bahay kundi ang isalaysay ang kanyang buhay na pinagpala ng Diyos: “Purihin ang Panginoong Diyos ng Israel sapagka’t naparito Siya upang palayain ang Kanyang bayan.” Buhay niya sa ilalim ng patnubay ng Diyos, at hindi bahay ang kanyang inatupag at pinag-abalahan.

Mababa sa survey, pero extreme make-over pa rin! Mamili ka … feeling guapo o extreme make-over na tunay!

, , , , ,

“DAVID’S SALON”: MAKATAONG ADHIKAIN; MAKA-DIYOS NA MITHIIN

In Adviento, Simbang Gabi, Tagalog Sunday Reflections, Taon B on Disyembre 19, 2008 at 17:38

ark-of-the-covenant

Ika-6 na Araw ng Simbang Gabi
Linggo Diciembre 21, 2008 (Ika-4 na Linggo ng Adviento-B)

Mga Pagbasa: 2 Samuel 7:1-5, 8b-12, 14a, 16 / Roma 16:25-27 / Lk 1:26-38

N.B. Ang pagninilay na ito ay nagsisilbing homiliya para sa ika-6 na araw ng Simbang Gabi na nagkataong Ika-4 na Linggo rin ng Adviento, Taon B.

Akala ni David ay mayroon na siyang isang matayog na adhika. Naantig ang damdamin niya sapagka’t siya ay nakatira sa isang marangyang bahay na gawa sa matitigas na kahoy na sedro. Nagbalak siya. Nangarap gawan ng bahay ang kaban ng tipan na napapaloob lamang sa isang tolda. Nagmungkahi siyang gawaan ang Kaban ng Tipan ng isang magara at marangyang “David’s Salon.”

Subali’t ang para sa tao ay ang mag mungkahi lamang. Nasa Diyos ang pasya kung ano ang nararapat. Hindi iyon ang ginusto ng Panginoon. Nabigo si David. Ang kanyang pangarap at magandang adhikain ay hindi sinang-ayunan ng Diyos, na nagwika sa pamamagitan ni Natan, ang propeta. Hindi ginusto ng Diyos ang balak niyang David’s Salon.

Di miminsan sa ating buhay na tayo ay nangarap, nagbalak, nadala ng mga matatayog na adhikain. Ilan sa atin ang hindi nag-asam na maging tanyag at makapangyarihang tao noong tayo ay bata pa? Ilan sa atin ang kahit minsan lamang ay hindi sinagian ang isipan ng kagustuhang maging kilalang artista, o manunulat, o anu pa mang maghahatid sa atin sa katanyagan?

Hindi maikapagkakaila na maganda ang layunin ni David – ang mabigyan ng wastong lugar ang kaban ng Tipan. Tulad natin, lahat ng naisipan nating mga adhikain kalimitan ay walang masama, walang lisya, walang linsad sa matuwid, maayos, at kaaya-aya. Subali’t may pagkakataong ang mabuti ay nasasaliwan o nahahaluan ng pansariling mga mithiin at naisin. Hati kung minsan ang ating mga balakin. Gusto natin ang para sa Diyos, nguni’t gusto rin natin ang para sa sarili. Malinis ang hangarin natin; subali’t kahalo nito ay mga hangaring hindi madaling makita at masilayan sa biglang wari. Ito ang tinatawag natin na mga “mixed motives” o sapin-saping mga layunin – tulad ng ginagawa sa mga “salon” ngayon – mga buhok na hindi mo mawari kung ano ang talagang kulay.

May magandang layunin ang House Bill 5043. Hindi natin ito maaaring ipagkaila. Hindi masama ang mangarap na magpaanyo ng magandang buhay sa napakaraming mga mahihirap at mangmang na nabubuhay sa paraang hindi makatao. May magandang layunin rin ang mga nagsusulong ng Cha-cha. Isa rito ang kagustuhan nilang mapadulas ng kaunti ang pasok ng mga investors o mamumuhunan sa bansa natin. Sa bagay na ito ay wala tayong dapat pagtalunan.

