Lingguhang Pagninilay sa Ebanghelyo | Kalakbay at Katoto

Archive for the ‘Lingguhang Pagninilay sa Ebanghelyo’ Category

Ikalawang Linggo ng Kwaresma Taon K, Katuparan ng Pangako ng Diyos, Pagsunod kay Kristo, Pagtulad sa Halimbawa, Pakikinig sa Salita ng Diyos

MANALIG, TUMULAD, AT MAKINIG

In Catholic Homily, Kwaresma, Lingguhang Pagninilay sa Ebanghelyo, Taon K on Pebrero 20, 2013 at 21:11

Ikalawang Linggo ng Kwaresma (K)

Pebrero 24, 2013

Mga Pagbasa: Gen 15:5-12, 17-18 / Fil 3:17 – 4:1 / Lucas 9:28b-36

MANALIG, TUMULAD, AT MAKINIG

Pananalig ang nilalaman ng mga pagbasa ngayon. Sa unang pagbasa, muli tayong pinakitaan ng kung ano ang pananalig – ang paniniwala sa pangako ng Diyos na binitiwan kay Abram. Kung gaano raw karami ang bituin sa langit, ay ganoon din ang kanyang magiging angkan. Sa pagsunod ni Abram ay isang dakilang kasunduan ang naganap: “Nangangako ako na ibibigay sa lahi mo ang lupaing ito, mula sa hanggahan ng Egipto hanggang sa ilog Eufrates.”

Pero sinumang may sabing ang pagsunod sa Diyos ng pangako ay isang parang paglalakbay sa ilalim ng buwan ay hindi nauunawaan ang tunay na buhay. Malayo ito sa katotohanan. Kapag ang Diyos ang tumawag, ay laging may kapalit na halaga, may kabayaran, nguni’t mayroon ring dakilang gantimpalang naghihintay.

Ito naman ang turo ni Pablo sa ikalawang pagbasa. Hindi gaanong kadali ang sumunod sa Diyos, hindi katulad ng “tuwid na daan,” na kung ipagmakaingay sa mga talumpati ay parang napakadaling isagawa. Pero hindi ito ang sinasabi ni Pablo na nagwika: “magpakatatag kayo,” aniya, “sa inyong pamumuhay na nakaugnay sa Panginoon.”

Ito naman ang tanong natin: May karapatan nga ba si Pablo mangaral nang ganuon? Sa palagay nyo ba hindi pa sapat na siya ay makulong, na siya ay hagupitin, at makaranas ng ilang sakuna sa karagatan? Hindi pa ba ito sapat na patunay na nalalaman ni Pablo ang kanyang mga sinasabi tungkol sa paghihirap na pinagdadaanan ng tagasunod ng Diyos? Ano pa ang kabuluhan ng kanyang paanyaya sa lahat: “Magkaisa kayong tumulad sa mga halimbawang ipinakita ko sa inyo.”

Dumako naman tayo sa buhay natin ngayon. Tayong mga Katoliko, at kayong mga nagsisibasa nito ay nagdadaan sa napakaraming pagsubok. Huwag lang kayo manindigan sa katotohanang turo ng simbahan at kayo’y kagya’t makakaranas ng sari-saring batikos at pangungutya. Subukan ninyong mangaral o magwika lamang sa panig ng Simbahan, at paniguradong kayo ay pagbibintangan ng pagiging tuta ng Santo Papa, o naniniwala sa isang banyagang bansa na pinamumunuan ng Santo Papa sa Roma. Idipensa ninyo ang buhay sa sinapupunan at kayo ay dagling tatawaging makaluma at laban sa agham at sa paglaganap ng lipunan. Ang higit na masahol ay ito pa … mga tuta kayo diumano ni Damaso.

Ano ang bunga ng lahat ng ito? Mahirap ngayon manalig. At lalong mahirap panindigan ang pananalig. Mahirap rin ang manatiling gising, tulad ng naranasan ng tatlong disipulo – sa tuktok ng bundok. Mahirap ang manalangin sa gitna ng samut-saring mga pagsubok. Pero dito naganap, sa konteksto ng panalangin, ang dakilang tanda na siya rin nating inaasam, hinihintay, at balang araw, ay makakamit, ayon sa pangako ng Diyos.

Nagbagong anyo si Kristo, at natunghayan nila ang luwalhating sa kanila rin ay nakalaan, sa ating lahat na sumasampalataya.

Ano ngayon ang dapat nating gawin? Sa mga sandaling ito na inuusig ang pananampalataya natin, iisa ang tinutumbok ng tatlong pagbasa … Manalig tulad ni Abram … tularan ang halimbawa ni Pablo at magpakatatag … Higit sa lahat, matutong makinig … matutong tumalima … “Ito ang aking Anak, ang aking hinirang. Siya ang inyong pakinggan.”

▶ Komento

Ika-apat na Linggo ng Taon K, Pagtanggap o Pagtanggi sa Propeta, Pangangaral sa Ngalan ng Diyos, Tapang sa Pamamahayag ng Ebanghelyo

KINILALA, HINIRANG, ITINALAGA AT ISINUGO

In Catholic Homily, Homily in Tagalog, Lingguhang Pagninilay sa Ebanghelyo, Propeta Jeremias, Taon K on Pebrero 1, 2013 at 08:31

Ika-apat na Linggo Taon K

Febrero 3, 2013

KINILALA, HINIRANG, ITINALAGA, ISINUGO

Pagka nga naman ukol, ay talagang bubukol. Kapag ikaw na, wala nang iba. Kung ikaw ang hinirang at itinalaga, nasa balikat mo ang pananagutan at panunungkulan. Tulad ni Jeremias … batang-batang propeta na kinilala, hinirang, itinalaga, at isinugo … kahit na ayaw niya sa simula, nag-atubili, nag-alinlangan … Tumawad pa at naki-usap, humiling na huwag na siya, sapagka’t siya ay sobrang bata pa.

