frchito

Imbakan ng Awtor

ESKANDALO SA HANDAAN!

In Homiliya sa Pangkaraniwang Panahon, Linggo ng Karaniwang Panahon Taon K, Taon K, Uncategorized on Hunyo 7, 2016 at 22:25

 

Ika-11 Linggo ng Taon (K)
Junio 12, 2016

ESKANDALO SA HANDAAN!

Malaking eskandalo iyon, kumbaga! Si Jesus … nasa handaan … kasama mga
malalaking tao ng lipunan, ang mga Pariseo at mga Eskriba … mga big time, ika nga.
Heto at biglang pumasok ang kilalang makasalanang babae sa bayan. Lumapit sa
likuran ni Jesus. Iniyakan ang kanyang mga paa, hinugasan ng kanyang mga luha, at
tinuyo ng kanyang buhok…

Wag nyo nang dagdagan pa ang kwento ko … baga maging teleserye na. Pero,
malaking dagok ito sa dignidad ng Guro, di ba? Sa biglang wari, para itong isang
malaking eskandalo.

O ikumpara nyo kaya sa ginawa ni David. Sa kanyang pagnanasa kay Batsheba,
ipinadala niya si Urias sa unang hanay ng giyera, upang iligpit siya ika nga, at
mawala ang balakid sa kanyang maitim na balak.

O hala! Yaman at narito na tayo sa usapang ito, ikumpara natin kay Saul, na isang
masugid na taga-usig at tagapagpahirap sa mga unang Kristiano … Ewan ko kung
ano ang kasalanang nagawa ng babae, pero alam natin ang ginawa ni David, ni Saul.
Alam rin natin ang ating sariling mga kasalanan … Aminin!

Pero hindi telenobela ang pakay natin dito. Wala tayong tinutugis na aswang dito, at
wala tayong pinatatamaan dito .. Aminin natin tulad ng pag-amin ni David: “Tunay
akong nagkasala sa Panginoon!” Aminin natin at tanggapin tulad sa pagtanggap ni
Saul na naging Pablo: “Ang tao’y pinawalang-sala sa pananalig kay Jesucristo.”
“Namatay na akong kasama ni Kristo sa krus.” Ito si Saul na dati-rati ay mabangis na
tagapag-usig.

Wag na nating pahabain pa ang kwento. Wag na nating idiin pa ang babaeng
makasalanan. Walang babae o lalake rito sa usapang ito. Lahat tayo ay nagkasala.
Lahat tayo ay marupok, madaling lumimot, at lalong madaling tumalikod sa
pangako.

Pero hindi ito ang kwentong iginuguhit ng mga pagbasa. Ang dapat lumutang sa
ating isipan ay kung ano ang sinabi ni Papa Francisco kamakailan. Hindi napapagod
ang Diyos sa pagpapatawad. Ang tao … tayo ang napapagod humingi ng
kapatawaran.

Naunawaan ito ng babaeng makasalanan. Natumbok niya, kumbaga, ang kahinaan
ng Diyos. Tumangis siya. Kumilos at humingi ng patawad. Sa harap ng pag-ibig na
nag-uumapaw, pati ang Panginoon ay nadala ng kanyang dakilang habag.
“Ipinatawad na ang iyong mga kasalanan!”

Eskandalo kamo sa handaan? Hindi … kundi isang dakilang kwento ng kapatawaran!

GANTIMPALA AT GAMBALA (Ika-10 Linggo ng Taon)

In Uncategorized on Hunyo 2, 2016 at 08:23

 

Ika-10 Linggo ng Taon K
Hunyo 5, 2016

GANTIMPALA AT GAMBALA MULA KAY BATHALA

Kababalik ko lamang galing sa bundok ng Pulag. Panglimang akyat ko na ito sa
bundok na mahal na mahal ko. Isang matandang lalaki ang aming gabay, kung
kanino ko nakita ang pagmamalasakit, ang pangangalaga, at pagsisikhay sa kabila ng
katandaan.

Minsan sa buhay natin ay may mga pangyayari kung kailan higit natin
nararamdaman ang Diyos sa buhay natin. Sa maraming taon ko na rin bilang guro at
pari, palagay ko’y masasabi kong alam ko ang aking sinasabi tungkol rito.