Nguni’t sa mga mahahalagang bagay, tulad ng pagbabalak ni David na magmalasakit para sa Diyos, ang Diyos mismo ay nararapat nating sangguniin at tanungin. Mayroong mga bagay na higit sa kakayahan nating matugunan ang kabuuan at kaganapan ng kahihinatnan ng pasyang makatao. May mga adhikaing makatao na hindi angkop sa mithiing maka-Diyos.

At dito pumapasok ang liksiyon ng unang pagbasa sa araw na ito. Nangarap si David. Nagmalasakit siya para sa Diyos. Nguni’t ang balakin niya ay hindi siyang nilulunggati ng Diyos. Nakita ni David ang pangangailangan mula sa kanyang matang makatao. Ang nakita ng Diyos ay ang malawak na katotohanan na may kinalaman sa lalim at lawak ng Kanyang pagmamahal sa Kanyang bayan.

Sa Ingles, may kasabihang angkop sa ating pinag-uusapan. ‘Man proposes, but God disposes.’ Ang para sa tao ay magmungkahi lamang; ang para sa Diyos ay ang magpasya.

Tingnan natin muli ang salaysay sa unang pagbasa. Maganda ang hangarin ni David, sa biglang wari. Sino ang makatatalo dito? – ang pagandahin at palakihin ang sisidlan ng Kaban ng Tipan? Subali’t ang panukat ni David ng kung ano ang maganda at angkop ay ang kanyang makamundong tahanan, ang kanyang bahay na ginawa sa matibay at matatag na sedro.

Nabaligtad ng Diyos ang usapin. Nais niyang gumawa ng bahay, oo. Nguni’t hindi bahay ayon sa adhikain ni David. Nais niyang gumawa hindi lamang salon kundi balon na pagmumulan ng tunay na luwalhati na nakalaan para sa tao.

Nagwika ang Diyos sa pamamagitan ni Natan: “Ako mismo ang gagawa ng bahay para sa iyo.” Hindi para sa atin ang makamit ang lahat ng katugunan sa lahat ng suliranin. Hindi para sa atin ang mag-asam nang mabuti sa pamamagitan ng paggawa ng masama. Mabuti ang ilang mga mithiin ng HB 5043, nguni’t hindi lubos na pasok sa balakin ng Diyos. Mayroong kulang; mayroong linsad; mayroong lisya kung ihahambing sa malawak na kalooban ng Diyos.

Maganda ang magbalak ng isang tahanan para sa Kaban ng Tipan. Pero hindi ito ang balak ng Diyos. Ang kanyang balak ay walang iba kundi ang manatiling nasa tolda bilang tanda ng Kanyang walang hanggang pananatili sa ating piling. Ito ang binabanggit sa ebanghelyong narinig natin.

Hindi isang taong dakila at tanyag ang pinili ng Diyos upang matupad ang Kanyang balak na pagliligtas. Pinili Niya ang isang simple at mababang loob na babae. Hindi Siya nagnais ng isang “David’s Salon” upang maging tahanan ng Kanyang Anak, bagkus isang payak na “tolda” bilang pansamantalang sisidlan ng Bagong Tipan. Ang bagong Kaban ng Tipan, na si Maria, ay isang taong salat sa karangyaaan, salat sa karangalan, salat sa kayamanan.

Marami tayong puedeng mapulot sa salaysay na ito. Gaano man natin kagusto ang gumawa ng isang David’s Salon na matayog, marangya, at maganda, ang balak ng Diyos ay napakasimple lamang: ang manatili sa isang tolda, na tanda ng Kanyang pananatili sa piling ng Kanyang bayan. Sa ebanghelyo ni Juan, tahasang binanggit ni Juan Ebanghelista ang katotohanang ito. “At ang Verbo ay nagkatawang tao; at nakipamayan sa atin” na ang literal na nasusulat ay nangangahulugang kumbaga ay “nagtayo ng tolda sa ating piling.”

David’s Salon ba ang gusto natin? Isipin nating mabuti … mamili tayo … alin ang ating tatangkilikin at palalawigin … makataong adhikain, o maka-Diyos na mithiin?

Cuidado lang kapatid. Baka nag-aasam tayo nang higit sa ating kaya, at lisya sa Kanyang balak.