Nakita niya kung gaano kahirap ang magwika sa ngalan ng Diyos. Mas madali pa ang humula tulad ni Madame Ong tungkol sa hinaharap. Subali’t ang pagiging propeta ay hindi panghuhula ng darating na kapalaran, kundi ang pagsasalita sa ngalan ng Diyos.

Mahirap pa rin hanggang ngayon ang magwika sa panig ng Diyos … lalu na ngayon. Anumang sabihin mong hindi akma sa takbo ng isipan ng madla, na hinuhubog ang kamalayan ng mass media na sanib lamang sa mas malaki ang pabuya, at kampi lamang sa sinumang may hawak ng kapangyarihan at ng komersyo, ay kagya’t sasansalain, lilibakin, tutuligsain at tatagpasin nang walang patumangga sa dyaryo, sa TV, sa radyo ng mga bayarang mamamahayag, at higit pa sa social media, na pinamumugaran ng mga taong hindi lubos na nagpapakila ng sarili. Tanging avatar lamang at pekeng identidad ang iyong makikita, at panay ang batikos sa anumang hindi akma sa kanilang uri ng katotohanan.

Sa gitna ng kaguluhang ito, madali ang manghinawa. Madali ang mawalan ng sigla. Nais kong isipin na ang araw na ito ay binalak ng Diyos na maging isang tulak sa mga propetang moderno ng ating panahon: ang mga nagtataguyod sa kalikasan … ang mga nagtatanggol sa katotohanang moral, sa kabila ng metapisikal at moral na uri ng materyalismo sa ating lipunan … ang mga nagtutulak ng katotohanan at ng karapatang malaman ang katotohanan kung saan napupunta ang pera ng taong bayan … ang mga nagsusulong ng FOI law, na ayaw gawin sapagka’t mabubunyag sa lahat ang kanilang mga ginagawa sa pera ng taong bayan.

Ang marami sa nagbabasa nitong aking blog ay mga propeta … mga bata at matandang nagpupunyagi upang makilala ng mundo ang magandang balita ng kaligtasan … ang makilala nang wasto ang Simbahan sa gitna ng walang ampat at walang patid na paninira ng mga namumuhi sa kanya.

Haters just gotta hate; gonna hate! Iyan ang katotohanang malinaw pa sa sikat ng araw. Marami ang muhi sa isang katotohanang hindi naman lubos na kilala. Ang kanilang kinamumuhian ay ang palso at pekeng larawan na binuo nila sa kanilang isipan, at hindi ang tunay na larawan at kalalagayan ng Simbahan.

Mga kapwa propeta, limiin sana natin ngayon ang mga kataga ng unang pagbasa: “Nguni’t gagawin kitang sintibay ng isang lunsod na naliligid ng mga muog, sintatag ng haliging bakal, o pader na tanso. Hindi ka nila matatalo sapagka’t ako ang mag-iingat sa iyo.”

Subali’t mayroon tayo bilang propeta na dapat angkinin at linangin sa ating pagkatao. Hayaan natin si Pablo ang magwika: “Kung ako man ay may kakayahang maghayag ng Salita ng Diyos […] ngunit wala naman akong pag-ibig, wala akong kabuluhan.” Ang pag-ibig ay lubhang kailangan ng isang propeta.

Marami rin akong dahilan upang magtampo sa simbahan, dahil sa mga namumunong hindi nagpakita ng pag-ibig sa pinamumunuan. Marami rin akong dahilan upang mamuhi sa mga taong ito. Subali’t iba ang tao at iba ang Simbahan ng Diyos. Masama man sila, at tunay na may mga masasamang obispo at mga pari, hindi kailanman naging mala demonyo ang simbahang itinatag ng Panginoon, tulad ng ipipinta ng mga namumuhi sa simbahan. Oo, aaminin ko … namuhi rin ako sa ilang taong namumuno sa kanya … naiskandalo rin ako sa ilan sa kanila. Pero hindi sila ang simbahan. Ang simbahan ay ako, ikaw, tayong lahat, at ang simbahan ay isang komunidad na binubuo ng mga banal at mga makasalanan. Kasama tayong lahat sa ikalawang uri … ikaw, ako, at sila.

Kung ito ay makatutulong rin sa atin, dapat natin malaman na maging ang Panginoon ay hindi lang tinuligsa, hindi lang siniphayo. Pinagsikapan rin siyang patayin: “Galit na galit ang lahat ng nasa sinagoga nang marinig ito. Nagtindigan sila, at ipinagtabuyan siyang palabas, sa taluktok ng burol na kinatatayuan ng bayan, upang ibulid sa bangin.”

Matindi at mahirap ang nagsasabi at nangangaral ng katotohanan sa ngalan ng Diyos.!

Pero alalahanin nawa natin: Kinilala tayo ng Diyos; hinirang; itinalaga. Higit sa lahat, tayo ay kanyang isinugo upang magpahayag at maghatid ng katotohanang mapagligtas!

Kaya mo bang panindigan ito?

▶ Komento