Tatlong magkakatulad na pagbasa ang ating natunghayan ngayon. Ang una ay ang
isang karanasan ni Elias, sa Zarepat, kung saan ang isang balo ay namuhay kasama
ng kanyang kaisa-isang anak na lalaki. Duon siya nakituloy. Sa mga araw kung kailan
naroon siya, namatay ang bata. Ang nanay ay tumangis. Hindi lamang iyon, ginawa
niya ang normal na dapat gawin ng isang ina … Nanisi siya: “Naparito ba kayo upang
ako ay sumbatan sa aking mga kasalanan at patayin ang aking anak?”

Alam ng Diyos kung ilang beses ko siya sinisi. Bakit hindi? Ako na nga ang
gumagawa nang dapat. Ako na nga ang nagpapagal para sa kanya, at ako pa ang
parurusahan? Di ba’t ganito tayo lahat? Kapag gumawa ng mabuti nakalista. At
kapag sinuklian tayo ng paghihirap, mas mahaba ang ating listahan. Mas matindi ang
sisihan, at mas masahol ang ating atungal?

Pati sa ebanghelyo, isang batang lalaki rin ang namatay, anak ng isang balo mula sa
Nain. Sa lahat ng parurusahan, siya pa, ika nga.

Matindi ang tao sa mundo. Walang paki ang karamihan. At kapag masaya ka, masaya
rin sila, lalu na kung may pamudmod kang painom at pakain. Kapag birtdey mo at
nagpaka-canton ka, o Chooks-to-go, masaya ang lahat. Pero kapag malungkot ka,
mag-isa ka. Manigas ka, sabi nga nila.

Hindi ganito ang Diyos. Alam ko, sapagka’t di miminsan akong nagdusa dahil sa
kanya. Ganyan magmahal ang Diyos … nagdudulot at nag-aalay ng buhay sa
pamamagitan ng pagkitil ng makamundong buhay. Nangangalaga at nagkakalinga
ang Diyos. Totoo. Pero ang kanyang gantimpalang biyaya ay laging kaakibat ng
panggagambala.

Si Pablo ay ginamtipalaan ng biyaya ng pagbabalik-loob. Nguni’t ano ang nahita
niya? Ang gantimpala ay nauwi sa gambala. “Ngunit sa kagandahang-loob ng Diyos
ay hinirang niya ako upang maging lingkod niya.” Hindi na siya namayapa noong
siya ay gantimpalaan. Gambalang walang patid ang naging bunga ng gantimpala.

Ilang beses rin ako ginambala nang ganito … mula sa mga taong hindi ko inaasahan,
mula sa mga kapatid ko’t kasamahang walang pagmamalasakit at may halo pang
pag-iimbot. Kung medyo namumunga ang puno, ika nga, marami ang pumupukol.
Kung medyo nagtatagumpay ka, marami ang nalulungkot. Ito yata ang takbo ng
buhay, tulad ng naranasan ng maraming santo at santa.

Isa na rito si Santa Teresa de Avila. Sabi niya, “kung ganito mo tinatrato ang mga
kaibigan mo Panginoon, hindi ako nagtataka kung bakit kakaunti lang kaming mga
kaibigan mo.”

Sabi ni Papa Francisco na hindi masama ang umangal sa Diyos. Isa itong uri ng
panalangin. Umangal ang balo ng Zarepat. Umangal rin si Elias. At ganoon din si
Pablo. Ganoon rin ako. Bakit Lord? Bakit kung sino pa ang nagsisikap ay sila ang
hindi napapansin at hindi nabibigyan ng kung ano man? O sila pang sinisiraan?

Nananaghoy ako kung minsan … nananawagan. Gantimpala ba ang aking dapat
tanggapin o gambala?

Ang tatlong pagbasa ngayon ang tugon … Ang Diyos ay nagkakalinga, nagbibigay ng
gantimpala. Pero Siya rin ang nagkakaloob ng gambala. Hindi puedeng sitting pretty
lamang lagi. Kailangan magpagal. Kailangan kumilos at gumawa para sa bagong
ebanghelisasyon. Kailangan magsikap para sa Kanyang Kaharian.

At huwag kalimutan. Sa kabila ng gantimpala at gambala, ang huli ang siyang
mahalaga: “Binata, bumangon ka!” Sapagka’t ang Diyos ay Diyos ng biyaya, at Diyos
ng gambala, at Diyos rin ng gantimpala!